hósdagur 21. mai 2015síða 7

Fríggjadagur 22. mai 2015 sosialurin 58 7 Fýra dagar eftir, at Mia var út­ búgvin námsfrøðingur, gekk leiðin aftur til býin Nakuru í Kenja, sum enn liggur hjarta hennara nær. Hon kundi tó bert vera har í teir seks mán­ aðir­nar, sum uppihaldsloyvið loyvdi. Tá loyvið var uppi, kom Jimmi við til Føroya, og tey blivu gift stutt eftir. Tá byrjaðu hjúnini at savna saman pening og at gera forarbeiðið til at stovna felagsskapin »Jimmia«. – Vit endaðu við at vera í Føroyum í fimm ár, men ferðaðust aftur og fram millum Føroyar og Kenja og fingu tá alt upp at standa. Vit byrj­ aðu felags­skapin, arbeiddu við at breyð­føða børnum á gøtuni og byggja nýggja bygningin. Gleði og sorg Mia gjørdist við barn og átti dóttur teirra Naomi, sum er trý ára gomul í dag. Tá Naomi var fýra mánaðir gom­ ul, bleiv hon sjúk, meðan tey vóru í Kenja, og innløgd á sjúkrahúsið við eini infektión í búkinum. – Eg græt í 48 tímar út í eitt. Eg føldi meg sum verðins vánaligastu mammu at vera farin avstað til Kenja við henni. Eg hevði júsi fingið hana, og hon var bert fýra mánaðir og so sjúk, sigur Mia álvarsom. Men dótturin batnaði, og parið slepti ikki ætlanunum um at flyta til Kenja. – Fyrst í 2013, tá Naomi var sjey mánaðir gomul, komu vit heimaftur til Føroya fyri at fyrireika okkum at flyta og pakka tað, sum vit áttu. Men tá fekk eg at vita, at mamma mín hevði fingið staðfest Alzheimer's og hetta tók ógvuliga hart uppá meg. Úrslitið var, at eg fekk tunglyndi, greiðir Mia frá. – Vit vildu byrja okkara lív, sum skuldi vera okkara. Men tað var hart at skula fara so langt, tí eg var so knýtt at mammu. Tankin um, at hon ikki fór at minnast meg og mítt barn gjørdi, at eg ikki megnaði at fara av­ stað, sum ætlað, sigur Mia rørd. – Ikki fyrr enn í januar mánaði í 2014 fluttu vit av álvara – og tá mátti eg sparka meg sjálva avstað og siga mær sjálvari, at eg ikki kundi steðga mínum lívi grundað á sjúkuna hjá mammu míni. Men hóast familjan var longri í Føroyum enn ætlað, fyrireikaðu tey alla­tíðina tilveruna í Kenja. – Meðan vit hava verið í Føroyum, hava vit latið byggja eitt heim til okk­ um og til familjuna hjá Jimmi, bygt bilhús og keypt bil í Kenja. Av tí at vit at hava verið í Føroyum í fimm ár, hava vit kunnað spart upp, og alt hetta hevur latið seg gjørt. Nú – eitt gott ár eftir at vit fluttu – hava vit longu fingið kvinnuheimið á føtur. Vit fáa ikki løn frá Jimmia, tí tað megna vit ikki enn. So vit liva av tí, vit tjena, meðan vit eru í Føroyum, greiðir Mia frá. Kvinnurnar á Jimmia – Á Jimmia koma kvinnurnar inn. Tær læra at gera taskur og annað burturúr endurnýtslupappíri, sum vit kunnu selja, og tær fáa løn. Vit fara eisini altíð inn í heimini hjá kvinn­um at vitja, tí tá er nemt at meta um, hvussu støðan er. Tá tær eru einsa­mallar heima, er eisini nemmari hjá teim­um at siga erliga, hvussu støðan er. – Ofta vísir tað seg at nógvar teirra hava AIDS, og tað er eitt tabu. Tað er enn soleiðis í Kenja, at tú nemur ikki við ein, sum hevur AIDS, tí tey halda, at tað smittar. Tí sita nógvar teirra einsamallar við sjúkuni. Nógv­ ar teirra hava heldur ikki vitað, at tær hava sjúkuna, men finna so útav, at maðurin krógvar medisinið – ella doyr. So síggja tær, at hann hevur verið ótrúgvur og síðani eisini smitt­ að tær. Kvinnurnar til sølu Jimmi sigur Jimmia er ein skipan, sum hjálpir kvinnum at gerast sjálv­ bjargnar. Tørvurin á hesum í Kenja er stórur, tí kvinnurnar verða niður­ traðkaðar í afrikansku mentan­ini. – Tað er ikki long tíð síðani, at kvinnur blivu sjónligar í politikki og í leiðslusessum. Omma mín gekk ongantíð í skúla, tí hon var eitt gentu­barn. Gentubørn skuldu giftast burtur, og afturfyri fekk familjan hjá manninum seyð og geitir. Eftir sið­ venju eru gentubørn ongantíð mátt­ ment og eru ikki sloppin í skúla. »Fer ein kvinna til løgregluna at melda eina neyðtøku, so verður hon koyrd heim aftur... Menn fáa ongan dóm fyri neyðtøku, meðan tað gevur lívstíð at stjala eina fartelefon« »Ein fýra ára gomul genta var á veg heim úr skúlanum. Hon varð tikin av nøkrum monnum, bundin til eitt borð og neyðtikin. Hon doyði av løstunum« Mia og kvinnurnar staddar uttanfyri kvinnuheimið »Jimmia«, í Kenja, sum hon og maðurin James reka Framhald á næstu síðu Visti tú? 46 mió. fólk búgva í Kenja, sum fekk loysing frá Onglandi í 1963. Helmingurin av fólkinum livir í fátækadømi afrika Kenja Yngsta kvinnan á kvinnuheiminum er 14 ára gomul og eigur eitt lítið barn. Hon var neyðtikin av fosturpápa sínum Privatmyndir