mikudagur 23. juni 2004síða 11
‹ fyrra síða allar 26 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 117 - 23. juni 2004
21
Enn eina ferð stað-
festu tær umborð á
Jarnbardi, at tær eru
einaráðandi, og at tað
er lítið sannlíkt, at
nakar skal megna at
vinna á teimum
6-MANNAFØR
KVINNUR
Jóannes Hansen
joannes@sosialurin.fo
Jarnbardur eigur sínar trú-
føstu stuðlar. Tað sást væl í
Hvalvík. Bæði tá ið kvinn-
urnar og tá ið menninir
kappaðust og vunnu, og
bæði tá ið báturin varð flot-
aður, og tá ið hann var drig-
in aftur.
Ivaleyst er áhugin hjá
stuðlunum kveikjandi hjá
róðrarfólkunum, og tað
man eisini kennast hugaligt
at vera stuðul hjá einum
báti, tá ið manningarnar eru
so stinnar, sum tær umborð
á Jarnbardi hava verið
higartil í ár.
Stinnastar av øllum eru
kvinnurnar umborð á Jarn-
bardi. Á Hvalvík vunnu tær
fyri triðju ferð av trimum í
hesum kappingarárinum.
Sigurin var sannførandi, og
tað tað skal vilja heilt øðr-
vísi til í teimum fýra kapp-
ingunum, sum eru eftir í
hesum róðrarárinum, um
nakar skal taka fremsta
plássið frá teimum í nakrari
kapping.
Jarnbardur varð fremstur
mest sum beinanvegin. Og
hóast manningin ikki helt,
at umstøðurnar at rógva
vóru nakað serligar, so var
tað skjótt, at hann var runn-
in eina bátslongd frá hinum
bátunum.
Munurin øktist ongantíð
til nógv meiri enn eina
bátslongd. Men tað kendist
næstan sum um, at tær um-
borð á Jarnbardi vóru
nøgdar við henda munin.
Um tær høvdu havt verið
pressaðar, so høvdu tær iva-
leyst havt knotur til at lagt
uppaftur meiri í. Soleiðis
kendist tað í hvussu so er.
Lómur av Argjum var
leingi næstfremstur. Tær
høvdu onkra løtuna hug at
bjóða Jarnbardi eitt sindur
av, men tað gjørdist ongan-
tíð rættulig kapping.
Tá ið umleið hálvt málið
var rógvið, bjóðaði Páll
Fangi Lómi av í kappingini
um næstfremsta plássið.
Tann kappingin gjørdist
long, og hon gjørdist tøtt.
Páll Fangi vann ta kapping-
ina, men munurin frá Páll
Fanga og til Lóm var bara
ein skutur ella so.
Innanfelags kapping í
Havnar Róðrarfelag var um
fjórða plássið. Gongurólvur
vann á Víkingi. Munurin
var eitt sindur meiri enn ein
hálv bátslongd. Sølmundur
var nummar seks, og kvinn-
urnar umborð á Sundabát-
inum noyddust enn eina
ferð at ásanna, at tað fram-
vegis væntar nógv í, áðrenn
tær verða førar fyri at vera
so væl við í kappingini,
sum Sundabáturin er, tá ið
menninir eru umborð.
Eingin megnaði at hótta
Jarnbard.
Ivaleyst
fara
summir av trúføstu stuðl-
unum við suður til Vágs, og
út frá avrikunum og úrslit-
unum higartil er tað heilt
væl skiljandi, um tað verð-
ur roknað við og væntað, at
Jarnbardur eisini á Jóan-
søku fer at vera fyrstur á
mál. Alt annað hevði verið
heilt undarligt. Higartil
hevur tað bara verið kapp-
ast um næstfremsta plássið.
Men hóast starturin
var alt annað enn
góður hjá argjamonn-
um, so megnaðu hinir
ikki at halda teir frá
oddasessinum, sum
teir tykjast hava tikið
patent uppá
8-MANNAFØR
Jóannes Hansen
joannes@sosialurin.fo
Tvær ferðir frammanundan
hevði Argjabáturin verið
sannførandi vinnari. Og
aftur á Hvalvík eydnaðist
tað argjamonnum at vinna.
Tað var merkisvert. Argja-
báturin var ikki fremstur
beinanvegin. Teir høvdu alt
annað enn góðan start, men
kortini vóru teir á málinum
eina bátslongd undan hin-
um.
Á 1500 metra málinum
varð fasti starturin nýttur.
