Sosialurinarkiv
Sosialurin 2015-05-07, síða 7
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 7. mai 2015síða 7

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 7. mai 2015 sosialurin 52 7 men eg eri ikki von við at detta inn á gólv­ið hjá fólki uttan at verða boðin. Tað er eisini trupult hjá mær at taka ímóti øllum tilboðnum um koyring og annað, sum familjan bjóðar mær. Eg eri ikki von við at verða bundin at øðrum fólki og vælvild teirra. Eg eri von at verða sjálvstøðug, greiðir hon frá. Í Føroyum er ofta ónossligt veður, og fyrstu tíðina í Føroyum hevði Mariana ikki bil. Tá bjóðaði familja hennara seg ofta til at koyra hana at keypa inn og aðra staðni, hon hevði brúk fyri at fara. – Eg kendi tað, sum bar eg brek; Eg dugdi ikki málið, hevði ikki koyri­ kort, eg kendi ongan, og í mat­vøru­ handlinum sá alt undarligt út, greiðir Mariana frá. – Dóttir mín fær eisini skúlating fyri, og tað er sera torført hjá mær at hjálpa henni, tá eg onki skilji. Tá eg havi verið til foreldrafundir og ann­að, havi eg hildið meg aftur. Men lærar­ inn­an hevur verið ómetaliga blíð og fyri­komandi, og tá dótturin kom í flokkin, kunnaði hon hini foreldrini og bað tey taka væl ímóti henni. Eg havi ongantíð kent, at mismunur hevur verið gjørdur, sigur hon. Dóttir mín tosar enn ikki føroyskt, hóast hon skilur nógv. Tá vit komu til landið, spældi hon nógv við eina gentu, sum dugdi væl enskt, og tær báðar samskiftu á enskum. Lærarin hjá dóttrini segði mær, at hetta tó tarnar framgongdini við føroyska mál­inum. Av tí sama er hon nógv inni og nógv á teldlinum. Tað er keðiligt hjá mær at síggja hana soleiðis, tí hon altíð hevur verið nógv úti við vin­kon­ unum. Ofta velur hon eisini at vera heima ella at fara í svimjihøllina, so­ leiðis at hon sleppur undan at royna seg á føroyskum, greiðir Mariana frá. Integratións­- tilgongdin er óskipað Mariana sigur frá, at hon hevur havt tunglyndi stóran part av tíðini, hon hevur verið í Føroyum, men eisini at hon hevur tað betri nú. – Tað, sum hevur hjálpt mær, eru fundir vit hava havt saman við øðrum útlendingum, síðani Klaks­ víkar Kommuna fór undir verk­ ætlan­ina at orða ein politikk fyri út­ lend­ingar. Hetta hevur sjóðað sam­an út­lendingarnar í kommununi, sum hava havt møguleika at deila upp­liv­ ingar sínar hvør við annan, sigur hon. Vit mangla upplýsingar Mariana heldur, at integratións­til­ gongdin hevði verið munandi nemm­ ari, um upplýsingar um tænastur vóru lættari atkomuligir á enskum. – Tá tú kemur til Føroya sum til­ flyt­ari, hevur tú eina rúgvu av orku. Eg vildi til dømis møta fólki, finna ar­beiði og vitja landið beinanvegin. Hevur tú so ikki atgongd til upp­lýs­ ingar­nar, tá tú kemur, so er skjótt at orkan hæsar av. Hevði onkur loftað mær og víst mær á upplýsandi tilfar til til­flytarar, so hevði eg ikki kent meg so hjálparleysa í fyrstuni, sigur hon. – Eisini hevði verið betri, um vit út­lendingar høvdu atgongd til skip­ aða undirvísing í føroyskum máli við góðum tilfari, so sum bókum og fløgum. Tá tú kemur til landið, vænt­ ar tú, at alt hetta er atkomuligt, tí so­ leiðis er tað í Danmark, men tað er tað bara ikki. Vit eru á byrjanarstøði á hes­um økinum, og útlendingarnir kenna seg vilstar, sigur hon álvarsom. Tað er týdningarmikið at verða positivur – Eg hevði ein negativan hugburð, tá eg kom til Føroya, og alt hetta mangl­ aði. Eg kendi tað vónleyst. Tó tað er eis­ini týdningarmikið, at vit gera okk­ara besta at hava ein positivan hug­burð. – Tá vit júst vóru komin til Føroya, føldi eg, at um vit vóru verandi her, so kom eg ikki undan við lívinum. Nú er tann kenslan broytt, og eg eri opin fyri at verða her, um so er, at møgu­ leik­arnir hjá familjuni at trívast eru betri her, sigur hon vónrík. Mariana sigur, at hon hevur vant seg við, at tíðin gongur seinni í Føroy­ um. Hon dugur eitt sindur av mál­ inum og vónar, at hon skjótt finnur eitt starv. – Vit hava enn ikki gjørt av, hvørt vit verða verandi í Føroyum. Vit hava valt at royna í eitt ár, og so taka vit av­gerðina, sigur hon. »Dóttir mín fær eisini skúlating fyri, og tað er sera torført hjá mær at hjálpa henni, tá eg onki skilji« – Tá tú kemur til Føroya sum tilflytari, hevur tú eina rúgvu av orku. Eg vildi til dømis møta fólki, finna arbeiði og vitja landið beinanvegin. Hevur tú so ikki atgongd til upplýsingarnar, tá tú kemur, so er skjótt til at orkan hæsar av. Hevði onkur loftað mær og víst mær á upplýsandi tilfar til tilflytarar, so hevði eg ikki kent meg so hjálparleysa í fyrstuni, sigur Mariana Baca úr Meksiko Meiri um evnið á næstu síðu Mynd: Alvin Elleby Andersen