hósdagur 3. desember 2015síða 34

FRÍGGJADAGUR 4. DESEMBER 2015 SOSIALURIN 140 34 Óli Jacobsen TEY 12 SYSTKINI Í RITUVÍK: TEY ELSTU TÓKU UM ENDAN Í fyrsta partinum varð greitt frá foreldrunum hjá heimsins elsta systkinaflokki. Hann er farin um tey 1.000 árini. Nú verður greitt frá systkjunum. Hesa ferð verður tað um Magnus (Magga), Venzil og Sáru 2. partur H enda røðin um søguna hjá hesum systkjunum er gjørd saman við systrini Amy Tausen, sum eigur meginpartin av tilfarinum hjálpt av sínum ættarfólki. 1. partur var um foreldrini. Nú verður greitt frá systkjunum eftir aldri. Maggi Maggi er tann triði í ættarliðnum, sum eitur Magnus. Hann hevur altíð verið kallaður Maggi. Hann er elstur av systkjunum, føddur 30. oktober í 1920. Hann var 20 ár, tá ið pápin doyði og saman við mammuni átók hann sær høvuðsábyrgdina av húsinum. Tá pápin lá á deyðastrá, hevði Maggi lovað honum hetta. Tað kann ikki hava verið lætt. Maggi var álvaramaður og siðiligur. Tey yngru systkini hildu hann kanska vera heldur strangan. Men eftir tað, at tey eru tilkomin, duga tey at síggja, at annars hevði tað ikki gingið. Tey eru honum ógvuliga takksom. Honum dámdi so væl at lesa, og tá ið hann hevði verið í Havn, hevði hann ofta keypt sær eina bók. Maggi hevði sovorðna umsorgan fyri mammu síni, og viðhvørt, tá ið mamman var illa fyri, kókaði hann henni havragreyt við róma afturvið. Tey bæði høvdu virðing hvørt fyri øðrum. Tá ið Maggi fylti 90 ár, tosaði Tórður Mikkelsen í Kringvarpinum við hann. Maggi segði, at tað var ikki so tungt, tí at mamma sín fall ongantíð í fátt. Fór til skips Maggi sigur soleiðis: »Vegurin úr Rituvík inn á Høgaból kom, tá ið eg var 15-16 ára gamal. Eg var uppií at gera onkur strekki. 100 metrar vórðu gjørdir í senn. Eg fór til skips 15 ára gamal við Yvonnu til Grønlands. Pápi var skipari, Hendrik, pápa­ beiggi, var 1. bestimaður, og Diktus pápabeiggi var 2. bestimaður. Ferðin yvir vardi 14 dagar, og eg spýði allan vegin yvir. Ein dagin bar pápi meg upp á dekkið og setti meg í ein bát. Tá ernaðist eg eitt sindur. Eg var sum ein smádrongur, ógvuliga lítil. Seinni á túrinum slapp eg av við sjóverkin. Tá ið vit høvdu fingið uppí skipið, sigldu vit heim. Vanligt var at koma heimaftur í september ella oktober, so vóru vit heima fyri veturin. Í 1937 fór eg við Silver Belle til Íslands. Tað var á Suðurlandið um várið og Norðurlandið um summarið. Var við Phebe (Fibi) í 1938-40 við snøri í Íslandi.« Flaggið bjargaði teimum Her verður sett inn frásøgn hjá Hendriki Poul­ sen í Siglingarsøguni hjá Pálli Nolsøe: Í 1940 mynstraði eg við Phebe sum 2. besti­ maður. Skipari var Magnus Olsen. Nú var kríggið byrjað, og um várið var stríð um flagg okkara, men Magnus hevði keypt eitt. Vit høvdu eina góða ferð yvir á Meðallandsbuktina og høvdu lagt stilt, men um tveytíðina um náttina var ljóskastari settur á okkum, so tað varð sum um dagin umborð. Skiparin, sonur hansara, Magnus, og eg vóru í stýrihúsinum og fóru beinanvegin út á dekkið við flagginum og vístu tað, og myrkt varð aftur beinanvegin. Hetta var eitt stórt bretskt herskip, sum hevði sett ljóskastaran á okkum. Hendan túrin fingu við 350 skippund. Síðan vóru vit tveir túrar á Norðurlandinum, fiskiskapurin var góður, og vit fingu uppi skipið báðar túrarnar. Bjargaðir av brennandi skipi Maggi heldur áfram: »Á heysti, sum pápi doyði í desember, fóru vit at sigla við fiski við Phebe millum Aberdeen, Føroyar og Ísland. Vit keyptu fisk í Íslandi og í Føroyum og selt varð í Aberdeen. Soleiðis gingu krígsárini, og vit høvdu mest sum ongar trupulleikar. Eftir kríggið fór eg við William Martin. Derhard svágur førdi hana. Eg fór á setuskiparaskúla í 1943.« Í 1954 var Maggi við Hjørdis hjá Fuglafjarðar Trolarafelag. Teir fóru til Grønlands at royna. Um hálvan juli kom eldur í skipið av eini spreing­ing í maskinrúminum. Viðoyggin royndi at sleipa skipið, men eldurin var so nógvur, at har var einki at gera. Hjørdis sakk i Godthaabfjørðinum. Íslendski trolarin Egill Rauði tók manningina upp og førdi hana í Føroyingahavnina. Teir komu heim í nýggjum klæðum, tí teir høvdu mist tey, sum teir áttu. Eisini vóru teir í hálvsíðum ljósum jakkum. Jakkarnir vórðu róptir Hjørdisjakkarnir! Í 1961 var Maggi við trolaranum Fiskanesi, og í 1964 var hann við Oknini, sum var eitt ný­ bygt frystilínuskip ætlað til hemaraveiðu við Canada. Tá ið Maggi legðist uppi, arbeiddi hann fyrst nógv ár hjá Landsbyggifelagnum og so hjá Phil & Søn. Arnholt, beiggin, var arbeiðsformaður. Venzil arbeiddi eisini har. Í 1972 fór Maggi aftur til skips. Nú var tað við ídnaðartrolaranum Magnusi í Rituvík, sum var uppkallaður eftir pápa hansara. Seinni fór hann við Polarhav í sama reiðarínum. Maggi giftist í desember í 1954 við Birthu, dóttur Tummas og Elspu Justinussen í Leirvík. Birtha var heima og passaði húsið. Hon dugdi so væl at gera knetti og frikadellur, fekk fínastu knetti av moltnaðum fiski. Birtha og Maggi fingu fýra børn, Regin, Marjun, Tórhild og Eilen. Tey giftust inn á Líðini, men seinni bygdu tey sær hús í Runavík. Birtha doyði 5. apríl í 2002. Venzil Venzil er uppkallaður eftir abbanum í móður­ ætt. Hann er føddur 8. oktober í 1921. Tað er tískil minni enn eitt ár millum hann og Magga. Nú er hann blivin langabbi og langabbasonurin eitur Venzil. Tað dámar honum. Venzil er lættur av lyndi. Tá ið okkurt arbeiði var fyri, dugdi hann so væl at fáa tey yngru at kappast, so arbeiðið gekk sum eitt spæl. Hann var eisini húsligur, og hann var óførur at hjálpa systrunum at vaska upp og niður. Tá var tað mesta berur viður, so tað var tungt arbeiði. Hann mjólkaði ofta kúnni, og væl hevur eisini ligið fyri hjá honum at fáast við matgerð. Hansara partur hevur ikki ligið eftir. Siðsøga Birtha og Maggi Maggi við sínum børnum, v.f. Regin, Eilen, Tórhild og Marjun