leygardagur 31. juli 2004síða 3

4 Nr. 143 - 31. juli 2004 Nr. 143 - 31. juli 2004 5 Í hálvan triðja tíma dansaðu og spældu sjónleikararnir frá útisjónleikinum »Blóðreyði Gimstein- urin« seg ígjøgnum gøturnar í Havnini. Ein stórsligin sjón- leikur við óvissari framtíð ÚTISJÓNLEIKUR Orð: Ingrid Bjarnastein Myndir: Álvur Haraldsen Snjóhvíta, Harry Potter, sjórænarar, dvørgarnir, einglar, motorsúkklumenn og fleir onnur løgin ella undarlig fólk gingu runt í Havnargøtum seinnapartin ólavsøkudag. Eftir teimum fylgdi ein long gonga av fólki, sum vildi síggja, hvat tey nú fóru at finna uppá. Talan var nevniliga um úti- sjónleikin á ólavsøku, sum var spældur kring gøturnar í býnum, har høvuðsstaður- in gjørdist til størsta pallin her á landi. Sjórænararnir Lagt varð út niðri á Bursa- tanga, har sjórænararnir komu siglandi inn á land við Norðlýsinum, ið var broytt til eitt sjórænaraskip. Nakrir av teimum komu klintrandi oman ígjøgnum bergið, og teir ýldu, róptu og runnu ímillum teir mongu áskoðararnar, sum vóru komnir saman at síggja, hvat tað heila gekk út uppá. Havnin broyttist í hesar tímarnar til ein sjórænara- bý, har ymiskar søgur vórðu fortaldar á teimum ymsu pallunum. Uppi á Tinghúsvøllinum frammanfyri Tinghúsið var ein løgin kavalkada av annars vælkendum ævin- týrum sett saman. Ein pot- pourri við Snjóhvítu, Øsku- fíu, Rapunsel og øðrum varð gjørd til eina nýmót- ans útseting. Snjóhvíta Frá Tinghúsvøllinum gekk leiðin niðan á nýggja par- keringsøki uppi í Niels Winthersgøtu. Har var ævintýrið um Snjóhvítu spæld í fullum líki – eisini hesaferð við eini heldur øðrvísi og forskrúvaðum vinkli við einum sletti av eini nýmótans framførslu. Ónda stjúkmamman á aðru síðuni og Snjóhvíta og dvørgarnir á hinari. Tað tók eina løtu at rokna út, men tað heilt stuttliga við hesum brotinum var speglið, ið stjúkmamman hevði, ið var sett saman av fleiri motor- súkklugentum, ið komu koyrandi oman á motor- súkklum. Eftir Snjóhvítu í Niels Winthersgøtu varð spákað oman í Vágsbotn. Á veg- num oman gjørdust húsini til ein stóran pall, har leik- ararnir vóru komnir inn í hús, upp á tekjur, inn í handilsvindeygu og aðra- staðni. Inni í Tórshøll høvdu nakrir sjórænarar eina stóra veitslu, har teir hingu út gjøgnum vindeyguni og sungu »Fagra blóma«, meðan teir hvør í sínum lagi royndu at fáa hendur á tær vøkru damurnar, sum eisini hingu út gjøgnum vindeyguni. Í einum gandahúsi við ongari útgongd ótu tey gandakøkur, meðan Harry Potter royndi síni ganda- kynstur uppi á tekjuni í Smiðjuni í Lítluvík. Vestaravág-søga Á nøkrum bingjum niðri Skálatrøð spældu tey tað, listarligi leiðarin, Marita Dalsgaard, kallaði fyri Vestaravág-søga, ið ikki sørt leiðir tankarnar aftur á vælkendu »Westside story«. Her var talan um eina blanding av banda- kríggi og tvey, ið hoyra til hvør sín banda, ið gerast góð. Kanska kundi hetta eisini minna eitt sindur um Romeo & Juliet. Her niðri kom eisini sangur afturat leikinum saman við tónleikarum, ið sótu við ljóðførunum uppi á bingjunum. Hvussu nógvir leikarar hava verið við í leikinum er ilt at meta um, men eina góða viku áðrenn sjónleik- in, segði Marita Dalsgaard, at talan var um góðar 150 leikarar. Nógvir tónleikarar vóru eisini við. Trummur og blásiljóðføri, ið eru løtt at flyta fylgdu við og settu sín serstaka dám á. Endabresturin Frá Skálatrøð gekk leiðin yvir á Bryggjubakka, har tann stóri endabresturin var. Á veg yvir fingu fólk at hoyra teir fittu, ungu tón- leikaeinglarnar sum stóðu á eini altan og spældu floytur og violin. Ballónir vórðu sleptar upp í luftina og oman í garðinum komu brúðarpør, sum síðani trivu í brúðar- valsin og allir leikararnir dansaðu seg til endan á leikinum, sum sjálvandi endaligi lukkuliga. Sjáldan er ein so stórslig- in leikur at síggja á Havnar- gøtum, og kann ikki sigast annað, at her var talan um eina fantastiska uppseting við so lítið av eykalutum, um ein so má siga, sum møguligt. Eisini er sjáldan, at so nógv fólk eru til sjónleik í senn, har loyvi er at tosa, roykja og tosa í fartelefon, meðan spælt verður. Tey flestu eru á einum máli um, at útisjónleikurin átti at verið ein fastur táttur av ólavsøkuni. Men við út- varpið segði Marita Dals- gaard, at framtíðin hjá úti- leikinum er ótrygg og óviss, tí trupult er at fáa fígging til slíkt. Eitt herðaklapp til sjón- leikarar, tónleikarar og fyri- reikarar fyri ein ótrúligan sjónleik. Og ikki minst til Elisabeth Pike, ið stóð fyri øllum teimum mongu og litføgru búnunum. Útisjónleikurin Blóðreyði Gimsteinurin: Rútmiskur, framúr- skarandi og litfagur Trummur og onnur ljóðføri fingu lív í bæði sjónleikarar og áhoyrarar. Her eru leikarar og áskoðarar á veg niðan á Tinghúsvøllin Á Tinghúsvøllinum var ein øðrvísi kavalkada av kendum ævintýrum Áskoðararnir hugnaðu sær óført til stóra útisjónleikin ólavsøkudag C M Y K 5 4