mánadagur 16. juni 2014síða 23

23 Mánadagur 16. juni 2014 · Nr. 67 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 kjak Tá nepotistar skriva um populistar. Aftursvar til oddagrein Helgi Arntórsson Niðaragøta 42 Hoyvík Hevði blaðstjórin á Sosial­ inum gjørt sær tann ómak at lisið kæruna, sum eig­ ara­feløgini í Hoyvík herfyri lótu inn, í sambandi við, at Fjarhitafelagið á øðrum sinni fekk umhvørvisgóðkenning til eina oljufýrda hitamiðstøð millum hús, spælipláss og barnagarð Inni á Gøtu, so hevði hansara oddagrein í blaðnum mikudagin 11. juni 2014 kunnað ljóðað øðrvísi. Harvið er ikki sagt, at hann hevði droppað populist­ ábreiðsluna móti teimum fýra býráðspolitikarunum, ið søgdu seg vera ímóti olju­ fýrdu hitamiðstøðini. Men so hevði fakta um ikki annað kunnað verið í lagi. Fyri tað fyrsta hava tað ikki verið ætlanir um at byggja eina slíka hitamiðstøð í 25 ár. Hevði hann lisið fundarfrágreiðingar frá tíðini síðst í áttatiárunum, tá býlingurin Inni á Gøtu varð bygdur, so hevði hann sæð, at oljufýrda hitamiðstøðin ikki var ein partur av ætlanunum yvirhøvur. Tá Fjarhitafelagið keypti matrikulin frá Tórshavnar Kommunu í 2002, vóru neyvar ásetingar í skeytinum um, hvat kundi byggjast á hesum A3 økinum, og eitt orkuverk av hesum slag var ikki harímillum. Í ársfrágreiðingum Fjar­ hitafelagsins stendur at lesa fram til 2008, at endamál felagsins er at veita fjarhita til sethús og virkisbygningar í Hoyvíkshaganum og á Sandvíkarhjalla. Í 2008 broytist orðingin frá at vera lokaløkið í Hoyvík og á Hjalla til at vera Tórshavnar kommuna. Í ársfrágreiðingini árið fyri verður tosað um, at fyrireikingar eru byrjaðar til at gera eina ketilstøð á matriklinum í Klingruni, og í frágreiðingini 2008 verður nevnt, at forprojekteringin er byrjað. Í hesum samanhangi er rætt at nevna, at Fjar­hita­ felagið tá vísir á ætlanir um at breiða seg oman í sjálva Tórshavn, og sigur tað vera ynskiligt, at Tórshavnar Kommuna setur krøv til hús­ini, sum liggja fram við rørleiðingini, at tá tey fara undir at skifta oljufýr/ ketil – ella eftir ávíst tíðar­ skeið – skulu knýta í fjar­ hitskipanina. Eg eri ikki løgfrøðingur, men hetta ljóðar sum at felagið ikki tekur atlit til kapp­ingarlóggávuna. Hesi bæði árini, 2007 og 2008, var býráðslimur Javnaðarfloksins og systir oddagreinarskrivarans á Sosialinum, Elin Lindenskov, forkvinna í nevnd felagsins, og tað er undir hennara leiðslu, at ætlanin av álvara tekur skap, og at enda­máls­ orðing felagsins broytist: Fjarhitafelagið skal veksa seg stórt. Tá undirritaði keypti hús í Niðaragøtu um ársskiftið 2004/2005, vóru eingi tekin um, at hetta var ætlanin. Eg hevði heldur ikki keypt hús her, um eitt oljufýr við størri megi, enn øll oljufýr á Argjum og Norðastahorni til samans, stóð sum granni, ella um eg kendi til ætlanir um slíkt. Tað hevði eingin við fullum viti gjørt. Tað var tó hetta, Fjarhitafelagið tá helt vera bestu loysnina, og sum tað ætlaði at smoyggja niður yvir høvdið á okkum, uttan nakra grannahoyring ella kunning annars. Tá fólk her í økinum varnaðust, hvat var um at henda, vaknaði tann megi, sum er eitt tekin um, at her búgva tilvitað menniskju, og ikki tvøgur, sum finna seg í hvørjum sum helst. Ætlanir felagsins vóru uttan nakra virðing fyri nærumhvørvinum og okk­ um, sum búgva her, og tí máttu tær steðgast. Steðg­ aðar vórðu tær eisini, takkað veri fyrst og fremst nøkrum eldsálum í økinum, sum løgdu stórt arbeiði í at vísa á eyðsýnd mistøk í umhvørvisgóðkenningini, so lítið stóð eftir. Oddagreinin endurgevur núverandi nevndarformann í Fjarhitafelagnum fyri at siga, at hesir fýra býráðs­ politikarar, sum alment søgdu seg vera í móti hita­ mið­støðini, ikki vita, hvat teir tosa um. Tað drúgva vitanararbeiði, sum arbeiðsbólkur hjá eigara­ feløgunum hevur greitt úr hondum, nú Fjarhitafelagið fyri aðru ferð bað um og fekk eina