hósdagur 10. juni 2004síða 8
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 108 - 10. juni 2004
15
Fólk í Hesti fyrireika seg til stevnu
Nú Útoyggjafelagið
fer at halda sín triðja
aðalfund, sum hesa-
ferð verður í Hesti,
verður eisini skipað
fyri stevnu við ym-
iskum til undirhalds,
bæði til børn og vaks-
in. Skipað verður fyri
gongutúrum og ferð
út í Koltur, og um
kvøldið spælir Twi-
light til dans
ÚTOYGGJASTEVNA
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Leygardagin,
19.
juni,
heldur Útoyggjafelagið sín
triðja aðalfund, sum hesa-
ferð verður hildin í Hesti.
Fyrsti aðalfundurin hjá
felagnum varð hildin í
Skúvoy, og í fjør varð aðal-
fundurin hildin í Kalsoynni.
Eins og undanfarin ár,
verður aftur í ár skipað fyri
stevnu í samband við út-
oyggjafundin. Á skránni
verða nógv ymisk tiltøk,
bæði fyri børn og vaksin.
Eisini verður skipað fyri
gongutúrum í Hesti og út-
ferð í Koltur. Vitjað verður
við minnisvarðan norðan-
fyri bygdina, og høvi verð-
ur eisini hjá fólki at vitja í
kirkjuna í Hesti, har greitt
verður frá henni.
Seta og sangur
Sjálvur aðalfundurin hjá
Útoyggjafelagnum byrjar
leygardagin klokkan 13, og
klokkan 15 bjóðar út-
oyggjaumboðið í Hesti,
Sanna Silvurstein, vælkom-
in til stevnu og setan.
Tað verður Heðin Mort-
ensen, býráðslimur í Tórs-
havnar kommunu, sum setir
stevnuna. Við
setanina
verður eisini kórsangur við
Sólarmagnskórinum og fel-
agssangur.
Á útoyggjastevnuni í
Hesti verður eisini dansur,
og tað verður Twilight sum
fer at spæla og undirhalda –
væntandi til langt út á
náttina.
Eykatúrar
Í samband við aðalfundin
og stevnuna, sigla Teistin
og Norðlýsið fleiri eykatúr-
ar millum Gomlurætt og
Hest, og bussar koyra mill-
um Farstøðina og Gomlu-
rætt.
Fólk úr Norðoyggjum,
sum ætla sær á aðalfund og
stevnu, sleppa suðureftir
við Brimli og norðuraftur
við skipinum seinni um
kvøldið.
Fyrireikararnir siga, at
stevnurnar í Skúvoy og
Kalsoy vórðu væl vitjaðar,
og tí vóna tey, at stevnan í
Hesti eisini fær stóra undir-
tøku.
– Vit vóna, at hetta verð-
ur ein ógloymandi dagur og
eitt ógloymandi kvøld, siga
tey.
Í hesum døgum hava hestfólk
nógv at takast við, nú
Útoyggjafelagið heldur
aðalfund, og útoyggjastevna í
hesum sambandi verður í
Hesti leygardagin, 19. juni
Danski klaverprofess-
arin, John Damgaard,
fer at spæla á nýggja
flyglið í Mentanar-
húsinum í Fuglafirði,
og Petur Martin Pet-
ersen fer at hugleiða
um listamálaran,
Jóannes Kristiansen
TILTAK
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Í kvøld, hóskvldið, verður
konsert og hugnaløta í
Mentanarhúsinum í Fugla-
firði.
Nýggja flyglið í Ment-
anarhúsinum sigst at vera
einastandandi, og hóskvøld-
ið sleppur tað aftur rættiliga
at standa sína roynd.
Konsertfelagið
hevur
nevniliga boðið danska
klaverprofessaranum, John
Damgaard, at royna seg við
teir svørtu og hvítu tang-
entarnar.
– John Damgaard fer á
eina ferð við teimum, sum
koma at lurta, inn í vakrasta
tónleikin, ið skrivaður er
fyri klaver. Talan er um
fimm av teimum kendu Im-
promptus eftir eysturríkska
tónaskaldið, Franz Schu-
bert. Eisini fer hann at
framføra russiskan tónleik
eftir Mussorgsky, sigur
Konsertfelagið.
Klaverprofessarin fer eis-
ini at greiða eitt sindur frá
um tónleikin, hann spælir.