Tað var fitt av høgættar-
vindi, og tá ið Argjabáturin
var komin á mál, og við-
haldsfólkini, sum vóru far-
in norður eftir í vónini um,
at tað hesa ferð skuldi
eydnast eins væl hjá Argja
Róðrarfelag, sum tað hevði
gjørt á Skálafjørðinum,
høvdu fagnað sínum báti og
sínari manning, fekst frá-
greiðingin um, hví tað ikki
hevði verið so sannførandi í
startinum:
– Vit lógu næstan tvørir,
tá ið startskotið gekk av.
Tað eydnaðist tíbetur bein-
anvegin at rætta hann upp-
aftur. Vit mistu eitt sindur í
fyrstu tøkunum. Men tað
var ikki meiri, enn at vit
megnaðu at vinna tað aftur,
greiddu teir á Argjabátinum
frá.
Kvívíkingurin og Nevið
Reyða fingu besta startin.
Kvívíkingurin var fremstur,
og Nevið Reyða var næst-
fremstur. Kvívíkingurin var
eina løtu kanska meiri enn
eina
hálva
bátslongd
frammanfyri Nevið Reyða
og uppaftur meiri enn so
frammanfyri Argjabátin.
Men argjamenn loftaðu
sær skjótt. Á túsund metr-
um høvdu teir lagt upp á
síðuna av Nevinum Reyða,
sum ikki megnaði at fylgja
teimum, og so spentu teir
eftir kvívíkingum. Argja-
menn hava fyrr í summar
sagt seg rokna við, at Kví-
víkingur fór at geva teimum
dyggari kapping, enn teir
høvdu gjørt í fyrstu kapp-
ingini. Tað søgdu argja-
menn, tí kvívíkingar fóru
seinni undir venjingina,
enn teir fóru á Argjum.
Hesa ferð helt Kvívíking-
ur longri tørn, enn hann
hevði gjørt í tveimum teim-
um undanfarnu kapping-
unum. Men tá ið hálvur
teinurin var rógvin, hevði
Argjabáturin lagt seg upp á
síðuna av Kvívíkinginum,
og so gekk tað bara ein veg.
Stútt og støðugt togaðu teir
seigan í árarnar umborð á
Argjabátinum, og tøkini
vóru dygg og munagóð.
Tað tóktist sum um treyst-
leikin hjá teimum var
størri, enn hann var umborð
á hinum bátunum, og tá ið
tað varð farið undir enda-
spurtin, var tað ikki ein
spurningur, um Argjabátur-
in fór at vinna, men heldur
hvussu sannførandi sigurin
fór at verða.
Argjabáturin var meiri
enn eina bátslongd framm-
anfyri Kvívíkingin, og í FM
kappingini er munurin so
mikið stórur nú, at tað ber
illa til at ímynda sær annað,
enn at Argjabáturin fer at
vinna FM heitið, sum teir
ikki hava átt síðani 2000. Í
2001 var Nevið Reyða
meistari, í 2002 var tað
Kvívíkingur, og í 2003
vann Ørvur FM.
Kappingin á Hvalvík
vísti, at tað bara er Kvívík-
ingurin, sum kanska kann
geva Argjabátinum kapping
um fremsta plássið í ein-
støkum FM kappingum.
Nevið Reyða, sum undan-
farnu ferðirnar hevðí verið
nummar tvey og trý, endaði
hesa ferð á fjórða pláss-
inum. Umframt at tapa
kappingina um næstfremsta
plássið við Kvívíking, so
vórðu teir eisini ov stuttir í
kappingini um bronsu-
plássið. Ørvur, sum er
mannaður
við
ungum
monnum, ið áður hava róð
við 5-mannaførunum hjá
Havnar Róðrarfelag, end-
aði á bronsuplássinum.
Munurin á teimum báðum
var ein skutur. Knørrur helt
væl og virðiliga pláss sum
nummar fimm og aftastur.
