mánadagur 3. november 2014síða 16

Mánadagur 3. november 2014 · Nr. 125 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 undir fýra eygum Dagfinn Olsen Í 2005 stóð Finn í heim­ staðnum Klaksvík, ið hann held­ur ómetaliga nógv av. Men hann kendi seg troyt­ tan og trongdi helst til frí, og helst eina frítíðarferð. Hann hitti fólk á máli, og viðkomandi helt, at hann átti at komið við, nú kvinnu­ landsliðið í fótbólti fór til Dub­lin. Finn kannaði møguleikan og fekk játtandi svar. Hann møtti á flogvøllinum í Vágum morg­unin eftir klokkan 8.00 stund­isliga, og sá fyri sær rólig­ar dagar fyri framman. Men við eitt varð hann bið­ in til ferðaleiðara, og so­leið­is, heilt tilvildarliga, fekk hann úr at gera. Og ser­stakliga var tað eina, ið hann prátaði væl við. Rann­vá Augustinussen úr Vági og Finn Johannessen funnu útav, at tey einaferð fyri mong­um árum síðani sum børn høvdu verið á somu legu. Og so gekk prátið lysti­ liga. Tey funnu seinni saman, og skal søgan sigast stutt, so fluttu tey suður til Vágs í 2006, har tey giftust toll­ aks­messudag sama ár í Vágs kirkju. Finn hevði verið eitt ár í Havn, har hann arbeiddi í SMS, og hann treivst væl, hóast tað er ringt at goyma, at hann er klaksvíkingur og er errin av tí. Tá SISU kom hoym – Eg havi altíð verið errin av Klaks­víkini, og eg var millum teirra, sum ikki drakk SISU, fyrr enn SISU ”kom hoym”, sigur Finn, og sipar til, tá Føroya Bjór yvirtók SISU. – Eg havi altíð verið glað­ ur fyri KÍ, og verið virkin har. Og eg havi heft meg við, at í Klaksvík ber alt til. Eg havi m.a. verið við til at gera ítróttarnátt og fót­ bólts­skúla í Klaksvík, har vit høvdu venjarar úr Liver­ pool, Everton, og seinni real Madrid, og eg var við til at stápla Summargleði á beinini, meðan onnur hava gjørt Summarfestival, sjó­ manna­dag og annað. Ein kveik­ir ein neista, og so gong­ ur tað bara, sigur Finn um klaks­víkingar. – Men kanska hevur tað eisini nakað at gera við hetta við lítlabeiggja og stórabeiggja; Klaksvík og Havn­in, leggur Finn hugs­ unn­ar­samur afturat. Optimistur og Ársins Átak – Eg fór suður til Vágs við optimismu. Hetta var beint áðrenn fíggjarkreppan rakti. Eg fekk starv, fyrst í Suð­ur­ oy­ar Sparikassa eitt skifti, og síðani á Tangavirkinum. Men í november 2007 byrjaði VILT, sigur Finn, sum sotatt stóð á egnum beinum sum sjálv­støð­ugur vinnurekandi. – At vera sjálvstøðugur vinnu­rekandi í Føroyum er sera hart. Onki trygdarnet er, um eg velji at gevast, ella um tað ikki gongur longur, sigur Finn. – Fíggjarkreppan kom, og tað gjørdist tyngri, tí fyri­ tøk­ur og stovnar høvdu ikki peng­ar til starvsfólkrøkt, sum vit annars gjørdu nógv við at bjóða. Eisini broyttist ferða­ætlanin hjá Smyrli eis­ ini, umframt at onnur komu á marknaðin við líknandi til­ boð­um, greiðir Finn frá. Í 2010 fekk Finn og fyri­ tøkan VILT heiðurin Árs­ ins Átak fyri sín leiklut í at menna ferðavinnuna í Suð­ ur­oynni, ein heiður, sum Finn er glaður fyri. – Vit hava í fyritøkuni alla tíð­ina selt ymiskt, og hava eittnú selt arbeiðsklæði í Vági, og tað er sum kunnugt ein skemtisøga sum sigur, at tá ein ger tað, so er ein opti­ mist, smílist Finn, ið sum sølu­maður ferðast nógv kring landið. – VILT er ikki so virkið nú sum áður. Finn hevur m.a. fingist nógv við at menna klovnin BUBU, ið er aktu­ ellur við filmi í hesum døg­ um, og Finn er eisini virk­ in sum fótbóltsvenjari og í rennifelagnum Hvist­uni, og so er hann eisini javn­an at síggja sum sunnu­dags­skúla­ lær­ari. BUBU – Eg havi fólk í familjuni, ið fáast við list. Mín list er kanska minni ítøkilig og er meira ”her og nú”, men her Nær hevur tú tað stuttligt? – Tá eg eri saman við jaligum og kveikjandi fólki. Eg kann eisini sita einsamallur og flenna at onkrum býttum, ið eg onkutíð havi verið út- fyri. Og tá framførslur eydnast væl, og t.d. eisini, tá fótbóltsvenjingar gangast væl, tí tað er eisini stuttligt. Hvør er tín fyrimynd? – Hetta er tvíbýtt. Sum persónur er tað abbi mín í Klaksvík, ið nevndist Klávus Jo­ hannes­sen, ið var blíður, gudrøkin og jaligur. Í Bíbilskum høpi er tað hetta við at líkjast meira Jesusi. Ikki at dvølja við tað keðiliga, men hyggja frameftir. Á skemtiliga økinum er tað Charlie Chaplin, heilt sikkurt! Og eg kundi hugsað mær at sæð aftur um og sæð, hvussu hann hevði tað sum persónur Finn Johannessen er klaksvíkingur og heldur, at í Klaksvík ber alt til. Finn býr í dag í Vági. Hetta byrjaði við práti, ið endaði við, at Finn av tilvild gjørdist ferðaleiðari hjá føroyska kvinnulandsliðnum í fótbólti, tá liðið spældi í Dublin í 2005. Har hitti hann hana, ið seinni gjørdist kona hansara, og árið eftir fluttu tey til Vágs, har skemtarin, ígongdsetarin, sunnudagsskúlalærarin og – nú ikki minst – klovnurin hevur sín gerandisdag, um hann altso ikki er á ferð onkrastaðni í Føroyum, ella uttanfyri landoddarnar Klovnur sunnu­dags­ skúlalærari og ítróttarmað Klovnur sunnu­dags­ skulalærari og itrottarmað