mánadagur 8. september 2014síða 10

Mánadagur 8. september 2014 · Nr. 101 10 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Tað góða og minni Óli Jakup Jacobsen Hugskotið er rættiliga beint fram: Føroyskur tónleikur til føroyingar í Danmark. Um einum ikki dámar tað, so er at halda seg burtur frá Amagerstrand teir báðar dagarnar, Míttland verður hild­in. Í so máta vóru kon­ septið og málbólkurin væl definerað, og man visti, hvat man fekk. Smá 2000 fólk vórðu mett at vera til Míttland, sum fyrireikararnir hildu vera stak nøktandi. Øvugt av tí, sum ein kanska vildi hildið, so taldu tey føroysku lesandi ikki bróðirpartin av festivalgestunum. Hin­ vegin vóru tey flestu til­ kom­nir føroyingar, sum eru búsitandi niðri. Tað gev­ur eisini góða meining, tí tað búgva túsundavís av før­ oy­ingum í øllu Danmark, og nógv av teimum hava kanska ikki verið í Før­oy­ um ta síðstu tíðina. Tá er ein festivalur sum Mítt­land eitt óført høvi at upp­liva nakað av føroysku sang­mentanini og at hitta aðrar føroyingar. Í fjør varð Míttland á fyrsta sinni hildin, og helt hann til á sama staði sum í ár. Tá ein skipar fyri onkrum fyri fyrstu ferð, slepst næstan ikki undan onkrum barnasjúkum, og teim­um høvdu fyri­reik­ar­arnir í ár tikið hædd fyri. Millum annað var ein trupulleiki í fjør, at tá sólin var niðurfarin, var festival­økið bølamyrkt, tí snøgt sagt onki ljós var. Í ár var so ongin trupulleiki við ljós­inum, og kundi man síggja fólk uttan at lýsa á tey við eini fartelefon. Tað vóru í høvuðsheitum tveir munir á Míttland í ár í mun til í fjør. Fyri tað fyrsta var festivalurin í ár yvir tveir dagar, meðan hann í fjør var í ein dag. Fyri tað næsta var meginparturin av festivalinum í ár í einum tjaldi, har stóri pallurin var, meðan ein minni pallur stóð uttanfyri í sólini. Í fjør var allur festivalurin undir bláum himni, og harafturat var bara ein pallur. Í stuttum var Míttland ein fínur og fólksligur festi­ valur, har nógv gott var at heinta. Men tað er altíð pláss fyri ábót­um, og tí verður ein eftir­met­ing av Míttland gjørd. Sjálvsagt fellir nógv undir at vera ein smag­sak, men eftir­met­ ingin er gjørd í ljós­inum av, hvat undir­rit­aði metti at vera gott og minni gott. Í vikuskiftinum varð punktum sett fyri føroyska festivalsumrinum, tá Míttland varð hildin. Gott nokk var festivalurin hildin í Keypmannahavn, men Míttland var føroyskur í odd og egg, tí hvør tóni, sum kom úr hátalarunum á tí tveir daga langa festivalinum var føroyskur. Í stuttum var Míttland ein virðiligur endi á føroyska festivallívinum á hesum sinni, hóast sumt kann gerast betur til næstu ferð GOTT Veðrið Tá føroysku festivalarnir byrjaðu at stinga seg upp á sinni, tóktust teir altíð at verða vælsignaðir við góðum veðri. So kom ein tíð við stormi, har hvør konsert var í vanda at blíva skola burtur. Men í ár hava festivalarnir aftur upplivað gott veður, og á Míttland var veðrið eisini framúr. Hitin lá væl oman fyri 20 gradir, og tað var ikki fyrr enn kl. 21, at man byrjaði at lata seg í langermdar troyggjur. Ein festivalur verður bara nøkur hakk betri, tá veðrið spælir við. Í so máta dugdu fyrireikararnir at leggja festivalin eitt tíðspunkt, tá líkindini enn vóru fyri góðum og heitum veðri. Greiða konseptið Onkuntíð tá man roynir at tekkjast øllum, endar man við at tekkjast ongum. Míttland hevði sítt greiða konsept at spæla føroyskan tónleik fyri føroyingum í Danmark. Hugskotið hevur bein at ganga á, tí tað búgva ein ør­grynna av tilkomnum føroyskum útisetum í Danmark, og Míttland er í ein stóran mun fyri tey. Tónleikaskráin hevði eisini dám av at venda sær nógv móti teimum, tí nógvur gamal syngið- við-tónleikur var á henni. Tað er gott og til stóra gleði fyri føroyingar í Danmark at møtast til føroysk tiltøk og at møta øðrum føroyingum. Tá tað so er sagt, vóru tað ikki einans tilkomin, men eisini fitt av ungum lesandi til Míttland. Umhvørvið Onki slær føroysku nátturuna, munnu flestu okkara vera samd um. Tá tað so er sagt, er umhvørvið úti á Amagerstrand avbera hugnaligt og vakurt. Saman­renn­ingin millum strondina við hvíta sandinum og høgu skógartrøini riggar sera væl sum eitt stað at hava ein festival. At metroin var fimm minuttir til gongu frá festivaløkinum, gjørdi tað heila ikki verri. Benkur og borð Tað eru tey allar, allar fægstu, sum klára at vera til ein festival uttan at noyðast at seta seg niður at hvíla beinini eina løtu. Tó so tykjast fleiri festivalar at gloyma henda sjálvsagda veruleika, har tað undantikið í mattjøldum er torførari at finna ein frían bonk enn at finna eitt frítt parkeringspláss í SMS lítlajólaaftan. Hesin trupulleikin var ikki til Míttland, og bæði inni í tjaldinum og uttanfyri vóru tíggjutals benkur og borð við plássi fyri hundraðtals sitandi. Av tí at man fekk sitið, tímdi og orkaði man betur at vera longri á sjálvum festivalinum, tí man ikki endiliga noyddist at fara heim at hvíla seg.