mánadagur 13. juli 2015síða 40
‹ fyrra síða allar 56 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
vika 29 • 13. juli 2015
16
Ókeypis lýsingarblað
TEMA
Eystur kommuna
Vilmund Jacobsen
L
eirvíkingurin, Jógvan Júst Olsen,
er leiðari fyri innsavning av ruski
og burturkasti og tyrvingarpláss
unum hjá IRF kring landið. Hansara
uppgáva er eisini at hava samskifti
við kommunurnar um eitt nú bingju-
og tyrvingarplássini og umsiting av
teimum umleið 400 bingjunum, sum
IRF eigur.
Suðuroyggin hevur tó sín egna
leiðara, ið tekur sær av hesum upp
gávum fyri felagsskapin.
Tá brennistøðin hjá IRF varð bygd á
Hagaleiti og byrjaði at taka ímóti rusk
í endanum av áttatiárunum, var rusk
innsavningin á privatum hondum.
Jógvan Júst Olsen var maðurin, ið
fekk innsavningina í Eysturoy, meðan
Heðin Zachariasen fekk innsavningina
vestanfyri Norðskálatunnilin.
- Minnist eg rætt, var innsavningin
á privatum hondum fram til 1994, tá
IRF sjálvt fór at taka sær av hesum.
Heðin og eg seldu okkara amboð
til IRF, og vit byrjaðu at arbeiða fyri
felagsskapin í januar í 1995. IRF
yvirtók tá eisini slamsúgvaran hjá
Hjalturi Tausen í Runavík og skipaði
eina rottangatænastu. Heðin gjørdist
leiðari fyri ruskinnsavningini, og eg
fekk til uppgávu at byrja hesa rot
tangatænastu fyri IRF.
Tá Heðin Zachariasen eftir ikki so
langari tíð fór at fáast við annað privat
virksemi, gjørdist Jógvan Júst leiðari
fyri innsavningini av burturkasti.
- Tá IRF yvirtók ruskinnsavningina,
vórðu amboðini eisini dagførd við
nýggjari og betri bilum og bingjum.
Jógvan Júst heldur, at tað vóru fleiri
fyrimunir við, at innsavningin kom at
liggja hjá IRF, og ein fyrimunur var, at
tað nú bar til at brúka amboðini betri.
- Tá innsavningin var á privatum
hondum, og onkur bilur kanska ikki
riggaði, var tað ikki nøkur sjálvfylgja,
at tú kundi leiga bilin hjá einum øðrum
veitara. Við at leggja innsavningina
undir IRF, kundi felagsskapurin brúka
bæði amboð og fólk betri.
Rusk og burturkast
Jógvan Júst Olsen sigur, at ruskið og
burturkastið, sum IRF hevur skyldu
at taka ímóti frá limakommunum,
er vanligt húsarhaldsrusk, rusk og
burturkast frá handlum, fyritøkum
og stovnum, men her er eisini tað, tey
rópa vandamikið rusk, eitt nú elek
tronikkur, sum kann vera sjónvørp,
teldur og printarar og annað, køli-og
frystiboksir, ymiskar veskur, partrónir,
neyðrakettir og gamalt fýrverk. Annað
vandamikið burturlast kann vera ljós
rør, perur og battaríir, sum eitt nú
kunnu innihalda kyksilvur.
- Alt eftir, hvat vandamikið burtur
kast talan er um, verður tað goymt á
bingjuplássunum og heintað, eins og
tað verður viðfarið, skilt og síðan sent
av landinum eftir teimum forskriftum,
sum vit hava at ganga eftir.
Hann leggur aftrat, at IRF eisini
tekur ímóti gomlum gassfløskum og
fløskum við ymiskum innihaldi. Tað
hendir eisini, at onkur gomul fløska,
har merki og alt er burtur, kemur av
onkrum útlendskum skipi.
