hósdagur 16. juli 2015síða 20

Fríggjadagur 17. juli 2015 sosialurin 81 20 afturum tónleikin Fólk við ymiskum bakrgundum, sum fara á festival, skapa eitt minisamfelag Sigurjón Einarsson S ummarið er her, ella tað sigur kalendarin. Tími ikki at koma inn á veðrið. Tað kunnu øll hini skræða seg um. Tað týdningarmiklasta er (fyri summi) at G! er her! Hetta er tíðin, tá tær snøggu troyggjurnar, í alskyns litum og við við ymiskum mynstrum, verða luftaðar til ársins G! festival. Onkur helt einaferð fyri, at allar tær ymisku troyggjurnar á G! vóru eins og við føroysku klæðunum á Ólavssøku – mann er íklæddur hesum einaferð um árið. So um tú veruliga fert á festival at lurta eftir tónleiki ella bert verður drigin við at tínum vinfólki, tí tað nokk einki annað er á skránni enn G!, so veitst tú nokk alíkavæl, at tað gott kann verða eitt eitt sindur serstakt stað at ferðast í. Tónleikur og kenslur Tónleikur hevur altíð havt stóra ávirkan á okkum. Vit uppfata tónleik ymiskt, men okkum dámar altíð ein ella annan sang ella tónleikastíl, ið rørir okkara hjartastreingir og ríkar løtuna. Men hví hevur tónleikur so stóra ávirkan á okkum menniskju? Tað lysti mær at vita. Eitt svar kundi verið, at tónleikur er tætt knýttur at gleði. Tónleikur hevur so stóra ávirkan á okkara kenslur, at bert við at hoyra ein sang, kann vera nokk til at ávirka títt sinnalag á ein ella annan hátt. Tað liggur eitt stórt sálarligt aspekt aftanfyri tónleikin, og hvussu tónleikur ávirkar kenslurnar hjá fólki, og hetta kemur serliga til kennar til tónleikafestivalar. Tú hevur tínar vinir og kenningar rundan um teg og eisini fremmand fólk, ið hava sama kærleika fyri tónleiki sum tú. Felagsskapurin, og tað, at fólk samlast, er við til at skapa eitt samband millum fólk, og hetta felagssambandið millum fólk er viðvirkandi til, at vit gerast í góðum lag. Og tað er tað gandakenda við festivalum. Teir hava tann møguleikan at gera júst hetta, tá ið tað jú handlar um tónleik. Hetta tætta sambandið millum tónleik og kenslur kenna vit nokk øll til. Kenslur kunnu verða sterkar, yvirraskandi, góðar, keðiligar ella pínufullar. Hvussu er og ikki, so kenna vit øll, ið lurta eftir tónleiki, at kenslurnar vakna í okkum á ein ella annan hátt. Hetta kann gerast gjøgnum sjálvan sangin, tekstin ella upptraðkanina á palli. Og aftur her eru tað tónleikafestivalar, ið samantvinna tey bæði tingini, ið kann økja um gleðina hjá tí einstaka: Tónleikur og fólk. At samskifta við onnur fólk um t.d. ein bólk, ið tær dámar, er við til at skapa eitt sterkt samband millum teg, hini, ið halda tað sama sum tú og so tey, ið framføra á pallinum. Tónleikafestivalar sum mentanarrúm Ein tónleikafestivalur hevur uppá ein ella annan máta sítt egna mentanarrúm. Her er ein smeltipottur av mentanum, ið kunnu verða viðvirkandi til at skapa sína egnu mentan. Tað kann tó verða trupult at greiða frá, hvat eitt mentanarrúm er. Tað kann merkja so nógv; eitt nú tað fysiska rúmið, ið tú ert í, sum t.d. heima í húsinum ella íbúðini, eins og tað ikki-fysiska rúmið sum eitt nú við sosialu miðlunum. Mentanarrúmið er gott og væl blandað við ymiskum sosialum bólkum og hava nógvar ymiskar mentanarligar bakgrundir, tilætlað ella ei, ið eru við til at skapa nýggj mentanarrúm. Og tá ið tú skilir umstøðurnar við einum tón­leika­ festivali, finnur tú kanska útav, at her eru nakrar rutinur og ritualir, ið ger ein tónleikafestival so serligan og einstakan. Tí hóast tað tónleikasliga kann spenna seg víða á teimum ymisku tónleikafestivalunum, so deila tær sama tanka um felagsskap og finna sína fasta legu við tíðini, soleiðis sum teir ymisku festivalarnir finna sítt egið stev við árunum. Í dag vita vit nokkso væl, hvat t.d. G! ella Summarfestivalurin stendur fyri. Konseptið er eftirhondini kent av sínum brúkarum. Tónleikafestivalar blíva eitt minisamfelag Tá so fleiri fólk fara á tón­leika­ festival, við so nógvum ymiskum bakgrundum, kann hetta virka sum um, at her verður skapt eitt minisamfelag. Í tríggjar dagar eru fólk saman á einum stað, ið fær sítt egna lív. Tá nógv ymisk fólk verða blandað saman, so fáa vit nógv ymisk sjónarmið viðvíkjandi tónleikinum. Hvør einstakur hevur sín egna yndisbólk og hava kanska eisini ein tanka um, hvussu tey vilja uppliva og njóta tónleikafestivalin. Fyri summi er tónleikur ikki bert Smelti­ pottur av mentanum Tíðargrein um festivalar »Tað liggur eitt stórt sálarligt aspekt aftanfyri tónleikin, og hvussu tón­leikur ávirkar kenslurnar hjá fólki ...«