hósdagur 4. desember 2014síða 31

Sosialurin nr. 139 · 5. desember 2014 7 VIKUSKIFTI E ingin spegil er so mis­kunnarleysur, so av­dúkandi, so ør­ kyml­andi, so for­biðin sum bak­spegilin. Einki glas er so skyggjandi sum glasið í bakspeglinum. Tú sært alt, sum er aftan fyri teg, sum er farið. Tú kanst einki gera uttan at iðra teg, harmast og siga shit, men farið er farið. Eg sigi forbannað, at eg ikki skrivaði tað, sum eg hugsaði og segði eisini við onkran tá, at tað fór at gera av við gamla góða Føroya Sparikassa, at hann fór at fjasast við vinnulív. At hann bara helt fram at lána til sethús og íbúðir. Teir pengarnir, sum fólk læna til at byggja sær tak yvir høvdið og keypa sær eitt borð at seta føturnar undir, koma aftur við øllum rentunum. Teir eru tryggasta íløgan, sum er til hjá peninga­stovnum. Tí vanlig fólk eru erlig, nógv tey flestu. Vinnulívið hevur ikki sama hugin at gjalda lán og rentur. Har er so nógv annað, sum kemur framum, so nógv annað, pengar­ nir skulu brúkast til. Vinnu­lívið líður eisini av herviligu sjúkuni opti­mismu, bjartskygni, eisini í svartasta vetrarmyrkri. Alt ber til, sjálvandi ber alt til. Men tað ger tað ikki. Nú fáa vit at vita áttu, at sjálv­andi áttu øll at duga at síggja minst tvey ár frammanundan skrædlið, hvønn vegin, Eik sveiggj­aði og at enda legðist. Har vóru so nógvar ábendingar, at tey, sum hvørki sóu ella hoyrdu tær, vóru bæði blind og deyv. Eg skuldi havt skrivað tá, at Eik fór ikki bara at drepa Føroya Sparikassa, men eisini seg sjálva. Bakspegil, bakspegil, halt kjaft. Ella eina ta fyrstu ferðina, Uni Debes spældi og sang alment. Tað var í kjallaranum í Kagganum, haldi tað var ein J-dag, fyri nógvum árum síðani. Var sera hugtikin og ætlaði at skriva um framførsluna. Um hendan framúr bluesmannin, maðurin og gittarin ein eind, eitt stjørnu­skot í seriøsa partinum av rútmiska tónleikinum. Ein, vit kundu vænta okkum nógv av í framtíðini. Eg skrivaði tað kortini ikki, minnist ikki hví. Kanska tí, eg havi ikki skil fyri tónleiki annað enn kensluliga, tað er upplívingin. Veit ikki, nær ein tóni er reinur. Eg skrivaði tað ikki. Men eg hevði rætt, so dyggi­liga rætt eins og við Føroya Sparikassa. Bakspegil, bakspegil, halt kjaft. Hevðí verið áhugavert, um onkur, sum hevur stundir og ein lummaroknara, setti seg at rokna út, hvussu nógv, samfelagið hevði kostað at rikið, um allar spar­ingar vóru strikaðar. Tað er, um politikararnir lurtaðu eftir øllum mótmælum. Og um øll krøv vórðu eftirlíkað. Hvussu nógvar milliardir, vit so skuldu goldið afturat í skatti. Og øll siga tað sama, eg skal ikki spara, tað mugu onnur gera. Eingin vil spara og lata, øll krevja og vilja hava. Føroyar eru ein eykajáttan, allar sum tær eru. Eitt annað svar, sum ein slík útrokning, eg nevndi omanfyri, hevði givið okkum forvitnu, er, um skrúvan hevur nakran enda yvir­høvur. Tað er eitt tekin um, at føroy­ingar eru væl fyri, sita ikki hendur í favn, tá rættindini verða skerd. Hóast ST ongan sátt­ mála hevur um rættindini hjá vaksnum. Eingi krøv eru órímilig, tí altíð eru onnur, sum hava tað betri og hava meira. Og øll skulu hava tað sama í vælferðini, sum bara fer væl, um øll fara væl. Eingin