týsdagur 7. oktober 2014síða 40

Mikudagur 8. oktober 2014 · Nr. 114 8 Sosialurin Vilmund Jacobsen Jastrid Wolles Niclasen er for­ kvinna í Klaksvíkar Arbeiðs­ kvinnu­felag. Hon hevur verið í nevnd felagsins í eini 10 ár, har­ av eini fýra ár sum forkvinna. Nevndar­limirnir eru fimm í tali, og skrivari og næstforkvinna er Hergerð Joensen, sum er gomul í garði innan fakfelagsvirksemi. Her­gerð tekur sær eisini av dagliga skrivstovuvirkseminum hjá felag­ num. Klaksvíkar Arbeiðskvinnufelag leigar hølir í ovastu hæddini hjá Klaksvíkar Arbeiðsmannafelag. Jastrid Wolles Niclasen sigur, at limatalið hjá felagnum liggur um 200. – Fara vit eini 20 ár aftur í tíðina, var limatalið kanska tvífalt so stórt ella størri. Tá var fiskaarbeiði at kalla kring alt havnalagið í Klaksvík. Soleiðis er ikki í dag. Og tó. Vit hava nógvar limir á flakavirkinum Kósini, og vit hava nógvar limir hjá Kryvjing, sum Bakkafrost eigur og rekur, sigur hon. Nógvar í fiski Jastrid leggur dent á, at tey fiska-og laksavirki, sum framvegis í Klaks­ vík, hava velduga stóran týdn­ing fyri økið og fyri limirnar hjá ar­ beiðskvinnufelagnum. – Jú, her eiga vit nógvar limir. Hetta er í fyrsta lagi tilkomnar kvinn­ur, men tað eru eisini yngri kvinn­ur, sum bjóða seg fram og taka nøkur ár á virkjunum, áðrenn tær hugsandi fara at lesa. Hon harmast um, at Bakkafrost, sum tíðin gongur, hevur ætlanir um at flyta virksemi úr Klaksvík, men hon uggar seg við, at hetta ivaleyst liggur nøkur ár frammi, og nógv kann henda til ta tíð, sum hon tekur til. Nógvar vaskikonur Jastrid Wolles Niclasen sigur, at nógvir av limum felagsins arbeiða sum vaskifólk, eitt nú í skúlum, stovnum og á Klaksvíkar sjúkrahúsi, og eisini hevur felagið fleiri limir, ið arbeiða sum gongsgentur. – Eg havi sjálv arbeitt á fiskavirki í nógv ár, og eg minnist hetta sum eina góða tíð. Hevur tú góðar ar­ beiðsformenn ella - kvinnur og góða virkisleiðslu annars, trívast okkara limir gjarna væl í hesum arbeiði. Jú, eg haldi, at flestu, sum arbeiða á virkjunum, trívast væl, og tað er ivaleyst eisini søgan aftanfyri, at nógvar kvinnur hava verið á hesum virkjum í mong ár. Forkvinnan sigur, at felagið hevur eisini limir, sum arbeiða í handilsvinnuni, og eitt nú er onkur á Bakarínum hjá Jóruni. Friður á økinum – Eg haldi ikki, at vit hava nógvar arbeiðsleysar limir. Tað er tíbetur eisini langt ímillum, at vit hoyra frá limum, sum halda, at tær eru fyri órætti ella vanbýti. Jastrid Wolles Niclasen sigur, at tá trupulleikar eru, er ofta talan um smærri virkir, sum ikki halda sáttmálan til lítar. – Talan kann vera um, at arbeiðs­ gevarin ikki rindar øll tey gjøld, sum honum ella henni er álagt. Frætta vit um slíkt, taka vit málið upp beinanvegin og royna at loysa tað sum skjótast. Hon vísir á, at tá felagið av og á hoyrir frá arbeiðsleysum limum, merkja tey, at hesar royna at finna sær nýggj arbeiði sum skjótast, og tíbetur eydnast tað sum oftast at finna okkurt. – Eg haldi ikki, at okkara limir ganga leingi arbeiðsleysir, leggur Jastrid Wolles Niclasen, forkvinna í Klaksvíkar Arbeiðskvinnufelag, aftrat. Kvinnur trívast í fiski – Okkara limir arbeiða serliga í fiski og sum vaskifólk á skúlum, stovnum og á Klaksvíkar Sjúkrahúsi. Eg haldi ikki, at okkara limir ganga leingi arbeiðsleysar, sigur forkvinnan í Klaksvíkar Arbeiðskvinnufelag Vilmund Jacobsen Eingin sleppur at mynstra á skipi uttan eina heilsuváttan, eisini nevnd bláa bók. Bláa bók er ein heilsuváttan til sjófólk og skal skrivast av einum góðkendum sjóvinnulækna. Heilsuváttanin krevur eina umfatandi kanning. Sjóvinnulæknin kannar millum annað sjónstyrkina, hoyrnina, land­ið, nervalagið og blóðtrýstið. Ein sjóvinnulækni er ein komm­ unulækni, ið hevur tikið serlig skeið við atliti at kanna sjómenn, áðrenn teir mynstra. – Sjómenn eru ofta burtur í longri tíð uttan møguleika at fáa læknahjálp. Tí er neyðugt at tryggja sær, at sjómenninir, ið mynstra við skipum, eru frískir, áðrenn teir leggja frá landi. Tað sigur Jenis av Rana, komm­ unulækni. – Blóðtrýst, hjarta og lungu verða kannað eins og ryggur og magi. Vektin verður eisini kann­ að, og BMI-talið verður nýtt sum grundarlag fyri at meta um, hvørt tú ert førur fyri at arbeiða á sjónum ella ikki. Er BMI-talið ov høgt, fært tú ikki bláu bók, sigur kommunulæknin. Hann vísir á, at sukursjúka og líkfall eru dømi um sjúkur, sum serlig atlit verða tikin til. – Vísir tað seg, at ein maður hevur eina óstýrda sukursjúku ella hevur reglulig líkfall, so fær við­komandi heldur ikki loyva at mynstra. Jenis av Rana vísir á, at sjón og hoyrn verða kannaði gjølla. – Um sjónini ella hoyrnini bilar, so má hetta rættast við linsum ella brillum og hoyritóli. Tú kanst jú ímynda tær, hvussu leikur verður, um maður á dekkinum ikki hoyrir ávaringarróp frá øðrum – ella um sjónini bilar okkurt, meðan hann er kagmaður. Kommunulæknin sigur, at tað kemur ikki ofta fyri, at fólki verður sýtt heilsuváttan. – Um okkurt er, sum ger, at viðkomandi ikki kann fáa heilsu­ váttan, seta vit sjálvandi við­ komandi í viðgerð fyri trupul­ leikan, sigur Jenis av Rana. Øll sjófólk skulu hava heilsuváttan – Tað kemur ikki ofta fyri, at fólki verður sýtt heilsuváttan. Um okkurt er, sum ger, at viðkomandi ikki kann fáa heilsuváttan, seta vit sjálvandi viðkomandi í viðgerð fyri trupulleikan, sigur Jenis av Rana, kommunulækni Á myndini eru Hergerð Joensen, Jastrid Wolles Niclasen (í miðjuni) og Hans Joensen, formaður í Havnar Arbeiðsmannafelag – Eg havi sjálv arbeitt á fiskavirki í nógv ár, og eg minnist hetta sum eina góða tíð. Nógvar kvinnur hava arbeitt í fiski í mong ár, sigur Jastrid Wolles Niclasen Klaksvíkar Arbeiðskvinnufelag hevur nógvar limir, ið arbeiða sum vaskifólk