hósdagur 16. oktober 2014síða 13

13 Fríggjadagur 17. oktober 2014 · Nr. 118 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Poul Mohr – ein føðingardagsheilsan Og so fylti hann (høvdingurin og/ella jassurin – ella onku­ staðni har ímillum - ) 85 ár nú í august, og uttan at nakar rættiliga varnaðist ella gav sær far um hetta. Tó havi eg frætt, at nakrir hesta- og hjartavinir skipaðu fyri fýrbeintari fegnisferð nið­an á Reynið og heilt út á Kirkjubønes fyri har at fagna honum við hóskandi borðreiðing – og júst á hesum leiðum, sum hann eigur so mangt sporið saman við kenn­ingum bæði innan – og uttanlands. Tann dámligi Jóannes Bóndi (III) í Kirkjubø kom við provianti til høvið í ein­ um “fjalla- limousini”, havi eg hoyrt. Og at lagið var gott. “So breiðir um bringu og langt millum kníggja teir høvdu....!”(Heðin Brú). Og táið “ballið var buðið” lá leið­in aftur til hallar heim. Ja, so­ leiðis skal tað vera! Søgurnar um Poul sum ein sera ágrýtnan vinnu­lívs­ mann, ljóðkátan sangvin, lit­ríkan og hittinorðaðan skemt­ara eru mangar og góð­ar. Tann klassiska – sum øll komast við – er táið ein ung­ur garpur (troyttur eftir “a hard days night”) kemur svøvn­pískutur titandi eftir Rundingi nakrar minuttir yvir átta á morgni. Tá hoyrist knappliga ein klár rødd, sum sigur: “ Hoyr, túú, hin gamle, tú ert forseinir. . .!”. Og meðan hesin túraði hvøkkur við og grevur vágin úr øðrum eyganum er kontanta aftursvar hansara hetta: “ Tað rakar ikki teg - eg arbeiði ikki hjá tær!” Og Poul aftur: “ Tað er líkamikið – tú ert for seinir álíkavæl ..!!” Kent er, at um stjórarnir báðir, Kjartan ella Poul, høvdu arbeitt ella kanska sung­ið í vási langt út á hálva nátt, ja, so vóru teir líka morg­unfrískir aftur at finna á Skipa­smiðjuni longu klokk­ an sjey morgunin eftir. Vit komu annars at kenn­ ast á heysti í 1970, og tá fingust vit hjá E. Pihl og søn við – umframt Hospi­talið, byggi­búningar, til­rigg­ingar­ pirin og at leingja havnar­ molarnar báðar – eisini við at betongleggja tá óslætt­aða økið kring gamla smiðju- og kantórbygning skipa­smiðj­ unar Og ein dagin stóðu Poul, Høgni og tann næstan alvit­ andi Dánjal Pauli í Búðini har, sum segði: “Hesin ungi verkfrøð­ing­ urin er slektaður úr niður­ løgdu bygdini “Úti á Bø”. Og Poul var har beinan­ vegin væl hýrdur: “So-o - frá “trælunum Úti á Bø”? – og eg, sum eri í slekt við høvdingar í Kirkjubø (!)”. Eg kom annars tá at kenna Havnina líkasum skolaður inn gjøgnum “bógportrið” – inn í tann táverandi vinnu­ liga hjartasláttin í býnum - á Vestara havnarlagi. Har var Skipasmiðjan, Fiska­cen­ tralurin, Bacalao, Salt­sølan, v.ø.o. lossing og skúm­andi skipa­ferðsla við øllum teim primeru havnar­funk­tión­un­ um sum eru: atløgusíða, salt, ísur, olja , el og drekkivatn. Umframt stoypistøð av betongkistum, grótbrot, cemen­t­rok, garterandi dump­ arar og ljóðkátar hvalbingar - alt blandað saman við tey flestu av teim norðurlendsku tungumálunum. Eins og við hendinga per­ sónmenskum sum: Hans Paula Johannesen, Esmar Fuglø, Kjartan Mohr og megin­skemtarar sum Jens Paula av Reyni og Petur Há- berg - hetta afturvið einum ótali av søg­um og anek­dotum úr um­hvørv­in­um. Har var “gaman at lifa”. Petur kendi eg áður og kom at kenna “Pava” síðani. Petur var annars “internur revisor” hjá Skipasmiðjuni, og sum makkara hevði hann forn­frøðingin Sverra Dahl. Hvussu hesin seinni var fyri á bók­haldsligum grundum, tað veit eg ikki, men Pet­ur segði, at romantiski vin­ mað­urin Sverri fekk “skærar blómur” at vaksa upp mill­ um tey turru tølini og orð sum: mynju, skandekk og gar­nering – ímeðan teir hug­ farsliga grannskoðaðu hesi fyribrigdi..