týsdagur 22. desember 2015síða 19

19 Mikudagur 23. desember 2015 · Nr. 148 Sosialurin Jóna 80 ár Góða mamma/vermamma, omma og langomma. Vit gleðast um at kunna heiðra hana á 80 ára føð­ingar-deg- num 1. jóladag. Eisini vilja vit hervið takka fyri alt tú ert og hevur verði fyri okkum. Jóna er úr Fuglafirði, dóttir Malenu og Óla Jákup Olsen, vanlige róptur (Gøt Óla Ják­ up). Yngst av 9 syskjum, 4 systrar, Astrid, Borghild og Hallgerð, brøðurnir vóru 5 í tali, Oliver, Óla Jákup (Olli), Arnold, Osmund og Hans Pauli (Palli). Jóna hevur altíð verið ar­ beiðsom. Sum ung arbeiddi hon í bakarínum Krossbúðin í Fuglafirði. Hesa tíðina møtti hon Helga, bakaranum í Gøtu, og giftust tey í 1956. So broytingin hjá Jónu at flyta til Norðragøtu bleiv ikki so stór arbeiðsliga sæð. Í 1962 fluttu tey í egin hús í Kongs­bø. Stutt eftir bleiv bakarí­ið flutt í kjallaran í nýggju húsinum, so nú var ikki so langt til arbeiðis hjá teimum. Jóna bleiv Helgasa høgra hond, bæði í tungum og løttum. Fyrst í 70-unun flutti familjan til Grønlands, Helgi var kokkur við einum KGH- trolara. Har minstraði Jóna onkran túr sum messur. Aftaná hetta tvey ára skeið, fluttu tey heim aftur til Norðra­gøtu, har bakaravirkið helt fram. Sjálvt um Jóna hevði nokk at gera við at hjálpa Helga og at passa børnini kom nógv annað frá hondini. Tey pløgg sum hon hevur bundið og heklað eru óteljandi. Børnini gingu altíð í heimabundnum, og nógv onnur hava notið gott av tí, sum er komið frá hennara hond. Eitt, ið fólk kundu leggja til merkis hjá »Bakaranum« var tann vakri havin. Grønar fingrar hevði Jóna eisini, hvør minnist ikki tær fínu tuli­panirnar, sum stóðu rund­an um húsini. At arbeiða í bakarínum kravdi sín mann, so Jóna fór í holt við at taka koyri-kort. Hon var tann fysti næm­ ing­urin, sum Ivan Jacobsen í Fuglafirði hevði. So eftir at koyrikortið var komið, var tað ikki so sjálvdan, at Jóna koyrdi breyðini út. Í august 1994 hendi so nakað, sum vit ikki eru harrar yvir, og sum kom at broyta tann dag­liga dagin á bakarínum. Jóna gjørdist sjúk og bleiv tí óarbeiðsfør. Hetta var ei dyggur smeitur fyri Helga, at missa sína høgru hond. So eftir stutta tíð tók hann tað avger at steingja bakaríið. Í mars 1995 fluttu Jóna og Helgi til Danmarkar at búgva, tí 3 av børnunum búðu niðri. So einsamøll komu tey ikki at føla seg. Frá tí degi Jóna bleiv sjúk, hevur Helgi verið um hana. Hann legði alt frá sær fyri at passa konu sína. Øll hesi 16 árini,til 2010, tá tey fluttu heimaftur, og eru nú búsitandi á eldra­ sam­býlinum Gøtubrá. Børnini eru 5 í tali. Maik­ en gift við Hans Mohr, bú­ sitandi í Fuglafirði. Odny bú­ sitandi í Keypmannahavn. Tummas Jákup búsitandi í Norðagøtu. Gudny, gift við Símun Petur Justinussen, búsitandi í Norðragøtu. Óla Jákup, búsitandi á Glyvrum. Ommu og abbabørn eru 7 í tali, langommubørn eru 10. Hjartaliga tillukku góða mamma/vermamma, omma og langomma, má Harrin signa lívsleið tykkara fram­ yvir. Takk fyri allar løtur vit hava havt saman og vónandi verða nógvar afturat. Tað er tá, vit eru veik at vit kunnu kenna, hvussu sterkur Harrin er. Og kenna, hvussu hann kann troysta sum eingin annar. Ynskja vit, sum búgva á Mirmansvegi 20 v/ fam. NØVN Føðingardagsheilsan til pápa mín Eyðfinn Mørk í Vági á 70 ára degnum Tollaksmessudag 23.12.2015 Hey góði pápi, nú fyllir tú aftur og hesaferð fyllur tú 70 ár. Ja, tíðin flýgur avstað, eg verið afturr noyddur at skriva nøkur orð á tínum stóra runda degi. Pápi vaks upp á Tvøroyri og er sonur Hjørdis Mørk úr Tórshavn og Martin Berg ætt­aður úr Sandvík. At pápi er føddur í Tórshavn Tollaks­ messu­dag 1945, er tað kanska ikki so nógv fólk, sum vita um. Men hann búði bert í Havn í 1 ár, tá ið hann flutti suð­ur til Sanvíkar at búgva sam­an við Hjørdis ommuni og Martin abba. Seinni flutti tey til Tvøroyri. Tey búði í Val­in­um, har búði hann sam­ an við foreldrunum og systk­ in­un­um hjá sær ávikavist Han­us, Hanna, Essuni og Ey­ vør. Pápi flutti seinni suður til Vágs at búgva bert 15 ára gamal og har hevur pápi bú­ leikast síðani, saman við okk­ um øllum. Tað sum tók serliga hart uppá pápa var tá ið systrar­ nar hjá honum Rini og Hanna doyðu av krabbameini. Rini var bara 36 ár tá ið hon doyði og Hanna doyði fyri nøkrum árum síðani. Pápi misti eisini mammu sína Hjørdis av krabbameini í 1999. Eisini Martin abbin doyði av krabbameini, nøkur ár frammanundan. Pápi giftist við mammu okkara Ingibjørg Ryggs­ham­ ar hin 2. januar 1965, sum er dóttir Jens og Alvildu Ryggs­ hamar í Vági. Um hetta mundið búðu tey úti í Toftalíð saman við langommuni Julionnu. Bert tríggjar mánaðir eftir vígsl­ una, t.v.s. 2. apríl 1965, brendi heim teirra í grund. Tey mistu alt, sum høvdu fingið í brúðargávu, men til Guds undur sluppu tey øll frá tí við lívinum. Í 1968 bygdu tey sær egið hús á Vall­ara­jørð í Vági. Men væl hevur gingist hjá tykkum hóast tit mistu alt úti í Toftalíðí Vági og okur 8 systkin sum eru Jens, Anja, Levi, Eyðhild, Heidi, Mortan, Rini og Sonni hava nógv at takka tykkum báðum fyri, hóast tað hevur mangan ver­ið strævið hjá tykkum báð­um. Men okur 8 børnini og øll abba, ommubørnini, minn­ ast bert á góðar løtur inni á barnaheiminum hjá okk­ um. Hetta fáa nú tey fyrstu langabbabørn og lang­ommu­ børnini eisini stóra gleði av og tað er at vera takksamur fyri. Pápi fór til sjós bert 13 ára gamal. Pápi varð sjómaður heilt fram til miðskeiðis í sjeytiárinum. Umframt, at hava koyrt lastbil og arbeitt á Suðurfisk í fleiri ár. So hevur pápi havt seyð og seyðahald í Hovi. Hetta var eitt stórt íkast til okkum øll gjøgnum árini, tí tað vóru nógvir munnar at metta. Heilsan hjá pápa er farin at bila nógv tey sein­astu árini, og hansara gongu­túrar rundan um Vatnið eru nú næstan eingir, frá at ganga 3 til 4 túrar um dagin, eru hesir túrar nú hildnir uppat. Vit vóna sjálvandi, at tú blívur betri fyri, so at tú eitt nú, kann ganga hesar túrar aftur. Tað sum hugtekur teg serliga nógv og hevur altíð gjørt, er at fylgja við, tá ið Newcastle spælir í Premier League. Tað fyrsta tú reypar um, tá ið tú ringir til onkran av okkum, ella vinum, er at reypa um Newcastle, serliga um teir vinna. Samfelagsviðurskiftu hava altíð havt hansara áhuga, hann hevur m.a. sitið í 23 ár í Vágs Býráð frá 1985 til 31.12.2008. Pápi er ikki ein persónur sum tosar so nógv um slekt, men hann fortelur oftani frá hvussu gott tað var at koma til Sandvíkar sum smádrongur, at vitja familj­ una har. Serliga tosar hann um Ingibjørg systir Martin abban og hennara hjartarúm, tá ið hann var smádrongur. Somuleiðis, tosar hann nógv positivt um Helenu Hjelm (mostur at pappa) og Arn­hold Hjelm. Har pápi kom nógv sum smádrongur og ungur. Eg havi oftani spurt pápa um familjuna og um Mørk slektina hjá honum, men hann hevur ikki givið mær eitt greitt svar enn, men svar­ið sum hann altíð hevur givið mær er, at røturnar eru úr Sandvík, Hvalba, Tvøroyri, Hovi og í Havn. Men, at hann sigur altíð, at hann er vág­ bingur um ein háls. Men, hann tekur oftani til orðanna og sigur, at hansara familja eru vit børnini og familjan hjá mammu, tað kemur ivaleyst av, at hann hevur búð næstan alt sítt lív í Vági og følir seg sum vág­ bing, hóast røturnar er aðra­ staðni frá. Mamma og heilsan hjá henni er tíverri, eisini farin at bila, hesu seinnu árini og tey fáa nú bæði hjálp til ym­ isk ting herheima, tað eru tey bæði eisini sera takksom fyri. Pappa eg fari, at ynskja tær ein góðan 70 ára føðing­ ar­dag og eg takki tykkum báð­um so innarliga fyri, alla hjálp og kærleika tit hava víst okkum øllum í familj­uni. Serliga takki eg fyri, at eg kann búgva aftur her í barnaheiminum, hesu seinastu 2 árini. Tit hava, hóast ringa heilsu víst mær stóran kærleika og nærleika. Eg elski tykkum yvir alt fyri tað og Guds signing framtíð tykkara og við vón um, at heilsan hjá tykkum gerst frægari. Eg vil hervið ynskja tær pappa hjartaliga tillukku við 70 ára føðingardegnum, nú Tollaksmessudag 23.12.2015, har tit hava opið hús frá kl. 10:00 til 14:00. »Størri kærleika eingin annar gevur frá morgun til myrkur og meðan ein svevur« Gleðilig jól og gott nýggjár. Vágur hin 21.12.2015 Sonur tín