týsdagur 21. apríl 2015síða 21

21 Mikudagur 12. februar 2014 · Nr. 18 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mikudagur 22. apríl 2015 · Nr. 45 meldurin hildið mær aftur, nú eg hevði møgu­leikan at søkja em­bætið har. Nú fáa vit so at síggja, hvussu galið tað er, flenn­ir Jóannes, ið hinvegin heftir seg við, at prestar so sann­iliga eisini trívast væl á Viðareiði. – Eg las hjá einum fróðar­ manni á Facebook nú um dagarnar, at eg verði prestur nummar 45 á Viðareiði, síð­ ani tann fyrsti presturin kom í Ónagerði heilt afturi í 1541. So tað man ikki vera so gal­ið, og eg gleði meg í øllum før­um til at koma í gongd. Norðoya eystara presta­ gjald fevnir um bygdirnar Viða­reiði, Hvannasund, Norð­depil, Depil, Norðtoftir, Svínoy, Hattarvík og Kirkju, og tí er greitt, at arbeiðið eis­ini fer at fevna um eitt sindur av ferðing, so sum at fara til Svínoyar og Fugloyar. – At skula samstarva við fólkini í øllum hesum bygd­ um og plássum er nakað, sum eg gleði meg sera nógv til, og ikki minst eru útoyggjarnar nakað serligt. Tað merkir jú, at eg kanska skal á sjógvin onkran vetrardag í ringum veðri, men tað mugu vit bara taka við, tí tað hoyrir til, sigur hann. – Hetta er tað minsta presta­gjaldið í landinum, so her er møguleiki fyri at koma at kenna fólk á ein øðr­vísi hátt, enn tað vildi verið í onkrum av teimum størru presta­gjøldunum í land­inum. Gleðir seg nógv Millum teirra, ið hava givið Jóannes Purkhús góðan íblástur í lestrartíðini, hevur ver­ið Meinhard Bjartalíð, og sam­an við Hanusi á Gørðum hevur hann verið ein prestur, ið hevur verið við til at hildið Jóannesi til. – Ígjøgnum mína lestrar­ tíð havi eg prædikað nakrar ferðir í føroyskum kirkjum, og har hava tað serliga verið teir báðir, ið hava verið fúsir at bjóðað mær upp á prædiku­stólin í onkrum av sínum kirkjum nakrar ferðir. Upp á tann mátan havi eg havt møguleikan at búnast, tí eg eri sloppin at skriva prædikur, sum eg havi fingið brúkt í praksis, sigur kom­ andi viðareiðisprestur. – Og ta allarfyrstu ferðina bleiv eg veruliga tveittur fyri leyvurnar, tí Meinhard Bjartalíð læt meg prædika í Glyvra kirkju sjálvan jóladag í 2012. Tá var eg nervøsur, men kann aftaná frøast um, at nú havi eg so roynt tað, og tí kann eg kanska hugsa sum so, at tá er alt tað, ið kemur aftaná, til at yvirskoða. Men so skal eisini sigast, at Meinhard hevur nú ikki bara tveitt meg fyri leyvurnar, men hevur yvirhøvur verið ein góður sparringspartnari ígjøgn­um lestrartíðina, tí eg havi altíð kunnað spurt hann til ráðs, um okkurt ivamál var. Umframt alt hetta við gudfrøði, so er Jóannes Purkhús ein ungur maður við áhuga­málum og øðrum, sum eisini aðrir ungir menn hava. – Ja, eitt nú havi eg havt áhuga fyri fótbólti, so langt aftur sum eg kann minnast, og sum yngri spældi eg eis­ ini við KÍ, hóast eg nokk so tíð­liga sá, at tað helst ikki var har, eg hevði ta stóru yrkisleiðina. Men eg havi altíð hildið við tveimum lið­ um, sum sjálvandi er tað bláa í Klaksvík og so tað reyða í Onglandi, Liverpool. Eg havi fylgt við øll árini, og nú ber tað so uppaftur betri til, við bæði interneti og fylgi­sveina­sjónvarpi, sigur Jóannes, ið eisini dámar væl at ganga túrar og so helst allar­mest kennir seg væl, tá hann situr fordjúpaður í eini bók. – Ja, mær hevur altíð dámt øgiliga væl at lisið, og tað hevur verið bæði fak­bók­ mentir, men annars góðar skaldsøgur og yrkingar, so tað fevnir nokk so breitt. Eg havi lisið allar teir før­ oysku klassikararnar, og so eri eg eisini ein rættiliga stór­ur fjeppari av Christian Matras, sum jú var ættaður av Viða­reiði, so tað verður eitt upplivilsi at koma hagar at búgva og virka, og tað gev­ur helst tí heila eina eyka dimensjón. Men Viðareiði hevur yvirhøvur so nógv gott, og nú eg skal byrja í kall­inum har, er tað júst hesa góðu tíðina, nú tað grønkast og byrj­ar at vára, so eg úr Ónagerði kann síggja yvir á Múla og Kunoyarnakk, sam­ stundis sum eg kann frøast um smálombini. Jú, eg má við­ganga, at eg gleði meg øgiliga nógv. hilmarjan@sosialurin.fo Eg havi lisið allar teir føroysku klassikararnar, og so eri eg eisini ein rættiliga stórur fjeppari av Christian Matras – Viðareiði hevur eisini verið fyrsta kallið hjá fleiri prestum, so tað kennist sum eitt gott stað at byrja, sigur Jóannes Purkhús Mynd: Hilmar Jan Hansen