Víðakendur
John Damgaard er víða-
kendur sum klaverleikari
og hevur ferðast um allan
knøttin við sínum klaver-
kynstri. Eisini eru hansara
evni sum lærari høgt í met-
um, og hevur hann alt upp
mangar úrmælingar í starvi
sínum sum professari á
Kongaliga Tónlistarskúl-
anum í Århus.
Umframt
tónleikin
í
Mentanarhúsinum, verður
eisini eitt myndlistarligt
íkast til hesa mentanarløtu.
Tað verður Petur Martin
Petersen, sum fer at hug-
leiða um listamálaran, Jó-
annes Kristiansen. Eisini
verða málningar hjá honum
at síggja í Mentanarhús-
inum.
Í steðginum verður kaffi
og køkur.
Tað er Konsertfelagið,
sum saman við dyggum
stuðlum úr Fuglafirði, skip-
ar fyri konsertini og hugna-
løtuni.
Atgongumerki fáast til
keyps við dyrnar fyri
konsertina.
Konsert og hugnaløta í
Fuglafirði
Í kvøld verður Mentanarhúsið í Fuglafirði karmur um klaver-
tónleik á høgum støði, og høvið verður eisini at hoyra um
listamálaran, Jóannes Kristiansen og síggja nøkur av hansara
verkum
Ragnar tekur
yvir á Beta
STJÓRASKIFTI
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Í morgin, fríggjadagin,
verður móttøka í hølunum
hjá P/F Beta í Saltangará í
samband við, at Olaf Ol-
sen, sum hevur verið
stjóri í felagnum seinastu
mongu árini, letur stýr-
isvølin til Ragnar Olsen,
sum seinastu árini hevur
starvast hjá reiðarínum.
Ragnar, sum er 38 ára
gamalur, er sonur Olaf og
Honnu Olsen á Glyvrum.
Hann er giftur Siggu, sum
er úr Leirvík. Tey búgva í
Søldarfirði og eiga trý
børn. Ragnar, sum í fleiri
ár starvaðist í Føroya
Banka, er býráðslimur í
Runavíkar kommunu.
Móttøkan á P/F Beta
verður millum 15 og 17
fríggjadagin.
Ragnar Olsen tekur nú við sum stjóri í P/F Beta eftir Olaf
Olsen, sum hevur verið stjóri í felagnum í mong ár
Mynd: Vilmund Jacobsen
John Damgaard er víðakend-
ur sum klaverleikari og hevur
ferðast um allan knøttin við
sínum klaverkynstri
15
14
Nr. 108 - 10. juni 2004
Skúvoy er ein av
okkara perlum.
Bygdin er vøkur og
oyggin, sum er væl
vallað, hevur borið
nógvan fugl og ber
nógvan seyð. Men
hetta er ikki nóg
mikið til, at fólk
støðast í oynni, nú
krøvini til tilveruna –
útbúgving og arbeiði
– eru so stór
SKÚVOY
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Tað er hugnaligt og áhuga-
vert at vitja á eini útoyggj –
ikki minst, har tú ongantíð
hevur verið áður. Soleiðis
var tað við stórum áhuga, at
eg pakkaði skjáttuna og fór
til Skúvoyar seinasta leyg-
ardag, nú høvi endiliga
beyðst.
Ríka
fuglameingi
og
søguligu støðini á hesi
oyggj hava altíð hugtikið,
og nógvir túrar kundi verið
gjørdir út hagar, áðrenn tú
keddi teg har úti.
Har baldist Sigmundur
Brestirson fyri 1000 árum
síðan, og har verður hildið,
at hann liggur grivin saman
við øðrum skúvoyingum í
Ólavsgarði. Var Sigmundur
líka stórur í vavi, sum svør-
urin omaná vøllinum er, var
hann avgjørt ikki nakar pín-
ingur! Steinurin við kross-
merkinum, sum stendur við
endan á grøvini, er ein part-
ur av leivdunum frá fornari
tíð.
Ein vitjan norður í Dal,
Fagradal, har Rannvátoft og
Rannvákelda eisini boða
frá síni søgu, er hugtakandi,
og tú kennir teg afturi í tíð-
ini, tá ið mannavirðið var
lítið millum tey ráðandi.
Sambært skaldsøguni hjá
Dagmar Joensen-Næs, er
Rannvá eisini grivin í
Ólavsgarði, sum er fyrsti
kristni kirkjugarður her á
landi.