fer væl, fyrr enn øll fara væl. Og tað kostar milliardir, nógvar milliardir, eitt skot: millum 30 og 40. Vit fáu, sum ikki krevja, krevja, at øll tey, sum krevja og krevja, siga okkum, hvaðani allar hasar milliardirnar skulu koma. Ikki ber til at flyta tær, tí, sum tey siga: vit eiga nógv oyru, vit lata ikki eitt oyra. Umafturafturum høgni djurhuus Móðurmálsviðursløn 2012 Eykajáttanin Føroyar í bakspegli LURTA LES & UPPLIV lagt til rættis: Barbara Holm I’ll be back! Árið er 2029. John Conner, leiðari hjá uppreistrar­ fólkunum stríðist enn móti maskinunum. Ræðslan fyri framtíðini økist, tá ið ein TECOM njósnari avdúkar eina samansvørjing hjá SkyNet, sum fer at leypa á frá øllum síðum; fortíðini og framtíðini, og tað fer at kollvelta alla krígsførslu framyvir. Arnols Schwarzenegger er í juli 2015 aftur sum The Terminator við filminum »Terminator: Genisys«, og skrivar í hesum døgum so hóskandi á sína Twitter síðu: I’ll be back! Ungir tónleikarar við jólahugna Árliga jólakonsertin hjá Føroya Symfoniorkestrið gevur allari familjuni høvi til at vera saman og njóta eina felags løtu við góðum tónleiki hjá ungum, evnaríkum solistum og ikki at gloyma sanginum hjá stóra barnakórinum. Tað skrivar Norður­landahúsið á heimasíðu síni um jóla­ kon­sert­ina, sum verður sunnudagin klokkan 14 og aftur klokkan 16. Sí meira á nlh.fo Tónlistarlig perla í Reinsarínum Reinsaríið letur dyrnar upp til fyrstu konsertina hjá Høgna Reistrup í høvuðsstaðnum, síðan plátan »Áðrenn vit hvørva« kom út. Saman við bólki fer Høgni Reistrup at spæla løg av nýggju útgávuni. »Áðrenn vit hvörva« er umrødd við nógvum rósandi orðum. Tónleikasamtakið Grót sigur millum annað, at »Áðrenn vit hvørva« er eitt so framúr gott tónleikaverk, og telist uttan iva ímillum bestu føroysku tónleikaútgávur nakrantíð. Tað er 27. desember, at Høgni vitjar í Reinsarínum. AC/DC í topformi Við yvir 40 árum á baki og við fleiri enn 200 milliónum seldum fløgum, er heimskendi rockbólkurin AC/DC aftur við enn einari útgávu. Danska tónleika­ blaðið gevur fløguni »Rock or Bust« 4 út av 6 stjørnum, og sigur millum annað, at tá ein hoyrir eyð­kendu røddina hjá sangaranum Brian Johnson, er tað ótrúligt at ímynda sær, at hann í dag er 67 ára gamal. Rock or Bust kom út 1. desember í ár. Tungmálmsjól Jólatónar floyma úr lurtitólunum í hesum døgum, men føroyingar fáa eisini høvið at upplivað nakrar heldur øðrvísi jólatónar. Aftur í ár verður 2. jóla­ kvøld eitt tungmálmskvøld í Tórsgøtu. Í fjør leit­aðu nógv fólk sær í Perluna, har nakrir av fremstu føroysku tungmálmsbólkunum buldraðu. Í ár er tiltakið flutt inn í Reinsaríið, har veruligur tungur jólastemningur verður. Tungmálmur á skránni klokkan 20.00 2. jólakvøld. Fyrrverandi forsætisráðharrin fortelur »Um tú ikki vilt leggja teg niður, so mást tú reisa teg upp«. Tað skrivaði Sólrun, kona Lars Løkke Rasmussen, í smsboðum til mannin, tá hann var ávegis til 8 tímar langa leiðslufundin, sum skuldi avgera hansara lagnu í flokkinum. Tað vóru hesi boð, umframt ein heilsan frá tveimum fremmandum, sum fingu Lars Løkke at berjast fyri sín formanssess fyrr í ár. Les bókina LLR, sum gevur innlit í politikk á hægsta stigið í Danmark.