hósdagur 4. juni 2015síða 27

FRÍGGJADAGUR 5. JUNI 2015 SOSIALURIN 63 27 Før­oyum, tí fyrstu ferð, hann var her, var hann einans fýra ár. Men hann og omman hava oftani tosað um Føroyar síðani, og hann minnist hvussu tað altíð glógvaði í eygunum hjá ommuni, Haslu, tá ið tosað var um Klaksvík og Føroyar. So hetta er fyrsta ferðin, David er aftur í Klaks­ vík, síðani hann var fýra ár. Nú hann er givin við svimjing á høgum stigi – »pensióneraður«, 34 ára gamal og býr í Edinburgh, helt hann, at hann skuldi gera álvara av, at fara til Føroyar at vitja stóru familju sína har. Hann keypti ommuni og sær ein ferða­seðil í jólagávu. Ferðin varð ásett at vera á hvítu­ sunnu, men náddi David tíverri bert at steðga í fýra dagar, meðan omman steðgar nakað longur. Eg kundi ikki bara mær, men bankaði uppá hjá Álvi Josephsen, ommubeiggja David og spurdi, um vit ikki kundu koyra ein túr runt í Klaksvík, so kundi eg greiða honum eitt sindur frá, hvat her hendi. Jú, David leyp upp úr stólinum. Bjørn Kalsø Vit koyrdu eitt sindur runt aftur og fram og ávegis niðan á Háls, møta við landsstýrismanninum í menta­ málum, Bjørn Kalsø uttan fyri húsini. Eg steðgi á, samstundis sum eg greiði David frá, hvør hesin maðurin er. Ja, men so eru vit skyldmenn, varð Bjørn skjótur at leggja uppí. Langomma tín, Malla og pápi mín, Steffan vóru systkin! Og so losnaði tungubandið hjá báðum og fingu teir eitt gott prát. Myndatólið varð sjálvandi tikið fram og fingu vit nakrar myndir av skyldmonnunum, sum óvæntað hittu hvønn annan henda seinnapartin. Eftir eisini at hava víst David runt í býráðshúsinum, handaði eg honum bókina Hválv, við frálíkum myndum, sum Jóannis Sørensen av Viðareiði hevur tikið. Tá hugdi hann við: »Kona mín Keri-anne Payne, hevur altíð viljað sloppið at síggja norðlýsið. Við hesi bókini verður munin lættari at fáa hana til Føroyar«, segði David við einum brosi. Keri-anne Payne er eisini svimjari á høgum stigi, júst hetta vikuskiftið hevði hon svomið havsvimjing og klárað seg sera væl – hon er tvífaldur heimsmeistari í svimjing og hevur eisini vunnið OL heiðursmerki. Hon er nógv betri enn eg, segði David við einum smíli. Arbeiðið Í dag hevur David Carry saman við konuni Keri-anne Payne og einum kendum rugby-spælara, Jason White eina fyritøku, tey kalla Red Sky. Tey arbeiða sum ráðgevar hjá fyri­ tøkum um, hvussu ber til at menna starvsfólkini, samansjóða, fylgja og náa settum málum – og sjálvandi hvussu fyritøkan fær enn meir burtur­úr. Eisini arbeiða tey innan ítróttar­ heimin at finna egnaðum ítróttar­ fólk­um karmar og veita teimum góð­ar sáttmálar við fyritøkur, sum tryggja teirra ítróttarliga lívsleið á høgum stigi. Tryggja teimum, at íborn­ir førleikar teirra framhaldandi kunnu hava bestu gróðrarlíkindi. Og nakað tað sama innan vinnuøkið. Nøgdur um ferðina Jú, David var glaður fyri føroyaferðina og væntaði hann at verða skjótur aftur, eins og at næstu ferð, skuldi konan við! Hann var takksamur fyri allan blíðskapin, hann hevði notið gott av og serliga at sita um kvøldarnar við temunni og kaku og práta. Og so ikki at forgloyma, at royna alt tað nógva, omman hevði greitt honum frá. Vit fullu í prát um, at Malena Josephsen, sum er systkinabarn mammu David, sanniliga hevur eitt flott ítróttarligt úrslit at vísa á – kanska stavar øll henda vinnara­ mentanin í familjuni frá the Grand Old Lady, Mallu, ommu Malenu, lang­ ommu David? Hon var tikin úr leikum og dugdi til alt, hegnig og arbeiðsom og stóð manni sínum við lið. David Carry, sum er kendur í heimspressuni, serliga innan ítrótt og sum hevur gingið nógv á teimum bonaðu gólvunum, men als ikki er farin uppfrá, var glaður fyri at hitta ættar­fólk síni í Klaksvík og gleddi seg til at koma skjótt aftur. Eisini fyri at halda góða sambandið viðlíka, sum nú var blivið meira ítøki­ligt aftur. Tó hevur hann hitt fleiri av ættarfólkunum úr Klaksvík í Aberdeen. Men at vera í Klaksvík saman við teimum og annars hitta fleiri afturat, er nakað heilt annað, helt ein fegin David Carry fyri. David Carry frá Aberdeen, sum hevur klárað seg væl í svimjing og eigur nøkur gull heiðursmerki - eisini frá OL í svimjing, vildi sleppa at hitta skyldfólk síni í Klaksvík MYND: DÁVUR WINTHER – Vit eru skyldmenn, segði Bjørn Kalsø, tá ið hann óvæntað hitti David Carry. Langomma tín, Malla og pápi mín, Steffan vóru systkin MYND: DÁVUR WINTHER