hósdagur 17. september 2015síða 19

Fríggjadagur 18. september 2015 sosialurin 107 19 Seinastu árini hava í stóran mun verið merkt av politiskum buldri og braki, og tað víðagitna tollmálið er bert eitt í rúgvuni av umstríddum málum. Men fyri familjuna Niclasen í Sørvági er tað ivaleyst tað málið, sum hevur kravt mest. – Tað fylti nógv hjá okkum. Tú verður allatíðina møttur við spurn­ ing­um og viðmerkingum frá fólki. Summi eru skiljandi, og summi eru minni skiljandi og hava sterkar mein­ ingar um tað. Man lærir tó eisini av slíkum. Millum annað lærir man hvussu nógva orku man skal leggja í hvørt svar, sigur Linda Viðoy. Og hóast tað mangan verður sagt, at føroyingar eru so fólkaligir og skiljandi, so var tað ikki altíð støðan fyri Lindu. – Tað vóru nógv, sum ikki vóru skiljandi yvirfyri tí, sum var hent. Men eg haldi ikki eg hevði so torført við at svara spurningunum sum komu, tí vit tosaðu nógv um tað heima, sigur Linda. Meðan málið var í hæddini vóru nógvar greinar, útvarps og sjónvarpsinnsløg gjørd um tollmálið, og tað var til tíðir hart at fylgja við í. – Tað harðasta er ikki at hoyra hvussu málið fór fram fyri 25 árum síðan. Tað harðasta er at síggja hvussu málið verður borið fram í fjølmiðlunum, hvørjar yvirskriftirnar eru og hvat nú er filmað til tey ymisku inn­sløgini. Ein dagin vit hugdu eftir Dag&Viku fór 12 ára gamli beiggi mín yvir og sløkti sjónvarpið. Vit hugdu øll spyrjandi, men tá tímdi hann ikki at síggja tað meira, greiður Linda frá. Fyri Lindu er tað serstakliga ein dagur, sum stendur klárur í minn­ inum. Tað var dagurin, tá ið mis­álitið móti Jørgen Niclasen skuldi fyri í Løgting­ inum. – Eg var til arbeiðis tann dagin um­borð á Atlantic. Vit flugu heim úr Keypmannahavn tað løtuna, tá ið mis­álitið fór til atkvøðugreiðslu, minn­ist hon. Hendan dagin var flogfarið á trem­ur við fólki. Og kring hana í flog­farinum varð dúgliga tosað um mis­álitið, um tollmálið og um Jørgen Niclasen sum heild. – Tey vistu sjálvandi ikki hvør eg var. Eg kundi ikki blanda meg uppí samrøðurnar, tí tað løtuna var mítt arbeiði at flúgva ferðafólkini trygt úr einum stað í annað. sigur Linda. Túrurin til Føroya tóktist ongan enda at fáa. Í flogfarinum á fremsta bonki sat Kaj Leo Holm Johannesen. Tá hann tendraði fyri telefonini aftur í Vágum fekk hann sms-boð inn um niðurstøðuna. – Eg minnist hann hugdi uppá meg og segði "hann kláraði tað", sigur Linda. Minst til at spyrja Linda og familja hennara kunnu iva­leyst anda eitt sindur lættari komandi árini, nú Jørgen Niclasen og Fólka­flokkurin eru farin í andstøðu. Fyri Lindu hevði tað sjálvandi verið stutt­ligt at sæð pápan hildið fram í eitt av landsins hægstu embætum, men hon dylur ikki fyri, at fríløtan frá politiska meldrinum kemur væl við. – Eg eri sjálvandi sera errin av pápa mínum. Men hann dugir so nógv annað enn at vera politikari, og tað er á onkran hátt eisini deiligt, at hann komandi árini hevur meira tíð til aðrar leiklutum í lívinum enn bara politikara­leiklutin, sigur Linda. Jørgen Niclasen hevur verið politikari alt tað Linda kann minnast. Hon kennir ikki til aðrar veruleikar. – Tað er eingin loyna, at eg eri errin av og síggi nógv upp til pápa mín. Óansæð ágangin havi eg ongantíð hugsað, at hann átti at givist í politikki, sigur Linda. Spurd um hvat hon heldur, at familjurnar, sum nú eiga onkra í landsstýrinum, skulu gera, tá ið ágangurin verður stórur, er hon ikki í iva. – Tosa um tað heima! Tað mest umráðandi er at spyrja. Ikki lata teg ávirka av tí, sum onnur siga, men spyr inntil hvat tað snýr seg um. Tá tú veitst hvussu tað hongur saman, so verður tað lættari at fyrihalda seg til, sigur Linda. Eini onnur góð ráð, sum Linda heldur tey nærmastu hjá politikarum eiga at taka til sín er, at halda seg burt­ur frá viðmerkingunum á tíðinda­portalunum. – Eg havi mangan hug at lesa við­ merkingarnar og svara aftur, men tað er sera orkukrevjandi og loysir einki. Hinvegin er tað ofta særandi at lesa. So eg lati bara vera, sigur unga kvinnan, sum í dag lesur til flog­skipara. barbara@sosialurin.fo »Eg kundi ikki blanda meg uppí samrøðurnar, tí ta løtuna var mítt arbeiði at flúgva ferðafólkini trygt úr einum stað í annað« – Tað er sjálvandi bæði gott og ringt at vera dóttir ein toppolitikara. Øll børn verða ávirkað av hvat onnur halda um síni foreldur, sigur Linda Viðoy, dóttir Jørgen Niclasen Mynd: privat