umhvørvisgóðkenning frá Umhvørvisstovuni, og sum eigarafeløgini hava kært, vísir, at sami formaður ikki hevur nakra hóming av, hvat hann hevur gongd í. Virðing fyri okkum sum her búgva og virka hevur hann so ikki. Tað kunnu vit staðfesta. Í práti her í býlinginum í dag var semja um, at vit áttu at bjóðað honum á vitjan, so hann kundi hitt okkum og hoyrt fakta. Tað er ein góður eginleiki hjá leiðarum at duga at lurta, faktiskt tann týdningarmesti. Vit, borgarar í Tórshavnar kommunu hava valt nakrar vanligar borgarar til at leiða okkara kommunu. Teir koma út fyri í sínum starvi at skula taka truplar avgerðir, og onkuntíð kunnu avgerðirnar vera beinleiðis skaðiligar og skeivar fyri samfelagið. Oljufýrda hitamiðstøðin í Klingruni var ein av hesum skeivu avgerðum. Ovurstóra oljufýringin er heilsuskaðilig, tað vísir innihaldið í okk­ ara kæru greitt, - eisini aftaná at pjøssað varð upp á upprunaligu tungolju­ætl­ anina. U m h v ø r v i s s t o v a n ætl­aði ikki at veita um- hvørvis­góðkenningina, men kúvendi 23. mars 2012 við tunnum og beinleiðis ósonnum argumenti frá Fjarhitafelagnum um, at vit borgarar áttu at verið greiðir yvir frá byrjan í 1988, hvat var ávegis í Klingruni. Vit borgarar í Tórshavnar Kommunu skulu vera takksamir fyri, at okkara politikarar ikki eru longri burtur, enn at teir evna at lurta, tá borgarar vísa á og kunnu dokumentera, at okkurt er um at fara álvarsliga av sporinum. Mikudagin, aftan á at oddagreinin í Sosialinum var farin til prentingar, fingu vit hoyvíkingar eitt lyfti frá borgarstjóranum Heðini Mortensen um, at hann ætlar at arbeiða fyri eini grønari loysn. Ein slík loysn skal vera so hjartaliga vælkomin í Klingruna. Vit skulu bara minnast til, at hon hevði aldrin komið upp á tal, um býráðslimir og borgarstjóri ikki megnaðu at lurta eftir borgarunum, men ístaðin høvdu valt at hildið fast í ætlanunum frá 2007. Tøkk til tykkum politik­ arar í Tórshavnar Býráð, sum hava víst, at tit duga at lurta, og at tit skilja tað næra fólkaræðið. Vit vóna, at tey av tykkum, sum vit einki hava hoyrt frá, eisini duga at seta tykkum í okkara stað, og at tit vera við til at skapa eina skilagóða, grøna loysn á økinum, sum vit øll kunnu vera stolt av. Føroyar vunnu Elsebeth Mercedis Gunnleygsdóttur Løgtingslimur Dagurin í dag er ein av teim sera stóru døgunum í føroyskari fiskivinnusøgu. Vit fóru upp ímóti sjálvum ES við landsstýrismanninum Jacob Vestergaard á odda. Tað leikaði hart á og nógv vóru ivasom. Fleiri mettu, at landstýrismaðurin var á skeivari kós, og at hetta fór at koma okkum aftur um brekku. Hóast tað breyt í bæði borð, so stóð okk­ara landstýrismaður í fiski­vinnumálum, sum ein drangur í brimi og gav seg ikki, men helt beina kós. Løgmaður Kaj Leo Holm Johannesen bakkaði alla­ tíðina landsstýrismannin upp, sjálvt tá harðast leikaði á. Hvør av okkum trúði uppá ein stórsigur ímóti ES ? Hvussu nógv hevur lands­ stýrismaðurin ikki staðið model til í tilgongdini ? at hann tordi at gera slíkt og halda fast. Og enntá fara upp ímóti ES á tveimum frontum samstundis. Bæði sild og makrel. Ja, mær kemur til hugs, tá ið David fór í bardaga ímóti Goliat og vann. Tá ein er í stríði er umráðandi eisini at duga at gera avtalur, og enda stríðið í røttu løtu. Og tað er júst tað, sum okkari landstýrismaður hevur maktað. Nú er hendan avtalan/ semjan við ES komin í hús og vit hava fingið eina sera góða avtalu, men kenni eg landstýrismannin rætt, so herjar hann á aftur við nýggjari megi til næstu samráðingarnar, og fer at kempa fyri størri kvotum. At hugsa sær, at henda søguliga avtalan er gjørd, alt ímeðan pressan saman við øðrum hava kapprópt um órógv í samgonguni henda veg og handan veg. Ja, herrópini hava verið so mikið ógvislig ímóti sitandi samgongu, at nú hava fólk enntá í sosialu miðlunum rópt varskó. Sosialurin 341800 fyrst og fremst www.in.fo