týsdagur 22. desember 2015síða 44

Jólini 2015 12 BLAÐIÐ SAMRØÐA Eyðun Klakstein eydun@sosialurin.fo – Skulu vit ikki fara at hugleiða eitt sindur um jól til jólablaðið hjá Sosialinum? Sálarfrøðingurin Eyðun Joensen – ella gamlipsykologur, sum hann plagar at undirskriva onkran mail – er í hinum endanum, og eg spyrji. – Hví hevur tú ikki ringt fyrr. Eg fór til Danmarkar í gjár, og eg fari at halda jól niðri. – Tað var spell, sigi eg. – Men prøva og vita, um tú ikki finnur eina samrøðu við meg í Sosial­ inum fyri umleið 25 árum síðani, har eg hugleiði um jól og biði fólk binda frið á jólum. Har segði eg okkurt, sum framvegis kann brúkast í dag, sigur Eyðun Joensen. Tað ganga bert nakrir fáir minuttir, so havi eg funnið greinina, sum Eyðun Joensen sipar til. Hon var í Sosialinum beint fyri jól í 1991. Mín fyrrverandi starvsfelagi Dagny Joensen gjørdi sam­ røðuna við Eyðun Joensen, og tá ið eg lesi greinina, má eg eisini staðfesta, at útsagnirnar hjá sálarfrøðinginum fyri smáum 25 árum síðani eru minst líka viðkomandi og aktuellar í dag, sum tær vóru tá: – Vónirnar til tað, sum skal koma – hátíðin, jólaveitslurnar, familju­sam­ kom­urnar og annað – eru mangan stórar av­bjóð­ingar fyri fólk. Jólini eru familju­hátíðin burturav, og tað setur krøv til ein­staklingin. Tann stóri familju­hugnin skal setast í hásæti, men tíverri er familju­hugnin als ikki til í ávísum førum, og tí kenna mong seg einsamøll og strongd um jóltíðir, sigur Eyðun Joensen í greinini. – Vanliga er tað soleiðis í gerandis­ deg­num, at tað ber til at liva við, at familjur eru syndraðar ella klandrast sína­millum, ella at ein sjálvur er for­ fjónaður, einsamallur ella avbyrgdur, men tað er ikki eins lætt á jólum. Trupult hjá mongum Fólk, sum eru farin frá hvørjum øðrum, eru mangan í trupulum støðum, tí øll vildu helst havt børnini hjá sær á jól­ um, og er talan um fólk, ið eiga børn í fleiri samanhangum, er tað so at siga vón­leyst at fáa alt at ganga upp. – Á jólum verður alt hetta sett upp sum ein vøkur mynd, sum ein átti at livað upp til. Hvør einstakur hevur í huga­heimi sett sær fyri, hvussu jólini skulu mynda seg. Situr myndin ikki til veruleikan, tá avtornar, kemur tunglyndi og ótryggleikin til sjóndar, sigur Eyðun Joensen. Hann heldur tó, at trupulastu um­ støður hava tey, ið eru einsamøll ella kenna seg einsamøll. – Teirra ivamál er, um familjan bjóðar teimum at halda jól. Hóast einki samband er í gerandisdegnum, so merkist tað kortini ikki so tungt sum á jólum. Einsamøll fólk kenna tað oftast soleiðis, at tey eru til ampa, ella at familjan kanska heldur seg verða noydda at bjóða teimum. – Er talan um fólk, sum hava sálar­ liga sjúku av og á, kann tað eisini verða trupult hjá avvarandi, tí slík fólk kunnu verða strævin at vera um, tá ringast leikar á. Liva tey væl, ber tað til, men í summum førum eru familjubondini ikki so sterk longur, og uppaftur í onkr­ um førum eru tey als ikki til, sigur Eyð­ un Joensen. Í prátinum anno 2015 leggur hann afturat, at hann í sínum ar­beiðs­lívi javnan stúrdi fyri jóla- og nýggj­árs­ haldinum og tilstundandi summar­ frítíðini. – Av pátiknum næstakærleika hevu­r onkur kanska kent seg noyddan at bjóða øðrum (kanska ommuni) við, og hesi varnaðust hyklið, kendu seg illa við og komu í tvístøðu, gjørdust sperd av sínum veruliga einsemi og – VIT SKULU SISSA OKKUM OG IKKI SPENNA BOGAN SO HØGT, AT HANN BRESTUR, SIGUR SÁLARFRØÐINGURIN EYÐUN JOENSEN UM JÓLASTÁKANINA FYRIGEVIÐ OG BINDIÐ FRIÐ Á JÓLUM Næstan 25 ára gomul grein í Sosialinum er framvegis viðkomandi í dagsins jólsaresi