hósdagur 21. august 2014síða 9

9 Fríggjadagur 22. august 2014 · Nr. 94 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 31 juli 2014 fingu Krista og Allan Sólsker ein son, hann vigaði 4510 gr og var 55 cm langur. Føðing Mín elskaði abbi, tað er hart at skriva hetta, tí tú er ikki her hjá okkum longur. Vit sleppa ikki at síggja títt deiliga smíl og skálkabros... saknurin er ómetaliga stórur. Altíð, alt eg minnist, hevur tú fingið okkum at flenna og smílast við tínum søgum og orðum, teg kundi man altíð tvætla býtt við, líka til tað síðsta. Eg og tú abbi, vóru nokk­ so lík haldi eg. Bæði nokk­so treisk, tú meir enn eg allíka­ væl og hetta gjørdi onkun­ tíð, at vit komu eitt sindur upp at skeldast, tí bæði vildu hava rætt. Men vit vóru eisini lík uppá tann mát­an, at tað var skjótt yvir­staðið, eingin fekk rætt, men bæði hildu vit høvdu vunnið. Teg kundi man altíð fáa eitt gott kjak við, tað er so heilt sikkurt, man skuldi bara ikki vænta at man fekk rætt. Eg havi altíð, líka frá eg var fødd, verið nógv hjá tær og ommu og eg elskaði tað, altíð trygt og gott. Eg og beiggi eru so jøvn í aldri, at hann næstan er sum mín stóribeiggi. Altíð slapp eg at vera við í øllum rokanum hjá tykkum og tað goymi eg væl í mínum hjarta. Tú fortaldi altíð søgur um ymiskt og eitt minnist eg, at tú plagdi at arga meg so illa við. Tað var at tað vóru nakrir “krevitokkar” úti á Bakka, eg var so bangin fyri hesum “krevitokkunum” fyristillaði mær, at tað vóru nakrir yvirvaksnir krabbar, sum komu upp á land úti á Bakka og tú flenti bara. Okkara festligi fitti abbi. Tá eg bleiv tannáringur kom eg vestur til tykkum, hvørt einasta vikuskifti..... at tit orkaðu!!  Eg vænti at omma ofta hevur verið noydd at skava útyvir genturoksið av mær og Guðrun, á denn sminka, klæðir, sangur, dans­ ur og látur av okkum hevur verið, men vit vóru altíð væl­ komnar og eg minnist einki til, at tit nakrantíð hava talað at, dugi væl at fyristilla mær, at tað kann hava verið puff og suff av tær abbi. Eg gjørdi teg til langabba, kanska nokkso tíðliga, haldi tú var 64 ár. Eg minnist, at eg var bangin at skulla siga tær tað, so mamma mátti gera tað. Tú segði bara, at øll kunnu altso ikki bíða í ævir at fáa sær børn. Tú og omma hava altíð verið so góð við okkum ommu- og abbabørn og so eisini langommu- og abbabørnini tá tey komu. Øll elska at koma á gátt hjá tykkum. Nú kláraði tú ikki at uppliva tað at skulla blíva oldurabbi, men tú visti, at tú skuldi vera tað og var so glaður um tað og tú gav teimum ungu nøkur góð klók orð á vegnum frá sjúkra­ songini. Vit hava í nógv ár vitað, at tú hevur verið sjúkur, men tað merkti man ikki á tær, rokaðist sum altíð. Men knappliga versnaði tú og sjúkan fekk takið á tær. Tú var tann sami abbi líka til tað síðsta, sjálvt um tú ikki orkaði tað stóra, vit kundu sita og práta og bara vera um teg. Sinnalagið og títt glaða lyndi fór ongan veg. Eg eri so glað fyri, at eg kundi vera hjá tær, tær síðstu næturnar og tímarnar abbi. Tað var so friðsælt og eg fari at goyma tað altíð í mínum hjarta. Saknurin er stórur hjá okk­um øllum, tú manglar tá man kemur norð til tín og ommu. Tú segði altíð við okk­um, at vit ikki skuldu syrgja og gráta um teg, men tú manglar og onkuntíð má sorgin sleppa framat. Tú hevur givið okkum nógv minn­ir og stuttligar løtur, so láturin ljóðar eisini. Tú hevur eitt serligt pláss í mínum hjarta, mín elskaði abbi . Hvíl í friði. Abbadóttir tín Miriam Minningarorð um mín elskaða abba Jógvan Hans Joensen Sunnudagin 24. august 2014 verður Daniel Jacob Olsen, vanliga nevndur Dalli, 90 ár. Dalli er føddur í Havn, men vaks upp á Deild í Vest­ manna. Pápin var Óli á Deild úr Vestmanna og mamman var Maria f. Mikkelsen úr Hovi. Dalli var næsteldstur av 11 børnum. Hugurin stóð til sjógvin, men fyrstu árini árini eftir skúlagongdina arbeiddi hann við fyrifallandi arbeiði. Hetta var undir 2. veraldarbardaga. Seinni fór Dalli at sigla við Smyril, har pápabeiggi hansara Lítli Pól var hovmeistari. Seinni fór Dalli til Noregs at læra til maskinmeistara. Eftir lokna útbúgving helt Dalli út í stóru verð sum maskin­meistari umborð á norskum farmaskipum. Hann sigldi um allan heimin í góð 20 ár til hann tíðiliga í 70'unum mynstraði við Skipafelagnum. Hann sildi við teimum flestu av skipunum hjá Skipafelagnum, men longst mundi hann tó verða um­borð á Lómi. Seinastu tíðina til sjós silgdi Dalli við danska reiða­ rínum Copenhagen Reefers. Har var silgt við frystigóðsi millum Evropa og Grønland, Canada og USA. Dalli fór í land fyri góðum 20 árum síðani og hevur brúkt tíðina heima til ymiskt ítriv og familjuna. Dalli giftist við Paulu Mariu f. Jacobsen av Eiði í 1961. Tey fingu børnini Jytte, Óla og Magna. Í 1965 settu tey búgv á Suðuroyavegi 5, har tað tá var mest sum óbygt. Dalli misti konuna í 2011, tá Paula Maria andaðist á Tjarnargarði 81 ára gomul. Teimum eydnaðist at halda gullbrúdleypsdag 23. mars sama ár. Dalli hevur altíð verið ser­liga áhugaður í slekt og hevur í fleiri ár gingið til ættargransking. Burtur úr hesum eru komin nógv so­kallað stamtrøð, sum familjan hevur notið gott av. Minnið hevur Dalli sum fáur. Hann minnist hvønn føð­ingardag hjá øllum í familjuni og eisini hjá kenn­ ingum. "Nær var tað" kapp­ ingarnar í Útvarpinum hevur honum altið dámað væl, og hevði hann luttikið, hevði hann helst verði ringur at syft. Vestmanna hevur altíð átt eitt serligt pláss hjá Dalla, og hóast bæði foreldur og systkin fluttu úr bygdini fyri nógvum árum síðani, vitjar Dalli javnan í Vestmanna, har hann vitjar familju og vinir. Seinastu tíðina hevur hann luttikið í hugnaløtum saman við øðrum eldri vestmonnum í Norðurlandahúsinum har teir hittast at tosa um gamlar dagar. Í sambandi við stóra dag­ in, hevur Dalli opið hús í heiminum á Suðuroyavegi 5 í Havn leygardagin 23. august frá klokkan 16:00, har øll eru vælkomin. Vit ynskja babba hjartaliga til lukku við stóra degnum. Børnini Dalli 90 ár