mánadagur 26. oktober 2015síða 51

Vinnublaðið hjá miðlahúsinum November 2015 27 7 – Endamálið er ikki at endavenda føroyska seyðahaldinum. Hetta kundi verið áhugavert hjá onkrum, sum hevur áhuga og tekur sær tíðina til tess, at selja til matstovur og gistingarhús, sum durasøla ella kanska agriturisma. Hetta kundi verið ein lítil nisjuvøra hjá onkrum, sigur Mortan í Hamrabyrgi Myndir: Finnur Justinussen / Fotostudio MBM Hyggið heldur at kjøtinum Hákun Steingrímsson, stjóri á MBM, væntar ikki, at seyðamjólk verður nakað gullegg hjá føroyskum bóndum Danjal av Rana Hákun Steingrímsson, stjóra á Mjólkar­virki Búnaðarmanna, var eis­ ini við á túrinum til Sardinia. Hann greiðir frá, at hann var bjóðaður til Sardinia av Mortani í Hamrabyrgi og av­gjørdi tá at skjóta upp, at vanligi túrurin hjá limunum hjá MBM hesa ferð fór til Sardinia. – Vit skipa fyri einum slíkum bónda­túri annað hvørt ár. Limirnir hjá okkum eru fulltíðar bóndur, og í nógvum førum hava teir ikki feriu sum vanlig fólk. Hjá onkrum teirra eru hesir túrarnir annað hvørt ár ein­astu uttanlandstúrar teirra. So­ leiðis sæð var ikki talan um ein reina náms­ferð, men eitt bland av náms­ ferð og summarferiu hjá bóndunum, greiðir Hákun Hann sigur, at tað var sera áhuga­ vert at síggja, hvussu landbúnaðurin í Sardinia er skipaður. – Ætlanin við túrunum hjá MBM er, at vit skulu fáa íblástur og nýggj hug­skot til at menna landbúnaðin í Føroyum, og soleiðis sæð var tað áhuga­vert at vitja í Sardinia, sigur hann, men hann væntar tó ikki, at MBM fer at gera stórvegis við at gera ost úr føroyskari seyðamjólk. – Nú eru limir okkara fyrst og fremst bóndur, ið hava mjólkneyt og er tað hendan mjólkin, ið er okk­ ara fremsta vøra. At skula mjólka óm krevur allarhelst eina størri um­ legging frá verandi land­búnað í Føroyum, sigur Hákun Steingríms­ son, sum ivast í, um stórvegis fram­ tíðar møguleikar eru fyri hesum. – Eg fari so ikki at mjólka nakrari ær, hvørki í dag ella í morgin, sigur hann. Hákun Steingrímsson vísir á, at seyðahaldið í Sardinia og her heima er heilt hvør sítt. – Her í Føroyum ansa seyðirnir seg sjálvar alt árið. Flestu seyðirnir vita valla, hvat eitt fjós er. Har niðri hava teir seyðin undir hond alla tíð­ ina, og gevur tað teimum nógv betri møguleikar. Skulu vit mjólka óm, skulu sjálvandi ávísar íløgur gerast fyri at fáa mjólkina til høldar, sigur Hákun Steingrímsson. Hann heldur tó, at tað er púra beint, at føroyskir bóndur kanna, hvussu teir kunnu gagnnýta tilfeingi betur og fáa meiri virði burtur úr hvørj­ari ær. – Eg haldi tó, at tað hevði verið skilabetri, at hugt at, hvat vit kunnu gera, fyri at betra um útflutnings­ for­treytirnar hjá føroyska kjøtinum. dskar matstovur hoyra og tosa um før­oyskt lambskjøt og vilja smakka tað, men tíverri er tað nærum ógjør­ ligt at útflyta føroyskt lambskjøt orsaka av teimum krøvum, ið vera sett til útflutningsvørur í teimum gald­andi handils­avtalunum, vit hava við onnur lond, sigur Hákun Steingríms­son.