mánadagur 1. september 2014síða 13
‹ fyrra síða allar 28 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Mánadagur 1. september 2014 · Nr. 98
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
13
KJAK
Hart í móti hørðum við Íslandi
Janus Rein
Løgtingsmaður fyri
Fólkaflokkin
Hava tit nakrantíð hoyrt
stórvegis um trupulleikar við
at fáa íslendskar vørur inn á
føroyska marknaðin? Hava
tit nakrantíð hoyrt stórveg
is um trupulleikar við at fáa
íslendskar tænastur inn á
føroyska marknaðin? Ella
hava tit nakrantíð hoyrt
stórvegis um trupulleikar
at fáa íslendska arbeiðsmegi
ella kapital inn á føroyska
marknaðin? Allir føroyingar
kunnu óivað uttan at blunka
svara noktandi upp á om
anfyristandandi spurning
ar. Heilt nógvar íslendskar
vørur koma frítt á føroyska
marknaðinum,
uttan
at
nakar setur forðingar fyri
tí. Íslendskar tænastur og
arbeiðsmegi eru á føroyska
marknaðinum í hópatali, eis
ini uttan at nakar setur forð
ingar fyri tí. Hví? Tí vit hava
eina fríhandilsavtalu, kallað
Hoyvíkssáttmálin, við Ís
land, og vit føroyingar virða
yvirornað henda sáttmála.
Men, vendi eg spurning
inum við og spyrji, um tit
nakrantíð hava hoyrt um
trupulleikar hjá føroyskum
vørum, tænastum, arbeiðs
megi ella kapitali á Íslendska
marknaðinum, er svari óivað
ja,ja,ja og aftur ja! Og soleið
is virða íslendingar somu
handilsavtalu
við
Føroy
ar. Í Íslandi leggja tey, pol
itikarar
og
embætisfólk,
ferð eftir ferð forðingar
fyri
m.a.
møguleikanum
hjá føroyskum vørum á ís
lendska marknaðinum. Nógv
kann nevnast. M.a. mjólka
úrdráttir, meir ella minni alt
kjøt, og eisini eitt nú lodna.
Aftur ein orrusta
Seinasta dømið er, um eitt
føroyskt
fiskiskip
sum
ikki slapp í íslendska havn
at fremja tað, sum skip
nú einaferð fara í havn at
fremja; m.a. taka olju og
proviant eins og at landa.
Skipið slapp so til endans
í havn, men bert tí at tað
hevði maskinbrek, og var í
eini minni neyðstøðu. Men
olju, proviant og landing;
nei, ongar veitingar. Hetta
hóast at skipið fiskar á júst
sama hátt og á sama stað og
av somu kvotu, sum eini 10
íslendsk skip gera. Tey í Ís
landi krógva seg í løtuni aft
anfyri eina íslendska kunn
gerð. Men mint verður á, at
tað altso eru íslendskir pol
itikarar og íslendsk embæt
isfólk, sum gera íslendsku
kunngerðirnar.
Í
mínum
hugaheimi er hetta undir alt
lágmark, beinleiðis í stríð við
Hoyvíkssáttmálan, og nær
um láturligt. Eg veit ikki, um
eg skal gráta ella flenna.
Hoyvíkssáttmálin
Hoyvíkssáttmálin varð und
irskrivaður hin 31. august
2005, og kom í gildi hin 1.
novembur 2006. Líka síðani
tá hava føroyingar barst
við
allar
tær
forðingar,
sum íslendingar á henda og
handa hátt hava lagt, fyri at
føroyskar vørur, tænastur,
arbeiðsmegi og kapitalur
ikki skulu megna at fáa fótin
fyri seg á íslendska markn
aðinum.
Grein 1 og 3 í Hoyvíkssátt
málanum eru annars soljóð
andi:
“§ 1 - ENDAMÁL
Endamálið við hesum
Sáttmála er at fáa í lag
eitt búskaparøki, ið fevnir
um umveldini Ísland og
Føroyar. Á hesum bú
skaparøki verður, innan
innihaldsvídd Sáttmálans,
bannað at gera mismun
vegna tjóðskap, virkisstað
ella vegna vøruuppruna.”
“§ 3 - INNIHALDSVÍDD
Er ikki annað tilskilað, er
hesin Sáttmáli virkin fyri:
a) handil við vørum;
b) handil við tænastum;
c) flyting hjá persónum og
uppihaldsrætt;
d) flutning av kapitali og
íløgur;
e) stovnseturætt;
f) kapping, almennan
einkarrætt, almennan
stuðul og innkeyp hjá tí
almenna;
g) samvinnu á øðrum
økjum, sum ásett í Grein
7.”
Teksturin tosar væl greitt
fyri seg: eitt búskaparøki, har
bannað er at gera mismun.
Hvat eru vit so nú? –
Á einum vegamóti!
Tað mugu vera mørk fyri,
hvussu nógv vit í Føroyum
lata okkum lumpa og verða
drigin
eftir
hárinum
á
tílíkan hátt. Vit eru á ein
um vegamóti. Løgmaður,
sum umsitur málsøkið, og
føroysku umboðini í Hoy
víksnevndini
mugu
gera
íslendingum heilt klokku
greitt, at nú mugu tey læra
seg at virða og halda sínar
skyldir í sáttmálanum ella
má hann setast úr gildi!