Argjabáturin lá tvørur
1 Argjabáturin . . . . . . . . . . . . . . . . . .
07.55.21
2 Kvívíkingur . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
07.59.16
3 Ørvur . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
08.05.16
4 Nevið Reyða . . . . . . . . . . . . . . . . . .
08.06.17
5 Knørrur . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
08.15.15
8-mannafør
1 Jarnbardur . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
05.39.02
2 Páll Fangi . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
05.42.26
3 Lómur . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
05.43.56
4 Gongurólvur . . . . . . . . . . . . . . . . . .
05.51.39
5 Víkingur . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
05.54.32
6 Sølmundur . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
05.56.79
7 Sundabáturin . . . . . . . . . . . . . . . . . .
06.13.92
6-mannafør, kvinnur
Tað er bara kapping um næstfremsta plássið
Tað tykist ikki, sum um nakar ger nakað við kvinnurnar umborð á Jarnbardi
Mynd: Álvur Haraldsen
Manningin umborð á Argjabátinum fegnast um tann triðja sigurin av trimum møguligum í FM-kappingini higartil
Mynd: Álvur Haraldsen
21
20
Nr. 117 - 23. juni 2004
Nólsoyingar funnu seg sjálvar í Sundalagnum
Bátsformaðurin
ásannar, at um teir
ikki høvdu vunnið í
Hvalvík, so hevði
møguleikin fyri at
vinna fyrsta FM
heitið í fimtan ár
longu verið burtur
10-MANNAFØR
Jóannes Hansen
Eldur kom í FM kappingina
millum
10-mannaførini
leygardagin. Havnarbáturin
hevði vundið burtur úr
hinum í tveimum teimum
fyrstu kappingunum í sup-
erliguni í kappróðrinum.
Sigur og sjey stig til havn-
armenn leygardagin hevði
havt so stórt glopp frá
Havnarbátinum og aftur til
hinar við sær, at tað hevði
verið rættuliga ilt at ímynda
sær annan FM vinnara enn
Havnarbátin.
Havnarbáturin er fram-
vegis best fyri í FM kapp-
ingini. Men nú hava hinar
manningarnar og serliga
teir á Nólsoyinginum fing-
ið íblástur og orsøk til at
halda, at tað skal bera til.
– Hevði Havnarbáturin
vunnið hesa ferð, so høvdu
teir heilt víst vunnið FM.
Teir hava framvegis besta
møguleikan. At vit fingu
sjey stig hesa ferð ber við
sær, at vit hava realistiskan
møguleika, og honum fara
vit eftir.
Nicolaj Falck er bátsfor-
maður umborð á Nólsoy-
inginum, og hann er sum
vera man ovurfegin um, at
tað endiliga eydnaðist hjá
teimum at fáa fult. Nóls-
oyingurin hevði fyrireikað
seg so væl, sum tað bar til. Í
vikuni uppundir Sunda-
lagsstevnuna vandu teir á
Hvalvík. Og tá ið teir komu
á mál sum sigursharrar, var
gleðin og gloymurin á havn-
arlagnum so stórur, at tað
tóktist sum um, at talan var
um vinnara í heimasjógvi.
Tað var heldur ikki einki í
hesum. Tveir av teimum
umborð á Nólsoyinginum -
brøðurnir
Sámal
Petur
Olsen og Asbjørn Olsen,
sum áður hava kappast við
6-mannafarinum Hvessingi
- eru úr Hvalvík, og tá ið
vertsbygdin ikki er størri
enn so, enn at øll kenna øll,
so var Nólsoyingurin 10-
mannafarið, sum tey í
Hvalvík, Streymnesi, Saks-
un og fleiri av grannabygd-
unum tóku á við.
Hví vóru tit betri hesa
ferð, enn tit hava verið hinar
báðu ferðirnar?
– Talan er um samanspæl
av fleiri umstøðum og við-
urskiftum. Kanska róði
Havnarbáturin ikki so væl
hesa ferð, sum hann hevur
gjørt hinar báðu ferðirnar.
Og hjá okkum gekk tað væl
betri, enn tað hevur gjørt.
Hvussu skal tað skiljast?
– Bæði á Norðoyastevnu
og Eystanstevnuni hava vit
havt kensluna av, at báturin
hjá okkum ikki gekk, sum
hann átti at havt gjørt. Á
Norðoyastevnu
kiksaði
endaspurturin hjá okkum,
og á Skálafjørðinum var tað
bara ikki okkara dagur. Vit
vóru ikki uppsettir soleiðis,
sum tað er alneyðugt at
vera, um hugsningur skal
vera um at vinna. Tað vóru
vit í Hvalvík. Tað var skjótt,
at vit fingu kensluna av, at
manningin og báturin so at
siga vórðu eitt. Samanspæl-
ið millum róðursmanning
og manningina var fínt, og
báturin gekk soleiðis, sum
vit ikki hava upplivað fyrr í
ár, og sum vit hava arbeitt
fram ímóti og bíðað eftir.
Hvussu gekk róðurin fyri
seg?
– Eysturoyingurin og
Vestmenningurin
fingu
besta startin. Vit fingu
einki serligan start. Tað fáa
vit ongantíð. Hví tað er
soleiðis, tað duga vit ikki at
siga. Men vit fylgdu væl
við. Hóast Havnarbáturin
hevði vunnið báðar FM
róðrarnar, sum høvdu verið
frammanundan, so vistu
vit, at talan fór at verða um
stóra kapping frá øllum
hinum. Tá ið vit komu á
fimtan hundrað metra mál-
ið, tóku vit tíggju kraftug
tøk. Tað mundaði so mikið,
at vit komu framum allar
hinar, og har eydnaðist tað
okkum at vera allan teinin.
