Sosialurinarkiv
Sosialurin 2015-01-29, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 29. januar 2015síða 7

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 30. januar 2015 sosialurin 12 7 Tað var í kjalarvørrinum av at­ sókn­ini hjá Breivik í Norra í 2011, at hóttanirnar serliga vóru ógvusligar. Tá komu fleiri sms-boð, har tað mill­ um annað stóð, at Annika skuldi verðið skorin í smábitar ella brend á báli. Áhaldandi hóttanirnar ræddu hana at enda so nógv, at hon illa tordi at sova einsamøll og tí oftani svav hjá familju og vinum. – Eg gjørdist so bangin av mær, at tá ið eg skuldi sova einsamøll í míni íbúð, legði eg meg altíð á sofuna í stovuni, so at eg hoyrdi øll fótafetini í uppgongdini, og tí beinanvegin visti, um onkur steðgaði uttanfyri hurðina hjá mær, greiðir Annika frá. Harumframt hevði hon eisini altíð ein breyðknív undir madrassuni. – Eg veit væl, at hetta nokk ikki hevði verið nøkur stórvegis hjálp, um okkurt var áfatt, men eg fekk kortini ikki sovið, uttan at knívurin var har. Umframt at hava fingið hópatals teldupostar og smsboð seinastu árini við hóttanum, hevur Annika eisini upplivað at fáa post sendandi til sína privatu adressu. Eitt skifti hevði onkur fingið hendur á eini rúgvu av hennara privatu upplýsingum. Við at eftirlíkna hennara undirskrift bílegði viðkomandi ymiskar vørur í hennara navni heim til hennara adressu. Hesir pakkarnir vóru bílagdir frá fleiri ymiskum londum, og tað elvdi tí til nógv stríð, tá ið allar hesar ymsu fyritøkurnar skuldu hava boð um, at tað ikki var Annika sjálv, ið hevði bílagt vørurnar, og at hon tí ikki vildi gjalda rokningarnar. framhald... Hesar hóttanir eru ímillum tær mongu hóttanirnar, ið Annika fekk í 2011, tá ið hon at enda ikki tordi at sova, um ikki knívurin lá undir madrassuni. Tað vóru hesar, ið hon meldaði til løgregluna, men tað varð ongantíð funnið fram til hvørjir avsendararnir vóru. – Eydnast tað at hótta politikararnar til at tiga, so hava vit einki demokrati longur, sigur Annika Smith. »Av tí, at eg fekk so nógvar hóttanir um, at fólk vildu gera seg inn á meg, kendi eg meg ikki trygga nakrastaðni«