mánadagur 7. september 2015síða 28

Mánadagur 7. september 2015 · Nr. 102 28 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 ítróttur landsliðið fótbóltur Persónlig mistøk og høpisleys útvísing vóru orsøk til tap, og tað var ógvuliga harmuligt, tí føroyingarnir høvdu fatur í rætta endanum og høvdu kós ímóti góðum úrsliti ímóti ágangandi norðurírunum Barna­sjúkurnar ganga aftur og kosta nógv Jóannes Hansen 3-1 tap ímóti Norðurírlandi er ikki so galið. Staðfestingin kundi verið so uppløgd, tá ið spælaralistarnir verða sam­ mettir. Á aðrari síðuni føroyska liðið, sum fyri tað mesta er mannað við amatørum, ið nýta frítíðina at venja og spæla fótbólt. Á hinari síðuni eru norð­ ur­írarnir, sum ikki hava ann­að at hugsa um enn at spæla fótbólt. Teir eru á lønar­listum í eingilskum og skotsk­um feløgum, og av­ rik­ini hjá norðurírska lands­ liðnum hava verið so dygg í hesi undankappingini, at tað skal vilja heilt illa til, um Norður­írland ikki verður við í EM endaspælinum í Frak­ landi næsta summar. Spenningurin er stórur, tí hetta verður fyrsta lut­tøka hjá Norðurírlandi í enda­ spæli síðani HM endaspælið í Meksiko í 1986. Hóast hesa staðfesting er vónbrotið stórt eftir 3-1 heimatapið ímóti Norður­ írlandi í góðveðrinum fríggja­kvøldið. Eftir tveir glæsiligar sigrar ímóti Grikka­landi og fínt avrik og tepurt tap á útivølli ímóti Rumenia, var vónin, at tað skuldi bera til at gera dreym­ in til veruleika um á heima­ vølli at vinna á Norður­ írlandi. Norðurírar løgdu øgiliga ágangandi fyri. Okkara menn vóru um ein háls, tí mót­stsøðu­menninir fyrsta løtuna vóru á teimum støð­ ugt og kring allan vøllin. Tað kostaði eitt mál beinan­vegin. Harmuligt var tað, at bæði hetta fyrsta málið og hini bæði, sum vórðu skorað, eftir at før­oyska liðið var undir­ mannað, spurdust eftir per­ són­lig mistøk í før­oyska verjupartinum, og ikki orsaka av at mót­støðu­ menn­inir samanspældu seg til upp­lagdar málmøguleikar. Barnasjúkurnar Tað eru tvær høvuðsorsøkir til, at framgongdin síðsta árið hevur verið eyð­sýnd, og at avrikini og úrs­litini hava verið betri enn framman­ undan – umframt at hug­ burð­urin og stóra stríðið hava verið fyrimyndarlig. Onnur er, at føroyska liðið betri hevur megnað at varð­ veita bóltin, at spælararnir við stórum sjálvsáliti hava víst seg førar fyri at sneiða seg úr fyrsta trýstinum, og at fleiri hava bjóðað seg til. Hin orsøkin er tann, at verju­spælið hevur verið sann­førandi. Frá Jóan Símuni Edmundsson í fremstu ódnini og umvegis mið­vøllin, verjuna og aftur til Gunnar Nielsen millum stólp­ar­nar hevur tað hingið væl saman. Keturnar hava sam­starvað væl, støðurnar og flytingarnar hava verið góðar og fram um alt hava per­són­ligu mistøkini verið nógv smærri og færri, enn tey plagdu at vera. Serliga hetta síðsta – at barnasjúkurnar hava ver­ið burtur – hevur verið grundar­ lagið undir framgongdini og høvuðsorsøkin til, at mót­ støðuliðini hava skorað so fá mál. Fríggjakvøldið varð mint á, at yrkisspælarar eru eirindar­leysir, og at teir sekta per­sónlig mistøk, og áminningin snúði seg eisini um, at føroyska verjuspælið er viðkvæmt fyri manningarligum broytingum. Um liðavrikið skal bera góð úrslit við sær, so skulu allar avtalur haldast, og hvør einasti maður skal vera púra tilvitaður um sín part og halda seg til hann alla tíðina. Hesum knípti tað eitt sindur við fríggjakvøldið. Norðurírar høvdu ikki nógvar upplagdar mál­møgu­ leikar, men teir skoraðu trý mál. Tey bæði fyrstu eftir at bólturin við beinleiðis frí­ spørkum varð lagdur inn fyri føroyska málið, og tað síðsta, tá ið kiks í verjuspælinum í høgru bar við sær sneiðing inn eftir baklinjuni og send­ ing í málteigin. Norðurírar spældu ein­ falt, og oftast oystu teir bólt­in í høvdið á føroysku mið­verj­uni. Miðverjarnir vunnu luftkríggið, men ov ofta hvarv spenningurin ikki framm­an­fyri føroyska málið, tí bólturin varð stútaður út um brotsteigin og mitt fyri og ikki út í borðini og síðani brúktur til í friði at mynda føroyskt álop. Gylta løtan Eftir at miðverjin Garet McAuley í 12. minutti hevði stút­að gestirnar framum, ment­ist føroyska liðið so spakuliga. Jóan Símun Edmunds­son javnaði við snild­um skoti, eftir langt inn­kast frá Jónasi þór Næs og flatt innlegg frá Sonna Ragnari Nattestad. So luktaði føroyska liðið av álvara blóð, og fram móti steðginum sást alt meiri til samanspælið, sum tvær ferðir hevur gjørt av við Grikkaland. Christian Lamhauge Holst, Brandur Hendriksson, sum hann nú eitur, Jóan Símun Edmunds­son og Hallur Hansson funnu væl hvønn annan í vinstru, og Fróði Benjaminsen syrgdi fyri, at javn­vágin á miðvøllinum varð varð- veitt. Eftir steðgin sá tað upp­ aftur betri út, tí nú vóru fleiri streingir at spæla uppá. Sølvi Vatnhamar, sum undan steðginum var væl inn­pakkaður, blómaði, mál­ møgu­leikar spurdust burtur­ úr, norðurírar vóru ikki sørt kroystir, og tað kendist bara at vera spurningur um tíð, áðrenn tað fór at eydnast at skora leiðslumálið. Vónbrotið og framtíðin So var tað, at týski dómarin, sum ikki kann ákærast fyri at vera heimadómari, fyri aðru ferð vísti Jóan Símuni Edmundsson gula kort­ið og harvið tað reyða, og fyri­ treyt­irnar broyttust radikalt. Norðurírar takkaðu fyri, og eftir lítlari løtu høvdu teir skorað til bæði 2-1 og 3-1, og