Hevði tað stóran týdning,
at tit so tíðliga vunnu odda-
sessin?
– Talan er um positiva
ringrás, sum øll tey, ið hava
róð kapp og vunnið, iva-
leyst kenna til. Tá ið stýri-
maðurin segði okkum, at
nú gekk báturin betri, enn
hann hevði gjørt fyrr í ár,
og tá ið hann segði, at nú
vóru vit fremstir, og at vit
gingu frá hinum bátunum,
so gav hetta okkum eyka
orku. Soleiðis er tað bara.
Og royndirnar hjá okkum
eru eisini, at hjá teimum,
sum royna at elta tann
fremsta, men sum síggja, at
munurin leingist heldur enn
at minka, verður tað upp-
aftur tyngri.
15 ár síðani seinasta
FM
Á síðstu fimm hundrað
metrunum var Nólsoyingur
leysur av øllum hinum.
Munurin bara longdist, og í
endaspurtinum var Nólsoy-
ingurin
kanska
tvær
bátslongdir og meiri enn
tað frammanfyri hinar.
Kortini tóktist tað sum
um, at teir spentu alt tað í,
sum teir orkaðu.
– Vit høvdu gott tak á,
hussu tað stóð til við mun-
inum millum okkum og
Vágbingin og Havnarbátin,
sum kappaðust aftanfyri
okkum, og sum lógu tætt at
okkum. Men stýrimaðurin
var ikki heilt greiður yvir,
hvussu tað stóð til í kapp-
ingini millum okkum og
Hoyvíkingin. Hann lá so
langt frá okkum, og stýri-
maðurin ivaðist eitt sindur
í, hvussu tað var við vísn-
inginum á málinum. Hoy-
víkingurin róði væl, og teir
fara ivaleyst at verða
vandamiklir tær næstu ferð-
irnar. Men tíbetur megnaðu
teir ikki hesa ferð at gera
nakað við okkum. Tað eru
vit sjálvandi hjartans fegnir
um, sigur Nicolaj Falck,
bátsformaður á Nólsoyingi.
Manningin á Nólsoying-
inum hevr drúgvar royndir í
kappróðri.
Elsti
maður
verður fyrsta dagin 30, og
tann yngsti er 19. Seks
nólsoyingar eru við, og
hinir koma ymsta staðni
frá.
– Nólsoyingarnir hava
róð mest sum út í eitt síðani
í 1993. Hjá okkum hevur
tað verið soleiðis, at fyrsta
uppgávan hevur verið at
stýra, og so er man farin at
rógva. Nólsoyingurin hevur
ikki vunnið FM síðani í
1989, so tú kanst ætla, at vit
droyma um at uppliva tað,
sum teir, ið vit sum ungir
dreingir minnast, at teir, ið
eru eldri enn vit, megnaðu
fleiri ferðir í áttati árunum.
Leygardagin gjørdu vit tað,
sum var alneyðugt. Vit eru
við í kappingini. Men vit
ásanna, at hon verður tøtt og
hørð. Havnarbáturin hevur
víst, hvat hann megnar, og
Hoyvíkingur, Vágbingur,
Eysturoyingur og Vest-
menningur mugu eisini
roknast at hava realistiskan
møguleika at vinna, stað-
festir bátsformaðurin á
Nólsoyingi.
Nólsoyingur hevur seks
ferðir vunnið FM. Allar
ferðirnar vóru í áttati árun-
um. Nólsoyingur var meist-
ari í 1981 og 1982, 1985 og
1986 og 1988 og 1989.
Teir, sum umborð á Nóls-
oyinginum vunnu leygar-
dagin í Hvalvík vóru Hans
Jákup Jacobsen, Raidar
Jacobsen, Høgni Niclasen,
Roy Poulsen, Nicolaj Falck,
Jakku Guttesen, Thomas
Hjaltalin, Sámal Petur Ol-
sen, Asbjørn Olsen, Brian
Hansen og Aksel Joensen.
10-mannafør
1 Nólsoyingur
09.49.09
2 Havnarbáturin 09.54.00
3 Hoyvíkingur
09.54.04
4 Vágbingur
09.55.06
5 Eysturoyingur
09.58.23
6 Vestmenningur 10.05.06
Rómurin var øgiligur umborð á Nólsoyingi, eftir at teir høvdu vundið burturúr hinum tíggjumannaførunum
Mynd: Álvur Haraldsen
C
M
Y
K
20