hósdagur 3. desember 2015síða 28

FRÍGGJADAGUR 4. DESEMBER 2015 SOSIALURIN 140 28 Nýggja útgávan hjá Jørgin Dahl er sera fjølbroytt og vísir okkum, at tað enn er dugur í gamla popp-konginum úr Klaksvík, ið eisini dugir til annað enn popptónleik SIGURJÓN EINARSON S traight Ahead-arin, Jørgin Dahl, er úti við nýggjari út­ gávu, ið kallast »Giants & Mermaids«. Talan er um fløgu við 18 sangum, sum vara alt frá 18 sekundum til yvir fimm minuttir. Tað er ein fjølbroytt útgáva, har Jørg­in ella Popp-Jørgin, ið hann eisini verður kallaður, borðreiðir alt frá smáum og sterkum stykkjum til klaver og yvir til ómetaligan fram­fýsnan rokk tónleik, sum kann flokkast sum verandi í so fjøl­broyttum stílum sum popp, rokk, sym­fon­iskum rokki, klassiskum tón­leiki, singer/songwriter, blues og eisini eitt sindur av fólkatónleiki. Jørgin hevur gjørt løgini, meðan mestsum restin er gjørt og lagt til rættis av Carsten Falkenlind. Upp­ tøkurnar eru gjørdar hjá Carsten í 5th Vision studio í Keypmannahavn, og tað er Tutl, ið gevur út. Løgini Hetta er fyrsta útgávan hjá Jørgini, síðani »Lost Pilgrims« kom út beint eftir aldarskiftið, ið eisini var hansara fyrsta einstaklingaútgáva. Men í mun til fyrru útgávuna, har gestasangarar vóru við, syngur Jørgin nú sjálvur á nýggju útgávuni, og tað kemur hann bara heilt væl frá – í flestu førum. Tað er rættiliga torført at seta røttu orðini til tónleikastílin hjá Jørgini, men har hómast eitt sindur til Alan Parsons og Chuck Berry, tá vit tosa um sangstíl, men har løg­ini minna um so fjølbroyttar tón­leika­ stílar sum eitt nú hjá Peter Gabriel, Dire Straits, Jerry Lee Lewis og stillu løgini hjá Whitesnake, fyri at nevna nøkur fá nøvn. Eisini sníkir seg eitt ljóðborð inn í nakrar sangir, og tað er nokk so­ leiðis, vit kenna Popp-Jørgin best, tá hann hevði umringað seg við fleiri ljóðborðum, og í besta klaver- og seinni eisini Vangelis-stíli blásti nýggjar vindar inn í føroyska tón­ leikapallin við Straight Ahead, har serliga »Veðraplátan« frá 1978 hevur fingið serstøðu millum tey, ið hava tokka til føroyskan tónleik. Á útgávuni eru nakrar sannar perlur sum eitt nú »I Never Will Say Goodbye«, »I´ll be There« og »Girl in Sandels«, har tónleikastílurin og Jørgin ljóða best á útgávuni. Hetta kemst kanska av góða samstarvinum við Carsten Falkenlind – har góðskan á ljóðinum er sera góð – og sangur og ljóð ganga saman í eina hægri eind. Spell, at hetta ikki hoyrist gjøg­num­ gangandi á útgávuni, tí so kundi hon verið heilt góð. Nakrir sangir eru rokk­sangir beint fram eftir landa­vegnum, meðan eitt lag sum »Having Beer – Having Wine« brýtur nakað frá restini og minnir meira um fólkatónleik. Risin og havfrúgvin Heitið á útgávuni »Giants & Mer­ maids« ber brá av, at talan er um tón­leikara og listamann á ferð. Hetta er eitt verk, ið Jørgin er farin heil­ hjartaður inn í, og tað er gleðiligt at hoyra, at gamli popparin er risin upp aftur og letur frætta frá sær, har hann bæði hevur varðveitt sínar eginleikar sum rokkutur og følin sangari og samstundis sum góður lagsmiður. Heitið á útgávuni minnir meg um eina søgu innanfyri pedagogikk, har nøkur børn vórðu sett til at spæla risar og kempur, men tá tey skulu til at spæla, letur úr einari lítlari gentu, at hon er ikki ein risi. Hon er ein havfrúgv! Hóast øll hini vóru farin í sínar leiklutir sum risar og kempur, vildi hon ikki góðtaka hetta, tí har skuldi eisini verða pláss fyri einari havfrúgv í spælinum. Hon vildi ikki góðtaka, at hon skuldi fara burtur frá sínum leikluti, og so slapp hon at verða í sínum leikluti sum havfrúgv. Spyrjandi kundu vit spurt hvønn annan, hvat okkara leiklutur er. Eru vit tey, ið bara fylgja við? Ella eru vit sum lítla gentan, tá tað kemur til at skilja hvørji vit eru, og standa fast við tað, vit halda er rætt? Nakað soleiðis er við Popp-Jørgin. Hann heldur fast við tann persón, hann er og tað hoyrist aftur í tónleikinum. Útgávan er, sum áður sagt, sera fjølbroytt – kanska í so fjølbroytt, um tú spyrt meg, men nú tók eg líka leiklutin hjá lítlu gentuni í søguni á meg eina løtu. Sakni kanska ein reyðan trá á útgávuni, tí í støðum er hon heilt góð, fyri síðani at falla eitt sindur í virði aðrastaðni. Men hyggja vit aftur í tíðina, so var »Veðraplátan« nú eisini sera fjølbroytt, so hvør veit, kanska fáa risar og havfrúgvir sítt egna lív eisini, eins og veðrurin gjørdi? Tað lata vit upp til tíðina at vísa okkum. 3 stjørnur út av 5. TÓNLEIKUR Á ÆVINTÝRAFERÐ VIÐ BLANDAÐUM BOMMUM ★★★★★ Ummæli