hósdagur 8. oktober 2015síða 25

FRÍGGJADAGUR 9. OKTOBER 2015 SOSIALURIN 116 25 »Ravmagn« nevnist nýggja útgávan hjá Norðuratlantshavsblús-brøðrunum, Jógvan og Terja, ið glógvar í støðum, men ongantíð gerst nakar harður ravmagnsstoytur SIGURJÓN EINARSON T að er ikki Chicago blues, Texas blues, Pied­mont blues ella country blues – tað er Norður­atlants- havs­blús! Nakað soleiðis lýsa Jógvan Funding Madsen og Terji Krossteig Messel – Jógvan og Terji – teirra blústónleik. Talan er um einfaldan blústónleik, ið teir báðir spæla, har tann klassiski gittarin er í tøttum samanspæli við el-gittaran. Seinasta útspælið frá teimum báðum eitur »Ravmagn«, og er ein útgáva við 10 løgum, ið Tutl hevur givið út. Um tað yvirhøvur ber til at tosa um ein Norðuratlantshavs-blús­ mann, so má Terji Messel nokk vera nakað av tí tættasta ein kann koma, tá vit nerta við hetta hugtakið. Í syðsta partinum av USA er ein blús­ maður ein tónleikari, ið livir sín tónleik fult út. Tað er ein, ið kann hug­taka og hugnema sínar áhoyrarar nær og hvar tað skal verða; um tað er í vertskapi ella í álvara. Hesin er eisini blivin uppaldur av einum eldri blúsmanni, ið kennir allar loyni­dóm­ arnar og siðirnar, sum kann førast heilt aftur til afrikansku trælirnar. Fyri at tað skal vera ektað, eigur ein at vera føddur og uppvaksin í suðurstatunum í USA, men tað kann ein so ikki siga um Terja Messel. Hann hevur røtur í tí føroyska – í Norðuratlantshavsblúsinum! Hvat er Norður­ atlantshavsblús? Spurningurin er so, hvussu Norð­ ur­atlantshavsblús í veruleikanum ljóðar. Sambært Jógvani og Terja, so ljóðar tað sera sermerkt – kanska í so sermerkt til tíðir, um tú spyrt meg. Norðuratlantshavsblús ljóðar ofta sum vanligur blústónleikur ljóð­ar. Vit hoyra longu í fyrsta sang­inum, at »Blús« verður spælt allastaðni – í Amerika og í Føroyum, ja, heilt frá Føroyum til Íslands, har sangurin skiftir yvir til íslendskan tekst. Vit hoyra eisini tær somu hugmyndirnar, at tað er so synd í mær »Stakkaladýrið« og t.d. í sanginum »Bládýpinum«, so er tað eingin, ið elskar okkara høvuðspersón, bara mamman. Og so er tað eisini ein vika síðani, at viðkomandi hevur verið í bað. Ja, sjálvt í Føroyum koma hasi fyribrygdini eisini fyri. »Magga« er ein, ið hevur stolið hjartað hjá okkara høvuðspersóni, og í »Heim« hoyra vit um longsul, har viðkomandi grætur tann eina morgunin (møguliga eftir unnustuni), og seinast viðkomandi hevur grátið so nógv var, tá ið kett­ an varð yvirkoyrd og doyði. »Vin­ manna­blús«, »Babyblús« og »Blús í F« eru uppbygdir eftir klassiska frymlinum, har gott samanspæl er millum elgittar og klassiska gittaran, ið gongur aftur á allari útgávuni. Men har er eisini gott skemt á útgávuni, ið serliga kemur til sjóndar í tveimum sangum: »Hómóð«, har tað gongst so illa hjá høvuðspersóninum í sanginum við konufólkinum, at hann umhugsar at blíva homoseksuellur, har »Nólsoyggin liggur trúgv og føst á sama stað, dag um dag, men konufólk! Hu! Mann burdi verið homoseksuel«. Ljóðar heldur fjákut, men ein kann ikki heilt lata vera við at trekkja eitt sindur uppá smílibondini. Goymda perlan á útgávuni er sangurin »Teit blús/Leita«, har lagið er eitt bein­ leiðis aftursvar til sangin hjá Teituri Lass­en »Ongar pengar«, ið eg ikki minn­ist er komið fyri í føroyska tón­ leikaheiminum áður. Um hetta er tað veruliga Norðuratlantshavsblús, so vil eg hava meira av tí sama! Teksturin til sangin er ikki so langur, so her fáa tit goymda skattin á útgávuni, sum eg lati standa fyri seg sjálvan, so ein og hvør kann gera sær sínar egnu tankar og fáa skemtiligu hugmyndina við á vegnum: Teit blús/Leita Tað er so synd í Teiti hann eigur ongar pengar Hann gongur runt og murrar eitt neiligt lag Tað er so synd í Teiti øll halda hann er ríkur men góði fitti Teitur tak tað róligt ikki gráta tú kann lána frá mær Tað er so sum so við sangunum á út­gávuni. Ljóðførini eru á góðari leið, har elgittarspælið til tíðir ljóðar heilt gott. Eisini er gott samanspæl millum elgittar og vanliga gittaran, og tað hoyrist á útgávuni, at Jógvan & Terji eru væl samanspældir. Tó haldi eg ikki, at mátin sungið verður uppá, riggar heilt so væl til tíðir. Viðhvørt er tað ótýðiligt, og eisini er tað eins og at hoyra Pee Wee Herman viðhvørt, tá sangarin syngur við mjórødd. Um Norðuratlantshavsblús skal ljóða soleiðis, so friður verið við tí. Hetta er tónleikur, ið hóskar seg væl umborð á Norrønu, meðan ein slappar av við einari romm & kola og bíðar eftir einum Creedence-sangi. »Ravmagnið« í útgávuni skapar ikki nóg nógva nýtiliga orku, men har eru nakrir fáir glógvar inn ímillum, tí fær útgávan einans tvær stjørnur út av fimm, men eg takki fyri »Teit blús«. Tað bjargaði mínum degi! TÓNLEIKUR VEIKT RAVMAGN FRÁ JÓGVANI OG TERJA ★★★★★ Ummæli