hósdagur 13. november 2014síða 16

Fríggjadagur 14. november 2014 · Nr. 130 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Danjal av Rana Tveir menn vóru í Føroyar rætti í dag dømdir tríggjar og fýra mánaðir treytaða fongsuls revsing fyri harð- skap. Teir vóru ákærdir fyri at hava skumpað, sligið og spark að ein mann á kroppin og høvd ið, umframt at annar teirra var ákærdur, fyri at hava givið einum øðrum man ni ein upp á kjaftin. Menn in ir báðir noktaðu seg sek ar. Tað er eftir eina størri veits lu í vár, at annar ákærdi legg ur til merkis, at hansara iPhone er horvin. Sonurin hjálp ir at leita og ringir á tele fon ina. Brádliga svarar í hin um endanum. Sonurin greið ir frá, at hann og pápin koma eftir telefonini. Teir avtala, at teir skulu møtast eina stað ni í vesturbýnum. Tó so, sonurin hoyrir úr bak- grunds ljóðinum, at telefonin er stødd nærindis Steinatúni. Á veg út í vesturbýin, ringir son ur in aftur til mannin og sig ur, at teir vita, at hann er í mið býnum, og tí koma teir om an har í staðin. Komnir oman í Steinatún síggja feðgarnir mannin. Feðg ar nir greiða frá, at tá teir koma yvir til mannin, nokt ar hann at geva teimum tel e fonina. Teir eru longu arg ir inn á mannin, sum eftir teirra tykki fyrst hevur stolið tele fon ina, og síðani sendi teir skeiva leið í býnum. Son ur in tekur í armin á manni num, fyri at fáa fatur í tele fon ini, men er áhaldsin, og allir tríggir detta umkoll. Páp in tekur telefonina frá manni num, meðan hann ligg ur niðri, men áðrenn teir vita av, koma fólk ímillum og skilja teir hvør frá øðrum. Maðurin, ið hevði tikið tele fon ina verður síðani beind ur í ein hýruvogn og av stað num. Ein annar maður kem ur yvir at tosa við pápan um hendingina, men pápin kveistr ar hann til viks og síða ni fara faðir og sonur heim. Teir ásannað, at fallið allar helst sá ógvusligt út, men at tað var einki meiri enn eitt óhapp. Hóast teir mettu, at maðurin hevði stol ið telefonina, so vildu teir einans hava hana aftur, hevnd var ongantíð í teirra huga. Soleiðis ljóðaði frá greið- ing in frá feðgunum. Ákærin hevði tó kallað fýra vitni inn, um framt mannin, ið varð álop in, og teirra frágreiðing var nakað annarleiðis. Vitnini góvu øll nærum somu frágreiðing. Komnir om an í býin loypa feðgarnir á mannin. Hann verður skump að ur um koll og síðani slig in og sparkaður fleiri ferð ir. Álopni maðurin greddi frá, at hann, á veg heim úr veitslu ni, gjørdist varur við at ein fremmand telefon ring di í lummanum hjá hon- um. Hann svaraði og gjørdi av talu við mannin í hinum enda num, at teir skuldu møt- ast í Steinatúni, har hann skuldi fáa telefonina aftur. Tá eigarin kom í Steina- tún, tók hann telefonina fram, men varð umgangandi tveitt ur inn móti einum veggi, og síðani til jarðar. - Nú skal eg læra teg, segði eigar in sambært álopna. Hin álopni segði, at hann veit ikki heilt, hvat síðani hen di. Hann lá niðri og royn- di at verja høvdið, men tað føld ist sum, at hann varð slig in og sparkaður fleiri ferðir. Einaferð verður hann lyft ur upp og so blakaður til jarð ar aftur. - Sløgini heglaðu inn yvir meg, greiddi hann løgregluni frá í avhoyri. Onnur vitni greiddu frá, at slagsmálið byrjaði við kiosk Steinatún. Eftir at hava bukað mannin væl og virðiliga, bæði sligið og spark að hann, meðan hann lá niðri, lyfti pápin mannin upp og blakaði hann inn móti ljóskurvuni. Hann fell ur tá aftur til jarðar og feðg ar nir halda á at buka hann. Vitn- ini greiða frá, at sløgini og spørkini eru hørð. - Teir løgdu alla kraft í sløg ini og tóku armin heilt aft ur millum hvørt slagið, greid di eitt vitni frá. - Spørkini vóru hørð. Tað bresti hart, hvørja ferð teir spark aðu. Eg ivaðist ikki í, at okkurt fór at brotna, segði eitt annað vitni. Vitnini greiddu øll frá, at tað fyrst og fremst var pápin, ið var harðligur. Tó so, son- urin gjørdi onga roynd at steðga pápanum, men stóð held ur og eggjaði honum, og onk ur vitni gjørdu greitt, at báð ir vóru við í ógerðini. Eftir at álopni maðurin var farin í hýruvogninum, tók ein annar maður sam- band við pápan. Vitnini greid du frá, at pápin svaraði við at geva viðkomandi nevan. Maðurin var sjálvur av hoyrd ur í Føroya rætti, men segði snøgt sagt, at hann mintist als ikki hvat hen di. Hann hevði drukkið nógv, og kom ikki til sín sjálvs fyrr enn hann fekk hetta slagið. Men hvør sló og hví, tað mintist hann ikki. Ákærdu hava síðani hend