Vøkur bygd
Skúvoy er ein av okkara
perlum. Bygdin er vøkur og
oyggin, sum er væl vallað,
hevur borið nógvan fugl og
nógvan seyð. Men hetta er
ikki nóg mikið til, at fólk
støðast í oynni, nú krøvini
til tilveruna – útbúgving og
arbeiði – eru so stór.
Skúvoyingar
harmast
um, at bjargafuglurin hevur
verið so illa fyri og vón-
irnar um, at árið í ár verður
betur enn tey undanfarnu,
eru einki serligar, tí hildið
verður ikki, at náttúruvið-
urskiftini eru til vildar.
Í Skúvoy hava tey bæði
lomvigu, lunda og skráp,
men hetta eru alt fuglar,
sum liva av nebbasild. Tá ið
lítil og eingin sild er við
landið, spyrst lítið burtur úr
fuglinum, sum noyðist til
havs eftir føðini. Slík ár
kemur sjáldan nógv undan,
og hetta kann skapa eina
ringrás sum gongur útyvir
fuglastovnin.
Skúvoy ber einar 1000
áseyðir, harav einir 600-
800 seyðir verða tiknir á
hvørjum heysti.
Eingin kúgv, kálvur ella
hestur er í oynni í løtuni.
Framtíðin
Tað er ilt at siga, hvussu
framtíðin hjá eini bygd sum
Skúvoy sær út, men útlitini
eru ikki góð.
Færri enn 40 fólk búgva í
oynni, og skúlabørnini eru
bert tvey í tali, umframt
barnið, sum lærarinnan
sjálv eigur.
Sum skilst, verður lærar-
innan ikki verandi í oynni
komandi skúlaár, og har-
aftrat fer tað eina av hinum
báðum børnunum úr barna-
skúlanum og í framhalds-
deildina. Ætlanin er tó, at
hesin næmingurin gongur
8. flokk í Skúvoyar skúla.
Eingi onnur børn í skúla-
aldri eru í Skúvoy.
Í bygdini er handil og har
er eisini posthús. Elverk er í
oynni, og ein maður tekur
sær av postbátinum, tá ið
hann kemur og fer.
Skúvoyingar eru sum
heild vælnøgdir við ferða-
sambandið, sum er millum
Skúvoy og Sand við Sild-
beranum.
Hendan dagin, vit vitjaðu
Skúvoy, runaði hann eitt
sindur í sjónum, og tann
eina túrin sleit Sildberin ein
av trossunum, meðan hann
lá við bryggjuna. Tó siga
skúvoyingar, at fáir dagar
eru um veturin, at einki sjó-
vegis samband er millum
Skúvoy og Sand, men eru
líkindini vánalig, er neyð-
ugt at taka hædd fyri ættini
og sjóvarfallinum.
Bátahylurin
Tað eru ikki so nógv ár,
síðan skúvoyingar fingu
bátahyl, men sum skilst, er
hesin ikki til stóra nyttu, tí
sjáldan er ráðiligt at hava
bát liggjandi í hylinum.
Hóast summar er, var
ikki komandi inn í hylin hjá
glastrevjabáti allan leygar-
dagin, og tá kann ikki sig-
ast, at hylurin er nóg góður.
Men, sum skúvoyingar
siga, er hann betur enn
eingin hylur…
Ein stórur trupulleiki hjá
skúvoyingum í dag, er oljan
til húsarhaldini, sum kemur
til bygdina í tunnum.
Hjá okkum, sum koma av
fastlandinum, er tað óskilj-
andi, at hetta skal vera
neyðugt í dag.
Elverkið í bygdini hevur
tangar og olju, og tað tykist
undarligt, at ikki ber til at
samstarva um, at húsar-
haldini fáa olju haðani við
einum minni bili, sum kann
fylla á tangarnar, sum hóast
alt ikki eru so nógvir í tali.
Í øðrum kommunum er ikki
ókent, at oljufeløgini sam-
starva um goymslur, og tað
átti eisini at borið til hjá
elfelagnum at samstarva
við skúvoyingar um olju.
Skúvoy – ein søgulig náttúruperla
Oljutunnur eru ein partur av bygdamyndini í Skúvoy
Mynd: Vilmund Jacobsen
Fyri nøkrum árum síðan fingu skúvoyingar bátahyl, men sum skilst á skúvoyingum, er lítil dugur
í honum
Mynd: Vilmund Jacobsen
Á grøvini hjá Sigmundi Brestirsyni í
Ólavsgarði í Skúvoy saman við
ferðaleiðaranum, Jóhan Hentze
Mynd: Vilmund Jacobsen
C
M
Y
K
14