hósdagur 20. november 2014síða 14

Fríggjadagur 21. november 2014 · Nr. 133 14 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 hevi eittans endamál, og tað var at landsstýrismaðurin sjálvur kundi skáka sær undan ábyrgd. Hesin atburður er onki minni enn ótrúliga ódámligur og simpul, og avdúkar bert ein kynikara, sum ikki skýggjar nakrar miðlar, tá tað snýr seg um at bjarga sín­um egna skinni og persónligu egin­áhuga­ málum. Gjørd lógarbrot rættvísgera nýggj lógarbrot Tað sum harafturat skelkar ikki sørt er, at tað eru røddir frammi, sum alment bera í bøtufaka fyri hesum svansinum hjá Johan Dahl við skattaborgarans peningi. Hví hetta verður gjørt er heilt og aldeilis undrunarvert, og hvørjum endamáli tað skal tæna, soleiðis at legitimera brot á galdandi lógir, er als ikki til at skilja. Sum sokallaða verju fyri Johan Dahl verða nevnd ein long røð av brotum á stýrisskipanarlógina, sum ongantíð hava fingið nakrar av­leiðingar, og sum nú skulu rætt­ vís­gera, at landsstýrismenn í fram­tíðini als onga skyldu hava til at virða hesa lóg, sum løgtingið hevur samtykt skal vera galdandi í Føroyum. Eisini vera stýrisskipanarlóg og lóg um ábyrgd landsstýrismanna vavdar upp í ein ellibita, sjálvt um tær eru tvær sjálvstøðugar og full­ komuliga atskildar lógir. Sigast má, at her er ikki annað enn talan um eitt burturbrigdi, ella tað sum á donskum eitur ein “afledningsmanøvre” fyri at av­ leiða hugsanina hjá fólki burtur frá tí, sum málið veruliga snýr seg um, nevniliga, um man í Føroyum í heila tiki skal taka nakrar polit­iskar avleiðingar av at handla í heim­ ildar­loysi og beinleiðis í stríð við eina lóg, sum er samtykt á Føroya Løg­tingi. Hesin hugburður er ikki bert vandamikil, men eisini ein bein­ leiðis uppskrift uppá, hvussu eitt rættarsamfelagið kann undir­grav­ ast innanífrá. Treytaleyst álit frá limum í Landsstýrismálanevndini Á einum fundi í Sambandsflokkinum áðrenn viðgerð og atkvøðugreiðslu um misálit fekk Johan Dahl sann­ ført sjálvt limin í Lands­stýris­mála­ nevndini, Eivind Jacobsen, sum beint frammanundan persónliga hevði staðfest, at Johan Dahl hevði brotið tvær grundleggjandi lógir av alstórum týdningi, nevni­liga Stýrisskipanarlógina og Játt­anar­ lógina – at hesin sami Jóhan Dahl nú beint aftaná – als, als onki ólógligt hevði gjørt. – Álitið hjá Eivind Jacobsen á lands- stýrismannin hevði ongantíð verið størri enn tað sama – og hann stuðlaði honum treytaleyst! Hin limurin í Landsstýris­mála­ nevndini, Jóan Magnus Ras­mus­ sen, var líka sannførandi. Held­ur ikki hann ivaðist nakran­tíð í, at Játtanarlógin og Stýris­skip­anar­ lógin vóru brotnar, men álitið á Jo­han Dahl var hvørki stokkið ella hvokkið av hesum lógarbrotum – hann stuðlaði honum treytaleyst! Løgmaður niðurgerð starvsfólk á Strandferðsluni Undir viðgerð av misálitinum kom sjálvur løgmaður upp á røðara­ pallin og tók dømir úr grann­ skoð­arafrágreiðingini viðvíkjandi Strand­ferðsluni um hvussu lítið fantilsi tað hevi verið á stýringini á stovn­inum – sum Johan Dahl hevði ábyrgdina av! Her vóru nevndar hundraðtals rokningar, sum ikki vóru bókaðar og ovurstórar upphæddir upp á nógvar millionir, sum vóru goldnar einstakan dag. Øsing og herindi løgmans á tingsins røðarapalli sneiddu snildisliga uttan um landsstýris-mannin, men vóru ístaðin beinleiðis holvdar útyvir henda neyðars fíggjarleiðara, sum var hjástaddur, men ikki hevði ein livandi kjans fyri at verja seg. Alt hetta buldur løgmans – við háfloygdum samanberingum við Sunkist og annað gott – hevði sjálv­ sagt bert eittans endamál, og tað var at reinsa tann veruliga seka, nevniliga landsstýrismannin Johan Dahl. Respektin hjá løgmanni fyri løgtinginum kann eisini liggja á einum vissum stað. Hann lýsti sína totalu vanvirðing fyri hesum stovni við at biðja tingið – hoppa og renna!! Løgtingið konfimerar brot á egnar lógir Tá málið um misálit á Johan Dahl kom til atkvøðugreiðslu, var úr­ slitið als ikki óvæntað. Okk­ara hátt­virda lóggevandi ting kon­ fir­mer­aði hesi álvarsligu brot á løg­tingsins egnu lógir við at geva hesum sama landsstyrismanni eina sokallaða treytaleysa álitisváttan við 17 atkvøðum fyri 14 ímóti – umframt 2 blonkum sokallaðum