ing ar nar biðið báðar menn ina r um fyrigeving fyri hendingina, tó at teir á ong an hátt hava viðgingið tað, teir eru ákærdir fyri. - Hetta er ein keðilig hend- ing, sum ongantíð skuldi verið komin fyri, søgdu á kær du. Sonurin greiddi frá, at málið hevur verið sera last- andi fyri hann. Tað hevur nívt hann nógv, bæði á skúla og at lesa um málið á sosial- um miðlum, og ákæran hev- ur sjálvandi fylt nógv í dag- lig de g num. - Eg skuldi givið nógvar tele fonir fyri at sloppið und- an hesi gerðini, um eg kundi gjørt tað umaftur, segði son- ur in. Somuleiðis segði pápin seg vera nógv merktan av máli num. Við gráturødd greid di hann dómaranum frá, at um møguligt, so vildi hann heldur enn fegin gera sam felagstænastu, heldur enn at verða dømdur til fongsuls revsing. Ákærin kravdi teir báð ar menn inar dømdar tríggj ar og fýra mánaðar fongsuls- revs ing. Pápin, sum hevði ver ið tann harðligari av teim- um og hevði sligið hin mann- in, fekk harðari krav enn sonurin. Ákærin metti, at harðskapurin var so grov ur, at treytaður dómur ikki kom upp á tal. Revsingin skuldi tí vera treytaleys fongsuls revsing. Verjarnir hjá monnunum krav du harafturímóti frí- døm ing. Teir hildu fast við, at eingin harðskapur var far in fram. Teir ynsktu tó, at um rætturin metti menninar vera sekar, so skuldu teir fáa so lina revsing sum til bar, helst samfunnstænastu og ein ans treytaða fongsuls- revs ing. Dómarin kom til ta niður- støðu, at menninir vóru sekir í ákærunum. Talan var um sera grovan harðskap, metti dóm arin, og legði dent á, at harð skapurin var framdur í fleiri umførum, fyrst uttan fyri kiosk Steinatún og síða- ni yviri við ljóskurvarnar. Dóm arin legði eisini dent á, at menninir ikki vóru givnir sjálv ir, men at harðskapurin ikki steðgaði, fyrr enn onnur løgdu upp í og hin álopni slapp til rýmingar. Tó so, við tað, at menninir ongan- tíð vóru revsaðir fyrr og annars høvdu sera góð per só nlig viðurskifti, valdi dóm arin at døma teir til sam felags- tænastu og geva teim um ein treytaðan dóm. Endaligi dómurin ljóðaði á fýra mánaðir treytaða fongsuls revs ing til eldra mann in, við tí treyt, at hann skal gera 80 tímar av samfelagstænastu kom andi átta mánaðirnar. Yngri mað- ur in fekk tríggjar mán að- ir, við tí treyt, at hann skal gera 60 tímar av sam felags- tænastu komandi seks mán- aðir nar. Menninir valdu at taka við dóminum, meðan ákærin bað um umhugsunartíð. Ein vanlukkulig iPhone Ein burturvilst iPhone, møguliga tikin av misgáum, møguliga stolin, elvdi til bardaga í miðbýnum í vár. Í dag vóru ákærdu feðgarnir dømdir tríggjar og fýra mánaðir treytaðar fongsulsdómar HARÐSKAPSMÁL natúni. r n an ma in an a a eim l , n va ek fy i, tr t ni n ta g s i íð gn n li gt m st h tún tók hann telefonina band við pápan Vitnini Ákærin kravdi teir báðar slapp til rýmingar atúni. ringir in og nn er a teir natún nnin. at tá nnin, mum ongu sum fyrst a, og a leið kur í yri at men ríggir tekur num, niðri, a av, skilja tikið ðani n ið t út, meiri t teir hevði tún, tók hann telefonina fram, men varð umgangandi tveitt ur inn móti einum veggi, og síðani til jarðar. - Nú skal eg læra teg, segði eigar in sambært álopna. Hin álopni segði, at hann veit ikki heilt, hvat síðani hen di. Hann lá niðri og royn- di at verja høvdið, men tað føld ist sum, at hann varð slig in og sparkaður fleiri ferðir. Einaferð verður hann lyft ur upp og so blakaður til jarð ar aftur. - Sløgini heglaðu inn yvir meg, greiddi hann løgregluni frá í avhoyri. Onnur vitni greiddu frá, at slagsmálið byrjaði við kiosk Steinatún. Eftir at hava bukað mannin væl og virðiliga, bæði sligið og spark að band við pápan. Vitnini greid du frá, at pápin svaraði við at geva viðkomandi nevan. Maðurin var sjálvur av hoyrd ur í Føroya rætti, men segði snøgt sagt, at hann mintist als ikki hvat hen di. Hann hevði drukkið nógv, og kom ikki til sín sjálvs fyrr enn hann fekk hetta slagið. Men hvør sló og hví, tað mintist hann ikki. Ákærdu hava síðani hend ing ar nar biðið báðar menn ina r um fyrigeving fyri hendingina, tó at teir á ong an hátt hava Ákærin kravdi teir báð ar menn inar dømdar tríggj ar og fýra mánaðar fongsuls- revs ing. Pápin, sum hevði ver ið tann harðligari av teim- um og hevði sligið hin mann- in, fekk harðari krav enn sonurin. Ákærin metti, at harðskapurin var so grov ur, at treytaður slapp til rýmingar. Tó so, við tað, at menninir ongan- tíð vóru