- Í slíkum føri kann vera rættiliga
trupult at siga, hvat innihaldið er, og
ikki minst í slíkum føri er neyðugt at
taka serlig atlit, leggur Jógvan Júst
aftrat.
Onkur kommuna hevur fingið sær
pressur til rusk, soleiðis at ruskið kann
trýstast og soleiðis eisini minkast
einar 4-6 ferðir. Hetta hava kommun
urnar gjørt, tí tær síggja eina ávísa
sparing í hesum, sigur hann.
Ymiskir bilar
Tá tað áliggur IRF at taka ímóti og
viðgera alt rusk og burturkast hjá
limakommunum, er eisini neyðugt at
hava ymiskar bilar til endamálið.
Í fjør fekk felagsskapurin ein
nýggjan bil av slagnum MAN TGS32
við 480 hk. euro 5 motori, HMF
krókheisi og NTM trýstaggergati, sum
tað eitur. Hesin bilurin fekk navnið
Brobber og kom í staðin fyri gamla
Brobber. Gamli Brobber var frá apríl
2004 og hevði koyrt umleið 535.000
kilometrar.
Nýggi bilurin, sum koyrir í megin
økinum, er sera framkomin, og trygd
og umhvørvi eru í hásæti.
- Vit hava tríggjar stórar og ser
bygdar bilar við pressu, sum flyta
burturkast til brennistøðina og skilji
høllina í Leirvík, og vit hava tveir bilar,
sum koyra bingjur. Vit hava kranabilar,
sum flyta jarn og annað til jarnpláss
ini, og vit hava aðrar smærri bilar til
serflutning frá bingjuplássum, virkjum
og stovnum.
IRF hevur tríggjar serbygdar bilar
til at reinsa spillivatnsleiðingar, olju
skiljarar og botnfellingarbrunnar og
til at flyta evju og spillolju. Haraftrat
eru tveir serbygdir bilar til at tøma
rottangar og reinsiverk.
- IRF hevur ógvuliga raskt fólk,
bæði her í Leirvík og kring um landið,
sum heinta rusk og burturkast hjá
limakommununum og taka sær av
ymiskum øðrum arbeiði - alt árið og
í øllum veðri, sigur Jógvan Júst Olsen.
Loysa allar uppgávur
fyri limakommunurnar
Tey fyrstu árini var innsavningin av ruski og burturkasti til brennistøðina hjá IRF á
Hagaleiti í Leirvík á privatum hondum. Ein teirra, sum hevur verið við øll árini, bæði
sum privatur og nú í mong ár í starvi hjá IRF, er Jógvan Júst Olsen í Leirvík
Fakta um IRF
IRF er interkommunalur felagsskapur,
sum tekur ímóti øllum ruski og burturkasti
frá húsarhaldum, virkjum og stovnum í
limakommununum. IRF rekur virksemi kring
oyggjarnar, brennistøðina og skiljihøllina
til pappír og papp á Hagaleiti í Leirvík,
spilloljuverk á Hagaleiti, móttøkupláss
til jarn og metal, hvítvørur, trolleivdir
og bildekk í á Gjánoyri í Norðstreymoy
og í Trøllavík í Suðuroy. Haraftrat eru
tyrvingarpláss í Eysturoy, Streymoy, Vágoy,
Sandoy og Suðuroy. Pláss er til rottangaevju
í Streymoy, Vágoy, Sandoy og Suðuroy. Øll
pláss skulu hava umhvørvisgóðkening.
IRF hevur umleið 20 serútgjørdar bilar til
flutning av ruski og burturkasti og til at
taka sær av rottangatøming og reinsing av
spillivatnsleiðingum v.m. Umleið 70 fólk eru í
starvi hjá IRF.
- Vit hava ógvuliga raskt fólk, bæði her í Leirvík og kring
um landið, sigur Jógvan Júst Olsen hjá IRF í Leirvík
Mynd: Vilmund Jacobsen
IRF hevur bilar til ymiskan flutning og uppgávur kring um í limakommununum
Mynd: Vilmund Jacobsen