hósdagur 17. juli 2014síða 18

nr. 81 · 18. juli 2014 8 VIKUSKIFTI vera frá Sea Shepherd Tað eru ikki einans Sea Shepherd, sum eru komin til Føroya at gera video­ upptøkur. Týsku Eike og Max eru í Føroyum og gera ein dokumentarfilm um Føroyar og føroyingar, har teir samanbera tað siðbundna við tað modernaða. Men tað var eitt sindur av eini tilvild, at teir yvirhøvur komu til Føroya Film Óli Jákup Jacobsen post@sosialurin.fo Teir búgva í einum bili og koyra runt í landinum at gera samrøður og fáa vakrar myndir. Eike Hollermann og Maximilian Specht eru báðir 22 ára gamlir og lesa miðlaframleiðslu á uni­ versi­tetinum í Ostwesfalen-Lippe, sum liggur í Norðurtýsklandi. – Vit komu við Norrønu í síðstu viku og fara avstað aftur beint áðrenn ólavsøku, so vit verða her í góðar tvær vikur, sigur Eike. Av tilvild til Føroya Sum part av útbúgvingini skuldu Eike og Max gera ein film. Teir valdu at gera ein dokumentarfilm um Føroyar, sum má sigast at vera serstakt, tí tað er ikki á hvørjum degi, at filmar um Føroyar verða gjørdir í útlendskum skúlahøpi. – Tað stóð okkum frítt í boði, hvat fyri slag av filmi vit skuldu framleiða. Báðir vóru vit avgjørdir um, at tað skuldi vera ein dokumentarfilmur, sigur Max, ið stendur fyri øllum upptøkunum á túrinum. Eike hevur hinvegin ábyrgd­ ina av ljóðframleiðsluni. – Haraftrat ynsktu báðir at gera filmin uttan fyri Týskland, har serliga londini norðanfyri høvdu okkara áhuga. Í fyrstuni hugdu vit at kendaru londum so sum Norra og Ísland, sigur Max víðari. Ungu týskararnir vistu um Føroyar, men ikki nógv meira, enn at tað var eitt land, sum lá onkra staðni í Europa. – Satt at siga høvdu vit fyrst tikið av­ gerð um at fara til Íslands. Vit kannaðu, hvussu vit kundu koma hagar við ferju, tí vit máttu hava bil við, og sóu vit, at neyðugt var at ferðast gjøgnum Føroyar. Tá hugsaðu vit við okkum sjálvum, hví ikki bara gera filmin um Føroyar í staðin. Ísland var hóast alt rættiliga kent, meðan Føroyar einans var kent gjøgnum fótbólt, sigur Eike, sum soleiðis vísir á, at ferðin til Føroya var nakað av eini tilvild. Tað tók teimum ikki langa tíð at avgera at koma henda veg. Teir spurdu vegleiðaran á universitetinum, og hann stuðlaði teimum frá fyrsta sekundi at fara til Føroya. Komu við opnum sinni Eike og Max vistu lítið og onki um Føroyar, áðrenn teir fóru umborð á Norrøna í Hirtshals. – Tey grundleggjandi tingini vistu vit, men vit ynsktu heldur at koma til landið við einum opnum sinni enn at hava lisið so nógv um Føroyar, at meiningarnar vóru gjørdar framman­ undan. Vit ynsktu heldur at uppliva Føroyar enn at lesa um tær, sigur Max. – Tað, sum hugtók okkum so ótrú­ liga nógv, áðrenn vit komu higar, var, at eitt so lítið land fjart frá øllum megnar at klára seg. Ein kann siga, at Føroyar er sum onnur europeisk lond – bara minni. Tað er ótrúligt. – Upprunaliga ynsktu vit at gera ein film um tað gamla og siðbundna Føroyar, men vit funnu skjótt útav, at Føroyar vóru eitt serstakliga modernað land. Neyðugt var tí at broyta ætlanina nakað, og samanbera vit nú tað sið­ bundna við tað modernaða Føroyar, sigur Eike. Internet til 5 hús Stórur munur er á, hvussu teir for­vænt­ aðu, at Føroyar fóru at vera, og hvussu tær veruliga eru. – Sjálvsagt vistu vit, at Føroyar høvdu eitt modernað samfelag, men føroyingar eru nógv meira framkomnir, enn vit trúðu. Eitt nú vóru vit í lítlari bygd við fimm húsum, har øll høvdu internet – ja, og enntá skjótt internet. – Serliga vegunum eri eg impo­ner­ aður av, tí teir eru allir góðir og væl hildnir. Sjálvt til smáu bygdirnar eru vegirnir væl asfalteraðir, sigur Eike. – Eitt annað, sum hevur yvirraskað okkum, er talið av føroyskum kamping­ vognum. Í Týsklandi koyrir man fleiri hundrað kilometrar fyri at kampa, meðan her kampa tey stórt sæð i grannabygdini, sigur Max flennandi. Síðstu vikuna hava Max og Eike koyrt nógv runt í Føroyum og filmað og tikið upp. – Inntil víðari hava vit gjørt eina sam­røðu við Marjun Lómaklett, prest, um týdningin av kristindóminum í Føroy­um. Eisini hava vit verið við, tá menn hava verið á fjalli og roytt seyðin. Tað var rættiliga áhugavert at uppliva. – Seinni í vikuni og í næstu viku skulu vit millum annað taka upp á G! festivalinum, gera eitt innslag um Fólk halda okkum