týsdagur 30. september 2014síða 15

15 Mikudagur 1. oktober 2014 · Nr. 111 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Hansen úti í Váli í Svíni hevði talað á samfelgsmøtunum fáar dagar undan hendingini, og tá hevði hann lagt dent á hvussu alneyðugt tað er at vera frelstur, tí, sum hann sjálvur málbar seg: “Eitt er heilt vist, at á sam­ felgsmøtunum næsta ár sita vit ikki øll her!” Abbasonurin, Jóannes á Váli, segði, at hesin sorgar­til­ burður gav íblástur hjá Petur Háberg at skriva sangin, Á tú sorgbundna sál. Longu í somu viku hevði Jens Gutte­sen skrivað lagið til sangin. Systkini á Váli sungu sangin á minniskvøldinum í Ebenezer, har Jóannes hevði undirspælidð Sangurin er nr. 821 í Songbók Guds Fólks. Petur og sangirnir Ein stórur partur av minn­ is­løtuni vóru sangir hjá Pet­uri, sum hann hevur skriv­að undir serligum um­ støðum: “Hvat kann sum navnið Jesus ugga eitt byrða bróst.” – “Ein lítil genta gekk í sunnudagsskúla.” – “Skuggar leingjast, dagur líður.” “Harri herskaranna.” “Halleluja syng­ur í mínum hjarta.” “Eg sum ein ferðamaður.” “Tá tígn­andi í undran, Harri Drottur.” “Eg elski tær bløð­ andi hendur.” “Á tú sorg­ bundna sál.” “Tak meg allan, Harri Jesus,” og “Dagur er liðin.” Alexandur Samuelsen Alexandur Samuelsen greid­ di nak­að soleiðis frá sangi­ num, Eg elski tær bløðandi hend­ur: “Pet­ur hoyrdi søgu­ na um mammu­na við teim “ljótu” hond­un­um. Lít­la dótturin spurdi mam­mu sína, hví hon hevði so ljót­ar hendur. Tá greid­di mamm­ an frá, at “tá tú var heilt lítil, var eldur í húsi­num, men mamma fór inn í brenn­ andi húsid fyri at bjarga tær, og tá fekk eg hes­ar ljótu hendurnar!” Tá segði gent­an: “Mamma! ong­antið havi eg sæð so vakrar hend­ur!” Hen­ da søgan gav Peturi íblástur at skriva sang­in: “Eg elski tær bløðandi hendur!” Svenning av Lofti endaði løtuna við einum stuttum evangel­iskum boðskapi, har hann, júst soleiðis sum Petur sjálv­ur vildi havt gjørt tað, gav eina sterka áheitan um at venda við til Jesus og lata seg frelsa við trúgv á Hann. Gamli Sloan Fýra dagar seinni, 4. sep­ temb­ur, var aftur fullsett í Ebenezer. Tá høvdu Øss­ur Berghamar og Inga Simon­sen aftur fyrireika eina løtu til minnis um, at tað júst henda dagin vóru liðin 100 ár síða­ni William Gibson Sloan, van­liga róptur Gamli Sloan, doyði. Vit hava ikki stundir at skriva um hetta, uttan tað, at eisini hendan løtan var ein góð og verdug minnisløta um mann­ in, sum ótroyttiliga til go­n­ gu gekk um dalar og fjøll við boðskapinum um Frels­ar­an. Við hesum orðum vil­ja vit minn­ast tvær persónligheitir, William Gib­ son Sloan og Petur William Há­berg! Poul Jóhan Djurhuus gjaranes@olivant.fo