hósdagur 28. mai 2015síða 51

11 Mentanarblaðið hjá Miðlahúsinum 5 • 29. mai 2015 Dorit Hansen g var so ung tá, sigur Ása Hátún og flenn­ir. Vit sita í loftsstovuni heima hjá Ásu. Her angar av tónleiki og ljómar av ull, og eg havi glett meg til prátið. Fyri nøkrum árum síðan ringdi Ása til mín og spurdi, um eg hevði hug at skriva eina grein um amerikanska listakonu, sum skuldi læra føroyskar konur at tøva. Eg fór at vitja í Bø, har tær høvdu skeið, og eg skrivaði grein um amerikansku konuna. Men eg sat eftir við kensluni, at søgan, sum eg átti at farið eftir, var Ása Hátún. Og nú siti eg her og lurti eftir henni. Veðrið er ill­fýsið, og tá eg parkeraði bilin, mátti eg renna undan stóru kavaflykrunum, sum royndu at fjala ljósareyðu ribes­runnarnar. Tað er, sum árstíðirnar eru í ørviti hendan morgunin í mai. Veturin hongur framvegis fløktur í várinum, sum skjótt skal tøvast í summarið. Ása Hátún er fødd í 1932, men aldurin sæst ikki á hesi løttu, prátingarsomu kvinnuni. Í tunnari Guðrun & Guðrun troyggju, svartari skjúrtu og svørtum buksum bjóðar hon mær svart kaffi í hvíta koppin, meðan hon livandi byrjar at greiða mær frá barndóminum í Kvívík, lestrar­tíðini í Keypmannahavn, lærarastarvinum á Fræls­inum og øllum ferðunum, tá hon einsamøll fór til Bret­lands at læra seg enskt á handarbeiðsskeiðum. Hon er undangongukvinna at nýta føroyskt tilfar í kreativari undirvísing, og leiðin inn í tað føroyska gekk millum annað umvegis samstarv við útlendingar. – Eg hevði ongantíð nakran við mær, tá eg fór á hand­arbeiðsskeið. Eg mátti leita einsamøll. Vit ferð­ aðust eisini í Bretlandi sum familja, men tá helt eg meg langt burtur frá tí kreativa. – Hví? – Tí tað hevði Ólavur als ikki havt tol til. Hon flennir. – Sovorðið má mann peila av, tá mann er par. Ása er gift Ólavi Hátún, og tey hava tveir synir. Heini er føddur í 1971, og Hjálmar í 1973. Harumframt eigur hon Helenu Dam á Neystabø úr fyrru giftu við Atla Dam. Ein av túrunum, hon var saman við Ólavi og syn­ unum, var ein sonevndur “activity holiday” í Wales, har tey gingu í fjøllunum og róðu í áunum. – Har lá eg og bóltaði runt í einari kano. Eg var so ung tá. E ...Framhald á næstu síðu Portrettsamrøða Ullin er genial. Granskarar hava roynt at funnið eitt tilfar, sum er líka gott sum ull, men tað letur seg ikki gera. Hon kann ikki kopierast, staðfestir Ása Hátún, sum eisini heldur at tíðin er búgvin at fara eftir veruligari dygd. – Tá eg tosi um at fara eftir tí besta í føroysku ullini, hava fólk hug at flenna at mær. Men hevði onkur tosað um føroyskan gourmetmat fyri 20 árum síðan, høvdu fólk eisini flent, sigur lærarin og undangongukvinnan innan føroyskt ullahandverk. Mynd: Finnur Justinussen