hósdagur 10. september 2015síða 19
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Fríggjadagur 11. september 2015
sosialurin 104
19
klumman
Tjóðhild Patursson
Ískoytið til samgonguskjalið
– soleiðis *loysa* vit alt
T
á ið mítt lív kennist strævið, og alt
raplar rundan um meg, so hjálpur
tað, uppá onkran óhuganligan
máta, at hugsa um teir stóru
heimstrupuleikarnar. Tað er sum um, at
mínir trupuleikar hvørva undir teimum stóru
skuggunum av flóttafólki, hungri, og kríggi.
Sum sagt óhugnaligt!
Um eg missi arbeiðið, um eg verði ov sein
at lata mína hagfrøði uppgávu inn, um eg
mangli pengar til næstu húsaleiguna… Ja, so
eru hetta sjálvsagt veruligir trupuleikar – fyri
meg; men eingin trupuleiki í heimshøpi. Mínir
trupuleikar kunnu kanska heldur síggjast,
sum partur av teirri fantastisku upplivngini
tað er at vera menniskja.
Ímeðan eg skrivi hesi orð. Beint nú. Eru
flóttafólk til gongu úr Danmark ímóti Svøríki.
Tí Danmark vil ikki hava tey. Eg eri eittsindur
(nógv) flóv av at vera partur av hesum
ríkinum.
Eg siti sjálv longu í Svøríki, í Lund, inni í
einum av mongu universitetsbygningunum,
og stúri fyri øllum tí heimaarbeiðinum eg
átti at havt gjørt… Eg fleyg við Atlantic úr
Vágunum til Keypmannahavnar og tók tokið
úr Kastrup til Lund. Ýr, 3 ára gamla dótturin,
fekk barnamenu umborð á Atlantic – hvat
munnu børnini hjá Sýrisku mammunum
hava fingið? Eg risti tankan av mær. Tað
loysir einki at hugsa so.
Tann stóri kontrasturin ímillum mítt lív, og
lívið hjá hesum flóttunum fær alt at kóka og
bløðra inni í mínum høvdi. Og sum so ofta,
tá ið grýtan kókar við høgum blussi, sprutta
hugskotini út í allar ættir. Eg veit hvussu vit
*loysa* hetta!
Soleiðis *LOYSA* vit alt!
Tað átti at verið so lætt: Vit mangla fólk í
Føroyum + flóttafólk mangla eitt land = Lat
flóttafólk koma til Føroya.
– *Einar fimm flóttafólkafamiljur til
Nólsoyar, tað hevði loyst allar okkara
trupuleikar, *segði ein vinkona umborð á
Ternuni fyri nøkrum vikum síðani.
Eg veit væl at tað er ikki so lætt. Tað eru allar
møguligar lógir og paragraffir og fiskar og
tankar og pengar ívegin. Sum so ofta.
Í skrivandi løtu sita ‘mínir’ flokkar enn og
samráðast um eina møgulig samgongu í
dunnuhylinum Føroyar. Eg kann ímynda
mær at Javnaðarflokkurin og Tjóðveldi sita
og trætast um loysingarspurningin. Men tað
er als ikki neyðugt. Tí soleiðis *loysa* vit alt.
tekning: connie Brockie
»Beint nú eru flóttafólk til gongu úr
Danmark ímóti Svøríki. Tí Danmark vil
ikki hava tey. Eg eri eittsindur flóv av at
vera partur av hesum ríkinum«
meiningar