kujónatkvøðum – teir tordu hvørki at atkvøða fyri ella ímóti! Einasti persónur í samgonguni, sum kann sigast at hava nakra tign er Jákup Mikkelsen. Hann atkvøddi sambært síni sannføring fyri misálitinum, og lat seg ikki tøla av bestiltum spinndoktarum og propagandistiskum lættisoppi frá Johan Dahl. Lex Johan Dahl, er nú vorðin galdandi rættur í Føroyum. – Kanst tú ikki revsast eftir lóg um ábyrgd landsstýrismanna – ja, so gongur tú automatiskt fríur polit­iskt – hetta líkamikið um tú handlar í heimildarloysi og gert teg sekan í mandatsviki mótvegis landskassanum – sum tú sum lands­ stýrismaður ert settur at umsita undir ábyrgd fyri lógini. Boðskapurin frá løgtinginum er nú púra greiður. Klokkuklár brot á okkara yvirskipaðu lógir, sum m. a tryggja grundarlagið undir ábyrgdarfullari og skynsamari nýtslu av skattaborgarans peningi, skulu eftir øllum at døma ikki virðast, heilt einfalt tí slík brot her­ eftir ikki mugu fáa politiskar av­ leiðingar fyri tann ella teir lands­ stýrismenn, sum svika og misnýta sínar heimildir. Tá landsins kosnu menn ganga á odda við at vanvirða tað lógarverk, sum teir sjálvir eru settir at umsita, hvussu skal so vera við restini? Øll henda gøla er í veruleikanum ófrættakend – ein politisk vesala­ váttan ella “falliterklæring” – bæði fyri løgmann og fyri Føroya Løg­ ting, sum ikki boðar frá góðum fyri hetta samfelag. Nei, – breið semja var í sam­ gong­uni um, at fyri at reinsa Johan Dahl, so skuldi sparkast niðureftir. Ábyrgdin av mandatsvikinum, sum Johan Dahl hevði sambært galdandi lóg, skuldi ístaðin smoyggjast niður yvir hesi neyðars starvsfólk á Strand­ferðsluni Bjørn á Heygum tíðargrein Framhald av síðu 13 – Løgmaður og landsstýrismaðurin sparka niðureftir! kjak Johan M. Restorff Vit havnarfólk eru flest øll góð við Skansan. Men, hvat er Skansin í dag? Gongur tú ein túr á skansa­økinum er lítið og einki, sum fangar og sigur frá søguni. Jú, har standa tvey »skrímsl« av kanónum, sum her­setingarvaldið lat standa eftir sum gávu til landið. Onkur hevur nevnt, at hesar eru tiknar av kenda kríggsskipinum HOOD, og tí eru søguligar. Meg minnist aftur á, tá ein sum smádrongur fór út á Skansan, saman við javn­ aldrum, at spæla og hugna okk­um. Tá stóðu fleiri bygn­ ingar eftir bretum á økin­um, og alt var hampað og ruddi­ ligt. Ein dani, sum arbeiddi við fyrstu havnarbyggingina eftir kríggið, búði í einum av bygningunum við familju síni. Sonurin, minti ikki sørt um »Dennis«, sum vit kenna frá teknirøðini: Eitt sindur »buldrasligur«. Náturliga helt hann til á økinum við heimið á skansaøkinum. Vit aðrir undraðust á kanóninar, sum í okkara eygum tiktist »risastórar«, og vit spældu við tær. Kanóninar vóru intaktar, brúkiligar, sum bretar høvdu brúkt tær líka til 2. ver­aldarbardagi endaði, og hersetingarvaldið fór úr Føroyum. Tær kundu snarast allar vegir og upp og niður, lættliga, sum tú vindur eina seymimaskinu. Hettar vóru upplivingar, sum havnardreingir gleddust um. Tað eg minnist, gjørdi eingin av okkum seg inn á nakað, og herverk kom ikki upp á tal. MEN, hesin danski drong­ urin, sum búði á økin­um, sást mangan »pilka við« og skrúvaði ymist av kanón­ unum, og onkur helt, at hann helst hevði fylt beton í gearini, sum gjørdi at kanón­inar kundu snarast nær­um allar vegir. Nú stóð alt fast – og veður, vindur og rustur fingu loyvi til at oyða hendan minnisvarða eftir 2. heimsbardaga. Her er sjón fyri søgn, hvussu lítið okkara myndug­ leikar hava gjørt til verju, varðveitslu av minnislutum á skansaøkinum – og hesir hava karga søgu at bera nútíð og framtíð. Best hevði verið, um hes­ ir skamplettir blivu burtur­ beindir, sum nú eru ein skomm fyri friðingarnevndir og tey sum annars ábyrgda av økinum: Havnar Skansi. Haldi ikki, at Skansin missir virði, um arkitektar og fakfólk finna eina virðiliga loysn fyri skansaøkið, at hetta fellir væl inn í heildar­ mynd­ina - sum - virði, prýði og varði. Sera týdningamikið, at fram­burður og inntøka ikki verður hindrað av at nøk­ur síggja seg blind á eitt forn­ minni, sum uttan iva kemur meira fram, um nú­tíðin ger karmarnar rund­an­um. SKANSIN FER ONGAN VEG. Havnarskansi, framburður og friðingarmyndugleikin