týsdagur 17. februar 2015síða 50

26 lestrarblaðið 2015 fríár ...áðrenn víðari útbúgving Hvat fórt tú undir at lesa? – Í 2011 fór eg undir at lesa ”Spansk, sprog og kultur” á Københavns Universitet (KU). Hví júst hetta? – Í miðnámsskúlanum dámdi mær væl lærugreinina spanskt. Eftir, at eg var liðug við studentarskúlan, fór eg at ferðast og arbeiða í Bolivia, Peru og Ecuador. Har fall eg enn meira fyri spanska mál­inum og tí Latín Amerikonsku mentan­ini, og tí valdi eg ta útbúgv­ingina. Hvussu samsvaraði upp­runaliga hugsanin hjá tær av útbúgvingini við hvussu útbúgvingin veru­liga var fyri teg? – Eftir, at eg havi skift útbúgving, havi eg innsæð, at eg allarhelst burdi havt sett meg betur inní, hvat tað bar við sær at lesa ”Spansk, sprog og kultur”, áðrenn eg sendi umsóknina. Eg hevði lisið í bókini ”Hvad kan jeg blive” og leitað á netinum. Eg fekk ta fatanina, at eg skjótt fór at læra spanska málið betur, og dreymurin var at venda aftur til Latín Amerika at arbeiða. Men stórur partur av undir­vís­ ingini gekk fyri seg á donskum, og eg føldi ikki, at eg bleiv betri at sam­skifta á sponskum, í hvussu so er ikki í tann mun, sum eg væntaði. Haraftrat høvdu vit nógvar læru­ greinar, ið vóru sera teoretiskar innan spanska søgu og mál, sum eg hevði torført at síggja vóru rele­ vantar fyri meg og tað eg hevði ætlanir at brúka útbúgvingina til í fram­tíðini. Hví avgjørdi tú av at steðga við útbúgvingini? – Eftir at eg hevði tikið eitt semester í Spania, og varð blivin betur at sam­ skifta á sponskum, uppdagaði eg, at mín áhugi fyri tí spanska málinum og mentanini, nokk heldur var eitt áhugmál enn ein yrkisleiðsleið fyri meg og valdi tískil at steðga. Hvat gert tú nú? – Eg lesi til fólkaskúlalærara á Zahle í Keypmannahavn, og dámar mær hetta sera væl. Læraraútbúgvingin hevur ein praktiskan part, sum var eitt av tí, ið eg saknaði, tá eg las á KU. Hvørji ráð hevur tú til onnur, sum kanska ikki trívast í lesnaðinum? – Hóast eg møguliga ikki setti meg so væl inní, hvat útbúgvining inni­ bar, áðrenn eg byrjaði, so kann tað – eisini við góðari fyrireiking – verða torført at vita, um tað er rætta út­ búgv­ingin, sum ein er farin í holt við. Tað er altíð ein stórur munur á at lesa seg fram til, hvat ein útbúgv­ ingin snýr seg um, og so veruliga at sita á skúlabeinkinum. Eg haldi tí, at tað er best at royna útbúgvingina og geva henni allan armin, men sam­stundis ikki verða bangin fyri at ásanna og góðtaka, um hendan ikki var tann rætta hóast alt. Tað er týdningarmikið at varðveita áræðið og síðani royna okkurt nýtt. Hví valdi tú at taka eitt fríár? – Mest av tí, at eg var heldur skúla­ troyttur eftir trý hørð ár í Hoy­ dølum! Ein onnur orsøk er eisini tann, at man verður eggjaður til at taka eitt fríar at arbeiða, ferðast og bara 'stille og roligt' finna út av hvat mann vil í lívinum, hóast tað er vanligt í nógvum øðrum londum at fara beinleiðis undir hægri lesnað. Men eg geri tað mest fyri at sleppa at ferðast eitt sindur og ikki skula hugsa um skúla! Hvussu nýtir tú fríári? – Í mínum fríári havi eg valt at fjakka gjøgnum Suðuramerika og annars bara arbeiða og slappa av! Hevur tú lagt tær ætlanir fyri framtíðina? – Eg havi ætlað mær at fara undir hægri lesnað eftir summarfrítíðina, og annars bara arbeiða, kanska ferðast eitt sindur meir, sova leingi onkun­tíð – og annað, sum ikki ber til, meðan man gongur í skúla! Eru ætlanirnar vorðnar greiðari/minni greiðar vegna fríári? – Eg haldi vera umráðandi, at taka eitt fríár, um man ikki er heilt vísur í hvat man vil í framtíðini! Fleiri túsundtals útbúgvingar og fram­tíðar­ætlanir hava streymað gjøgnum høvdið hjá mær seinastu árini, men í ár – tá eg sjálvur kann gera tað – vil eg í grundini bara hugsa um meg sjálvan; hvat vil eg í fram­tíðini? Tí haldi eg, at eitt fríár av­gjørt er okkurt man skal gera sær dælt av! Birita W. Djurhuus 26 ár, læraralesandi Jón á Steig 21 ár