(!). Ein rík tíð var hetta ar­ beiðs­lívið við dagligum av­ bjóðingum millum góð og arbeiðssom fólk. Ein tíð sum langt síðani er skolað út gjøgnum “lensiportrið”. Kjartan kom - vælhýrdur við onkrari meining - sína dagligu rundu oman at vitja versonin Sten Balle, sum hann helt so nógv av. Og tann fólkaligi Sten hevur – eftir øllum at døma – væl kunna yvir­livað hetta stundum rokaliga Mohrska humorið. Við eini tvey hundrað monnum í arbeiði, var nokk at ríva í hjá Poul. Men onkuntíð var ein lætti at finna. Og ís­ landsvinurin mikli leitaði sær upp hús á “Landinum Bláa”... (“- fantastiskur túrur túú: 77.000 hestar – ja, hvat heldur tú?”). Annað dømi: Ein ung ný­ liga komin genta tók ein morg­un telefonina á Skipa­ smiðj­uni og hvakk ørkymlað við. Tí úr horninum ljómaði sangurin : “ ...Sildarok í Singa­ pore, rukkulív í London Town, einki samanberast kann við leygarkvøld í Havn .....! Men so kom ein onnur henni til hjálpar, og segði beinanvegin í skellilátri: “Hatta kann bara vera Poul, stjórin hjá okkum, hann er í løtuni í Malaysia og vitjar vin­mannin Hans Jákup Kass. Og nú vil hann frætta nýtt, um hvussu veit við her heima. Ja, tú veitst aldri, hvat ið hann finnur upp á”. Og nógv fólk kom Poul at kenna við sínum gløgga eyga. Einaferð helt hann góðsliga fyri við meg. “Tú heldur kanska, at Skipasmiðjan onga serliga mentan hevur, ha? – men so er ikki!” “Sært tú, vit høvdu onkrar lesandi unglingar her í ar­ beiði eitt stutt skifti. Og nakað seinni gjørdu teir ein heilan sjónleik ella scenarii burturúr tí kultu-u-ursjokki, sum tað var, at arbeiði her millum vanligar slitmenn. Og nú eru teir so síðani blivnir beprísaðir um allar geilar fyri teirra list, sum helst er eitt úrslit av tí, ið teir vóru úti fyri her .....! (“Geytar” og heiðurslønir singla um oyruni - og teir vita ikki ein gang, at Dia á Bø var tann nógv fyrri við filminum enn Geytin...”). So sig so tað – at vit her ikki eisini leggja lunnar undir mikil komandi mentanar­ avrik (!!?)” Upprunaliga skemtið hjá Poul um “trælirnar Úti á Bø” fekk bein at ganga á, táið bókin “Fólkini úti á Bø” kom út hjá Sprotanum til jólar seinast. Poul ringdi tá ofta upp við vinarligum og skemtiligum viðmerkingum og legði stuttligar søgum afturat, tí hann kendi alt um­ hvørvið í Kirkjubø persónliga - og enn betri enn eg. Og takk fyri tað Poul og títt “olymp­ iska” humor - ! Góði Poul, hetta var bara ein hissini hugfarsligur skeki í sambandi við áttatifimm ára hvarvið. Og til lukku við tí. Og øll góðynski framvegis fyri teg, Annu við fjølskyldu tykkara í komandi tíð. Arnstein Niclasen 70 ára føðingardagur 28. oktober verður Álvur Holm úr Hvalba 70 ár. Dagurin verður hildin í HB-húsinum í Havn fríggjakvøldið 31. oktober kl. 19. Tey, ið ynskja at halda dagin saman við Álvuri, verða vinaliga biðin um at boða frá á tlf. 229572 (Álvur), 223987 (Tórgerð) ella á teldupost: alvur.holm@email. fo í seinasta lagi 20. oktober. Verið hjartaliga vælkomin. 90 ára føðingardagur Leygardagin 25. oktober fyllir Begga Eiriksfoss, ættað av Sandi, búsitandi í Havn 90 ár. Føðingardagurin verðu hildin tann 25. oktober frá kl. 16:00 í Sjóndeplinum, Íslandsvegur 10 A. Øll eru vælkomin. 90 ára føðingardagur Leygardagin 18. okt. verður Ják­ up Mikal Mikkelsen, Toftir, 90 ár. Dagurin verður hildin í ítróttar­ húsinum á Svangaskarði. Øll eru hjartaliga vælkomin frá kl. 16. 75 ára føðingardagur Mánadagin 20. oktober verður Harry Jacobsen Toftir 75 ár. Dag­ urin verður hildin fríggjadagin 24. oktober frá kl. 19.00 í húsinum hjá Eldrafelaginum NÓN, Torvg. 2, Saltangará. 70 ára føðingardagur 23. oktober fyllir Lena Jacobsen, Selatrað, 70 ár. Dagurin verður hildin leygardagin 25. oktober hjá dóttrini, Mýrivegur 14, í Norðskála, frá kl. 18.