mánadagur 28. september 2015síða 17
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
17
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Mánadagur 28. september 2015 · Nr. 111
vóru týndir beinan vegin, vórðu ikki skrásettir.
Vart tú fangi, vart tú eitt tal, meðan navn títt
og myndin varð goymd. Men allir fangar, sum
sluppu undan gasskømrunum, fingu ikki nakra
hugaliga tíð í leguni. Í miðal livdi hvør maður
og hvør kona tríggjar mánaðir. Matskráin varð
stýrd soleiðis, at fangar doyðu burturav, sum
nýggir fangar komu. Og støðugur hugur gjørdi
fangarnar upptiknar av mati heldur enn at gera
uppreistur ella at flýggja.
Maximilian Kolbe
At gera uppreistur ella at flýggja gav deyða–
revsing. Men áðrenn dómur fall, skuldi ein
fyri ein dómstól. Summir fangar doyðu undir
torturi, meðan aðrir vóru skotnir. Teir, sum
sótu eftir, vóru eisini revsaðir, tá ið onkur
fann uppá at flýggja. SS-arar kundu taka
tilvildarliga valdar fangar og enntá døma teir
til deyða við hungri. Hvørki vátt ella turt! 12
dagar kundi tað taka – og longri. Ein kend søga
er um Maximilian Kolbe, sum var katólskur
prestur, tengdur at fransiskanarunum. Undir
vegarbeiði eydnaðist einum fanga at flýggja.
10 tilvildarliga valdir póllendingar vórðu tiknir
og dømdir til deyða við hungri. Ein teirra æt
Franciszek Gajowniczek. Hesin gjørdist frá
sær sjálvum og rópti: »Kona mín! Børn míni!«
Tá er tað, at Maximilian Kolbe bjóðar seg at fara
í deyðan fyri henda. »Eg biði um at sleppa at
ganga í hansara stað«, segði hann. Maximilian
nýtti tíðina, hann fekk, at troysta hinar, og tá
ið bara hann sat eftir á lívi, tóku hermenn hann
14. dagin á »sjúkrahúsið« at fáa deyðssproytuna.
Av virðing fyri hesum 10 fangunum varð okkum
sýtt at taka myndir av fangaklivum teirra.
Auschwitz II – Birkenau
Við bussi koyrdu vit til grannaleguna, Auschwitz
II - Birkenau. Vit gingu fyrst upp í kenda tornið,
sum er bygt oman á høvuðsinngongdina, har
útsýnið er yvir ta størstu týningarleguna hjá SS.
Tokskinnarar liggja mitt fyri, og fangablokkum
í stórum tali standa báðumegin við, sum fyri
tað mesta eru restirnar av blokkum, sum hava
staðið. Tá ið tú stendur við inngongdina til
leguna, búðu menninir til høgru, og kvinnurnar
til vinstru. Um 90.000 fangar vóru savnaðir har,
tá ið talið var mest. 45.000 kvinnur og 45.000
menn.
Stóri skilnaðurin
Tá ið tú tú gongur út á tokskinnararnar í
Birkenau, sært tú bara ein vogn standa har.
Hesin vognur umboðar allar teir mongu, sum
komu og fóru. Ikki vóru tað ferðamannvognar,
sum vóru nýttir, men góðsvognar. Tá ið eg sá
Barnaklæði og barnaskógvar í Auschwitz
Einasta gass–
kamarið, sum
nazistarnir
ikki náddu at
oyðileggja.
Hetta stendur
í Auscwitz.
Holið í loftinum,
hagani
giftin kom
Kuffert í Auschwitz við navni, føðingardegi og nummari
Í »deyðsblokkinum«
Auschwitz II –
Birkenau. Á hesum
hillum lógu kvinnur
kroystar saman sínar
seinastu tímar uttan
mat ella drekka
Ein kvinnuligur fangi í Auschwitz 1942
Ein mannligur fangi í Auschwitz 1941-42
Góðsvognur í Birkenau
Framhald á næstu síðu