hósdagur 26. november 2015síða 7

Fríggjadagur 27. november 2015 sosialurin 137 7 »Hetta hevur týdning fyri meg persónliga, tí eg vil fegin giftast. Men hetta er størri enn so. Hetta hevur týdning fyri komandi ættarliðið av samkyndum føroyingum« Annika Schandorffsdóttir Vang Hon og dama hennara gjørdist ógvu­liga merktar av støðuni. Para­ noid, kanst tú kalla tað. – Hvat verður tað næsta? Fari eg at vera niðursligin í býnum? Skal eg læsa hurðina? Fer onkur at standa uttan­fyri her og vilja mær nakað ilt? Tað var slíkt, sum fór gjøgnum heysin á mær, sigur Annika. Munnligur ágangur í býnum hev­ ur eisini verið ein partur av lív­inum hjá Anniku. – Tú sleppur ikki undan við­merk­ ingum, helst tá tú fert í býin, og hevur traðkað fram alment. Onkutíð fært tú eina skolu og onkuntíð vilja fólk kjakast um hjúnabandslógina, sigur Annika. Og júst hon, hjúnabandslógin, er á mangan hátt avgerandi fyri fram­tíð­ ina hjá Anniku og damuni. Í hesum døgum verður hjúna­ bands­lógin og broytingar í henni, við­gjørd í Løgtinginum. Okkara fólka­valdu skulu komandi tíðina gera av, um samkynd í 2016 skulu sleppa at ganga saman í hjúnaband. – Fyri at vera heilt erlig, so hongur handan hjúnabandslógin mær langt út av hálsinum, sigur Annika, og ivaleyst eru tey mong, sum kenna tað á sama hátt sum hon. – Í mínum hugaheimið eru stór­ mál í Føroyum, sum hava nógv størri tørv á stórar viðgerð og nógvum hugs­anum frá tinglimunum. Hetta átti bara at verið ein avgreiðslu­spurn­ ingur, og so kundu tey farið undir at hjálpt fátøkum børn­um, sjúkra­ hús­verkinum og heilsu­verk­inum til dømis, sigur Annika. Hon fylgdi ikki við í gjár, tá ið upp­ skotið til broyting í hjúna­bands­lógini var til fyrstu viðgerð í Løgtinginum. Hon og daman eru farnar undir at um­byggja hús, so tíðin fer við tí. Men eins og onnur samkynd í Føroyum, so vónar Annika, at lógin nú umsíðir verð­ur samtykt. – Vit báðar vilja so fegnar ganga saman í hjúnaband, men vit vilja ikki fara út um Føroyar at gera tað. Eg gleði meg til, at vit kunnu bjóða okk­ara nærmastu inn til borgarliga vígslu í Føroyum, sigur Annika. Fara tit báðar so í brúðarkjóla, ella hvussu? – Tað er ein góður spurningur, sigur Annika flennandi. Eg eri ikki ein kjóla­persónur, so eg má finna okkurt ann­að at fara í. Men eg giti daman verð­ur í hvítum kjóla, sigur Annika. Júst hvussu brúdleypið skal vera, er enn til samráðingar heima hjá Anniku og teimum. Men givið er, at tær báðar gleðast um, at tað nú sær út til, at tær sleppa at giftast her í Føroy­ um í komandi ári. – Hetta hevur týdning fyri meg persónliga, tí eg vil fegin giftast. Men hetta er størri enn so. Hetta hevur týdning fyri komandi ættarliðið av samkyndum føroyingum. Hendan broytingin í lógini ger, at samkyndir føroyingar kenna seg vælkomnin og viðurkend í framtíðini. Og hvat kundi verið meira natúrligt enn tað, sigur Annika Schandorffsdóttir Vang, áðrenn hon aftur vendir nøsini móti sjúkra­húsverkinum og ambulansa­ tæn­astuni. barbara@sosialurin.fo – Tú sleppur ikki undan viðmerkingum, helst tá tú fert í býin, og hevur traðkað fram alment. Onkutíð fært tú eina skolu og onkuntíð vilja fólk kjakast um hjúnabands­ lógina, sigur Annika Schandorffsdóttir Vang Mynd: Álvur Haraldsen