týsdagur 20. januar 2015síða 16

Mikudagur 21. januar 2015 · Nr. 8 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 meldurin Annika Kunoy Im – Vit ætlaðu ikki at gera eina Ævintýraferð afturat, men vit hava longst so illa eftir hvørjum øðrum, siga teir báðir Dánjal á Neystabø og Búi Dam, aka, Búi Sibbidibbi­ dimdimdubadabadam og Dánjal Kagadingdingkaga­ dingdingkagadum. Nú eru teir aftur á ferð, og hendan er áttanda í røðini. Hesaferð liggur betur fyri at ar­beiða saman, tí báðir eru teir staddir í Føroyum, og tað er ikki so ofta, at so er. Teir gjørdu av at seta seg aftur við hesi verkætlanini í summar, og í desember í fjør, tá Búi kom aftur úr India, settu teir seg niður at ar­ beiða. Tilgongdin fer tó fram í høvdinum alla tíðina, sigur Búi, og samanber tað við eina hugsiveitslu. Og við orðinum »hugsiveitsla« loypur hann beinleiðis í arbeiðssetningin fyri nýggju ævintýrferðina. Kærleikin er grundarlagið Hugsiveitslan snýr seg eis­ini um kærleika. Orðið, sum er grundarsteinurin í til­ver­uni, kann hava týdning á nógv­ um ymiskum økjum, siga teir. Til dømis var Búi kedd­ ur nokkso leingi, og tað sum gjørdi, at hann bleiv glaður og fekk hug til syngja og spæla aftur, var kærleikin. Mill­um annað kærleikin frá Dánjali, sigur hann. Nýggja ævin­týra­ferðin er nokkso rót­fest í hesum, at kærleikin er ein hjálp­ari. Kærleikin er per­són­ligur, sjálvsagt, men hann er eisini eitt universalt evni, og hann er meir við­ kom­andi enn nakrantíð, sigur Dánjal. Nýggir spurningar við Einstein Út frá hesum evnunum um kærleika og hugsiveitsluna komu teir fram á ein persón í heims­søguni, sum dugdi allar best at finna uppá, og hesin var Albert Einstein. Hugs­anir hansara hava teir so nýtt til íblástur til nýggju ævin­týra­ferðina. – Har komu vit so til linj­una, »Kann man elska Einstein, ella kann man elska ein stein?« Tí hann er persónurin, sum hevur hugsað teir stutt­ ligastu tankarnir, sum sjálv­ andi ongin skilur, siga teir. Við hesum íblástrinum tora teir at spyrja nýggjar spurn­ingar, sum eingin hev­ ur spurt fyrr. Á ein hátt kann Albert Einstein eisini verða kallaður ein listamaður, tí hann hevur orðað ótrúliga flott svar til flottar spurningar, greiða teir báðir frá. Eitt dømi um hetta er spurningurin, hvørt ein kann fanga ljósið. Einstein svarar sjálvandi meir ítøkiligt enn vit gera, sigur Dánjal. Men tað er tað sama við list, leggur Búi aftur­at, tað er ítøkiligt fyri ein sum meg at síggja abstrakta list, tí eg skilji, hvat lista­maðurin fer ígjøgnum. Ein fær nógv burtur úr spurn­ingum, sum ein ikki skilur, og listin hevði steðgað upp, um nýggir spurningar ikki vórðu spurdir, siga teir. Við tíðini varð Einstein al­samt meir filosofiskur og segði ofta, at vit skulu øll elska hvønn annan, siga teir báðir. Tað er djarvt at elska Spurdir um hetta ikki er eitt sindur naivt, siga teir báðir »nei« í kór. – Hetta er djarvt. Tað kann samanberast við eitt kjak, har tað er nemmari at elva til ræðslu í fólki enn at for­klára menniskjaliga sjónar­hornið, sum eyðsýnt er meir torgreitt. Tað er meir tor­greitt at forklára, at um tú elskar onkran, so fer hann eis­ini at elska teg, men tað er djarv­ari. Tað er djarvari at veru­liga gera sær ómak at svara spurningunum, sum spurd­ir verða, sigur Dánjal. Og at skilja, at tað góða býr í øllum menniskjum, sum kristin­dómurin eisini leggur upp til. Kærleikin er praktiskur, og ikki naivur og há­floygdur, sum eg eisini kendi, tá eg var keddur. Meiri fólk eg elski, betri havi eg tað sjálvur, leggur Búi afturat. Ævintýraferðin snýr seg eis­ini um hendan kærleikan, sum tú uppbyggir saman við ein­um øðrum menniskja, sigur Búi. – Dánjal og eg elska hvønn annan, og tann kærleikin er konkretur! Tilgongdin er endamálið Hetta evnið, »kærleiki«, er evnið teir báðir handan ævin­týra­ferðina hava gransk­að – og ikki eitt enda­ mál í sjálvum sær. Dánjal greið­ir frá, at um endamálið hev­ur størri týdning enn til­ gongdin, so er boðskapurin vilst­ur. Teir hava heldur ikki bundna lýsing av, hvat kær­leikin er, og kunnu tí ikki leggja hann fram fyri børn­ ini sum nak­að ítøki­ligt. Hann er meir marg­ fald­ur enn so. Búi sigur, at hetta er, sum tá Ein­stein ikki kundi for­telja okk­ um, hvussu al­heim­ur­in virk­ar. Hóast hann hevði gransk­að al­ heim­in alt lív sítt, so bar tað ikki til at for­ klára, men í s t a ð ­i n legði hann h u g ­s k o t síni fram. hugsi­ veitsla á ferð »Kann man elska Einstein, ella kann man elska ein stein?« Barnafilosofiskir spurningar um kærleika, vitan, barnsligheit og ítøkiligheit stinga seg upp á nýggu, áhugaverdu ævintýra­ferðini hjá duoini Dánjali á Neystabø og Búa Dam