Vit kunnu snøgt sagt ikki
loyva okkum at lata standa
til longur og hoyra upp á
allar undanførslurnar, sum
íslendingar ferð eftir ferð
koma við, um hví Hoyvíks
sáttmálin ikki verður hildin.
Dómstólur – møguliga
sum eitt alternativ
Sum ein triði møguleiki, ber
møguliga til at stovnseta ein
serdómstól at taka støðu
um Hoyvíkssáttmálin, frá
støðu til støðu, er brotin.
M.a. innari marknaðurin í
ES hevur ein tílíkan dómstól,
nevndur EF-dómstólurin. Í
øllum førum eigur ein tílík
ur dómstólur tá at hava
heimild til at áleggja tapandi
partinum at gjalda sakar
málskostnað og at áleggja
bøtur, gjarna stórar bøtur. Tá
høvdu londini helst hugsað
seg meira um, áðrenn tey
ásettu reglur o.a. í stríð við
Hoyvíkssáttmálan. Eg havi
varhugan av, at mangar av
umstríddu reglunum eru
ásettar við vilja, hóast væl
vitandi at tað fór at verða í
stríð við Hoyvíkssáttmálan.
Hetta kann kallast “går-
den-så-går-den politikkur”.
Sum er, inniheldur Hoy
víkssáttmálin,
miðskeiðis
í grein 5, ávísar reglar sum
skulu tryggja javna kapp
ing í nýstovnsetta búskap
arøkinum.
Hesar
reglur
vísa til kappingareftirlitini
í londunum báðum, og við
undirvirðissølu verður víst
til WTO og stig at taka smb.
GATT 94. Hesir møguleikar
eru, eftir míni sannføring,
fyrst ov veikir, og síðani ov
snævrir og møtumiklir.
Handilssáttmálar
Sjálvur eri eg fyri, at Føroyar
hava handilssáttmálar við
onnur lond ella tollsamgong
ur, eisini við Ísland. Eisini
meti eg Ísland sum brøðra
tjóð. Men tað kemur altíð
eitt tíðspunkt, har vit sum
føroysk tjóð mugu spyrja
okkum sjálvi, hvussu langt
vit vilja lata onnur trýsta
okkum, áðrenn vit siga, at
nú er nokk. Viðvíkjandi Hoy
víkssáttmálanum haldi eg,
at tann tíðin er komin. Skulu
vit áhaldandi hava Hoyvíks
sáttmála við Ísland og ís
lendingar, má kravið, uttan
undantak, verða, at tey virða
endamálgreinina, grein 1, í
sáttmálanum og lata vera við
at diskriminera føroyskar
vørur og tænastur í Íslandi.
Røtt timing
Mánadagin
í
komandi
viku fara løgmaður, utt
anlandsnevndin
og
útnorðurnevndin á fyriskip
aða ferð til Íslands í samband
við
Útnorðurráðstevnu.
Fundur verður eisini helst
bæði í Hoyvíksnevndini og
í Hoyvíksráðnum. ‘Timing
in’ kundi ikki verið betur.
Tað skal hervið verða mín
almenna áheitan til løg
mann og løgtingslimirnar
í uttanlandsnevndini og í
útnorðurráðnum (sum sam
stundis eisini er Hoyvíksting
nevndin), um at nýta høvið
at taka hesi álvarsviðurskifti
upp við íslendingar. Tí eitt er
greitt: vit kunnu ikki bara
lata standa til sum nú er!
Nú mugu íslendingar læra seg at halda Hoyvíkssáttmálan,
ella má sáttmálin sigast upp!
Harmast illa umhugsaða atburðin
hjá íslendsku stjórnini
Vegna stýrisins FOIS
Kristín S.
Hjálmtýsdóttir
Stjóri í Føroyska-
íslendska handils
kamarinum
Føroyska-íslendska
hand
ilskamarið harmast um illa
umhugsaða
atburðin
hjá
íslendsku stjórnini, tá før
oyska skipið, Næraberg kom
til Reykjavíkar.
Tað er greitt, at hesin at
burður sáar iva í Føroyum,
um at Ísland hevur verið við
av heilum huga viðvíkjandi
Hoyvíkssáttmálanum, sum
skal tryggja, at íslendingar
og føroyingar eru á jøvnum
støði, eins og fyritøkur í báð
um londunum. Áðrenn størri
skaði, enn longu er vorð
in, stendst av hesum, heitir
Føroyska-íslendska
hand
ilskamarið á stjórnirnar í
Íslandi og í Føroyum um at
taka neyðug stig til tess at
tryggja, at slíkt ikki aftur
skal henda.
F ø r oy s k a - í s l e n d s k a
handilskamarið mælir til at
styrkja enn meira samstarv
Íslands og Føroya á øllum
økjum, og fyri at úrslitið av
hesum samstarvi skal verða
týðiligari, mugu stjórnirnar
beina burtur allar tær forð
ingar, ið sáa iva um sannføri
í sjálvsøgdum og væleydnað
um samstarvi.