hósdagur 19. november 2015síða 21

Fríggjadagur 20. november 2015 sosialurin 134 21 Orð á ferð: Yrkingaupplestur umborð á Teistanum Kom við út á villar víddir, har havið, dieselroykurin og orðini ganga upp í eina hægri eind! Í samband við bókadagar fer upplestrartiltakið, ”Orð á ferð” av bakkastokki. Kom við umborð á Ternuna, har vit á ferðini út til Nólsoyar hoyra føroyskar og útlendskar yrkjarar lesa upp. Tá vit hava lagt at í Nólsoy, spáka vit niðan á Maggies, har upplesturin heldur fram. Síðan spáka vit oman aftur til Ternuna, har vit aftur njóta upplestur á ferðini inn aftur til Havnar. Farið verður við rutuni til Nólsoyar fríggjadagin 20.11.15 kl. 16.20 og inn aftur til Havnar við rutuni úr Nólsoy kl. 18.25. klumman Mia Helmsdal Clothier, praktikantur í Miðlahúsinum Ævintýrini hjá Klummiu Bamm, bamm, bamm. Tað er fyrsti dagur av starvsvenjingini og eg standi beint uttanfyri Miðlahúsi. Seinast eg var her, var tað saman við eini vinkonu hjá mær. Mamma hennara arbeiddi har, men tað er nokkso langt síðani. Eg lati hurðina upp og stígi innum. Hurðin fer aftur av sær sjálvum aftanfyri meg og gólvið undir mær knirkar eitt sindur. Inni í forhøllini, (eg haldi tað eitur soleiðis), er næstan púra kvirt. Ein kona tekur stólar av borðinum, men annars einki. Eg veit ikki ordiliga hvat eg skal gera, so eg seti meg bara niður at bíða. Eg royni at lata meg úr jakkanum so spakuliga sum gjørligt, so tað ikki sær út sum eg bíði. Í tí royndini dumpi eg. Aftan á eina løtu kemur ein maður. Tá hann frættir, hví eg eri her, beinir hann meg upp á loftið. “Eirikur er har uppi,” sigur hann. “Ok,” hugsi eg, “tú hevur verið her fyrr, alt er ok.” Tá eg taki tað fyrsta fetið upp trappurnar, verði eg øgiliga spent. “Omg,” hugsi eg. “Uppi á sita fólk, sum eg bara havi sæð í sjónvarpinum, ella hoyrt í útvarpinum.” Eg nærkist toppinum av trappunum. Rundan um meg standa glasveggir og skrivaraborð(eru tað veruliga skrivaraborð á eini redaktión??) við nógvum pappírum á. Eg stígi innum fyrstu glashurðina. Fyrst leggur eingin ordiliga merkis til mín, men so vendist ein stólur. “Hey, vælkomin.” Alt fyri eitt er tað ikki so nógv at vera nervøs um meiri. “Kanska eru miðlafólk ikki so farlig allíkavæl,” hugsi eg. Í hasum fór eg tó seinni at vita, at eg hevði mistikið meg stórliga... Framhald í næsta Vikuskiftis Sosiali 70 ára og 40 ára føðingar­ dagar í Tøting fríggjakvøldið Annika Hoydal hátíðarheldur sín 70 ára føðingardag, við eini gávu til føroyingin, gávan til fólki er onki minni enn ein nýggj tónleikaútgáva við heit­inum Endurljós! Annika hevur ríkað føroyska tónlist og sangskatt í hennara fimmti ára tónlistarleið. Nú kunna vit aftur gleðast um, at fáa enn ein dýrgrip afturat øllum hennara tónlista­verkum, ið føroyingar í øllum aldri hava stóran tokka til, enn ein varði frá Anniku til eftirtíðina, er á gáttuni. 19. November verður Annika 70 ára gomul, og kemur nýggja fløga hennara Endur­ljós út tann dagin, og í hesum sambandi hevur Annika saman við sínum stóra og dugnaliga tónleikabólki nakrar útgávukonsertir í Føroyum. Tað er Tónleikasam­ tak­inum Grót ein stórur heiður, at skipað fyri teirru fyrstu útgávukonsertini av Endur­ljós, sum sjálvandi verður í Tøting í Syðrugøtu. JAZZFELAGIÐ 40 ÁR Fagrir Fuglar er eitt samstarv millum føroyskar tónleikarar og danska saksofonleikaran og tónasmiðin Karsten Vogel. Sam­starvið kom í lag, tá Roland Thomsen, ið var limur í Havnar Jazzfelag skipaði fyri mentanar­stevnu í Havn í 1976. Hann bjóðaði Karsten Vogel, ið hevði vitja í Føroyum við Burning Red Ivanhoe í 1971, aftur til Føroyar at spæla sum solistur saman við før­oyskum tónleikarum. Vogel var vorðin forliptur í landinum, og tók av til­boðnum beinanvegin. Kristian Blak fekk uppgávuna at savna ein bólk, ið varð mann­aður av Jan Arge Jacobsen, Jóhannus á Rógvu Joensen, Kristian Blak og Karsten Vogel. Tá kvartettin eitt kvøldið spældi á somu konsert sum Kræk­lingar, bað Vogel gittarleikarin í Kræklingum Ólav Øster um at koma við í bólkin. Seinni kom eisini Ernst Sondum Dalgsgarð við í bólkin, og gjørdist hetta stam­bólk­ urin hjá Vogel í Føroyum. Undantikið Ernst, hevur tað eydnast at savna upp­runa­ mann­ingina í Føgrum fuglum. Men dugnaliga Andrea Heindriksdóttir fer á kon­sert­ ini at røkja leiklutin hjá Ernst. Mynd: Álvur Haraldsen