hósdagur 29. oktober 2015síða 17

Fríggjadagur 30. oktober 2015 sosialurin 125 17 møgu­leikan at vera tann, ið leggur dagin hjá barninum til rættis og hjálpir barn­inum við menningini. Tað er ótrúliga gevandi at vera við til, greiður Guðri frá. Angri tað ikki eina løtu Guðri verða mangan spurd, um tað yvirhøvur ber til at liva í Føroyum við einari løn. Tað ber til, hóast man til tíðir má siga nei til ymiskt. – Tað eru nógv, ið koma til okkara og spyrja, um tað ber til at liva upp á eina løn í Føroyum. Tað ber til, men tað er ein spurningur um raðfesting. – Hetta er nakað, ið eg og maður mín tosaðu nógv um, men eg angri ikki eina løtu, at vit tóku hesa av­ gerð­ina. At vera hjá børnunum er tað týdn­ingarmesta nú. Tá tey vera størri, so kann tað vera, at vit bæði tvey fara at arbeiða fulla tíð, men júst nú, so hava vit valt at raðfesta familjuna, sigur Guðri. Hennara uppfatan er ikki, at tey vaksnu í familjuni missa nakað stór­ vegis, orsaka av valinum. – Eg haldi heldur ikki, at vit hava upp­givið so nógv. Tað ger einki, um man ikki eigur tað nýggjasta nýggja av øllum. Vit hava bara valt at rað­ festa øðrvísi, greiður Guðri frá. Politiska skipanin kann gera meira Tá samrøðan byrjar at snúgva seg um barsilsskipanina, og hvat politik­ ar­ar­nir kunnu gera betri, er Guðri greið. Tær mammur, ið ynskja at vera longri heim hjá børnunum, eiga at fáa møgu­leikan til tað. – Barsilsfarloyvi við løn eigur heilt vist at leingjast. Eg havi tosað við fleiri mammur, ið høvdu ynskt, at tær kundu verið longri heim, og um tær fingu møguleikan, so høvdu tær tikið av. Talan er um eina so stutta tíð, tá tey eru lítil, og tað er ein tíð, ið man aldrin fær aftur. Tær eru nakrar mammur, ið gjarna vilja skjótt út aftur á arbeiðsmarknaðin, men tær, ið ynskja at vera longri heim, áttu at fingið tann møguleikan, heldur Guðri. Í Danmark eru kommunur, ið stuðla mammum, ið ynskja at vera longri heima. Tá ein mamman hevur verið heima í eitt ár við løn, rinda kommunurnar 3.500 til 5.000 krónur um mánaðin í eitt ár aftrat. 3.500-5.000 krónur er kostnaðurin, ið kommunurnar hava fyri hvørt barn á stovni. Eina slíka skipan hevði Guðri ynskt, at føroysku kommunurnar tóku til sín. – Talan er um somu upphædd, ið tað kostar kommununi at hava eitt barn á stovni. Til ber at søkja um tann stuðulin, og so stuðlar kommunan tær at ganga heima við barinum í eitt ár aftrat aftaná barsilsfarloyvið er liðugt, heldur enn at gjalda stovns­ pláss­ið. Tað er ikki lætt at búgva í Føroyum við ongari løn. Her er dýrt at liva, so ein slíkur stuðul hevði verið kær­komin, heldur Guðri. Harumframt skipa donsku komm­ unur­nar fyri sokallaðu spælistovum, har mammur savnast við børnunum. – Eg sakni eitt slíkt tilboð, ið mær vit­andi ikki finst í Føroyum, sigur Guðri Oddmarsdóttir Larsen at enda. hallur@sosialurin.fo – Barsilsfarloyvi við løn eigur heilt vist at leingjast. Eg havi tosað við fleiri mammur, ið høvdu ynskt, at tær kundu verið longri heim, og um tær fingu møguleikan, so høvdu tær tikið av, sigur Guðri Oddmarsdóttir Larsen Mynd: Stefani Friedrichs