hósdagur 7. januar 2016síða 15

FRÍGGJADAGUR 8. JANUAR 2016 SOSIALURIN 3 15 Strandferðslan »Um samfelagið skal broytast, so mugu føroyingar standa saman um uppgávuna at geva hvør øðrum javnrættindi og ein so virknan gerandisdag sum gjørligt« Tóra við Keldu RÓGVI NYBO Á Strandfaraskipum Land­ sins hava tey sein­astu árini sett størri fokus á at bøta um at­komu­viður­ skiftini hjá fólkum, ið bera brek. Ikki bert tá hugsað verður um at byggja nýtt, men eisini tá tað ræð­ur um at bøta um viðurskiftini á teim­um ver­ andi og ofta eldri strand­fara­skip­ unum. – Vit hava roynt at bøtt um viður­ skiftini á nøkrum av okkara skipum, sigur Jóhan Petur Abrahamsen, rakstrar­leiðari hjá Strandfaraskipum Landsins. Rakstrarleiðarin ásannar, at tey sjálvandi eru avmarkað av, at Strand­faraskip Landsins bert hava tey verandi skipini, og at tí mugu ar­ beiða innanfyri verandi karmar. Men á fleiri av teimum nú eldru skip­unum eru ábøtur gjørdar, ið gera tað mun­ andi lættari hjá eitt nú fólki í rullistóli at nýta tænasturnar. Lyftu upp í salongina – Eitt nú á Ternuni, sum nú siglir til Nólsoyar, hava vit innrættað bildekkið soleiðis, at ein bilur sleppur umborð, og ein brúkari í koyristóli sleppur úr bilinum uttan trupulleikar. Síðani settu vit eina lyftu í og hava umbygt panelið til nýtslu av lyftuni, soleiðis at ein persónur í koyristóli kann nýta hana uttan hjálp. Hetta ger, at brúkarin nú kann sleppa um­ borð og heilt upp í salongina uttan at hava tørv á hjálp frá øðrum, greiðir Jóhan Petur Abrahamsen frá. Tilsamans nýtti Strandferðslan umleið tvær milliónir krónur til hesar umbyggingarnar. Eisini umborð á Teistanum var upprunaliga ein lyfta av dekkinum og upp til salongina. Men her er trupul­ leikar við, at panelið ikki er brúkara­ vinarligt. Men tá ber til at boða frá áðrenn, og tá hjálpir ein av mann­ ingini til við lyftuni og fær persónin upp í salongina. Á strandfaraskipinum Rituni, ið nú siglir til Svínoyar og Fugloyar, eru eisini umbyggingar gjørdar, soleiðis at hæddin kann passast til á rampuni, og tískil er høgligari at sleppa umborð og í land aftur við koyristóli. Trupult við hinum útoyggjunum Jóhan Petur Abrahamsen ásannar, at tá tað kemur til at sleppa eitt nú til Skúvoyar og Mykinesar við báti, eru viður­skiftini munandi verri. – Har hava vit trupulleikar við, at atkomuviðurskiftini eru sum tey eru. Her eru vit tengd av náttúruni og veðr­inum, og tað er neyðugt at passa sær løgir og leypa í land, og tað sigur seg sjálvt ber ikki til hjá rørslu­tarnaðum, sigur Jóhan Petur Abrahamsen. Her vísir hann tó á, at Strand­ ferðslan hevur eina fasta avtalu við tyrluna hjá Atlantsflogi um rutu­ flúgvin til útoyggjar, og tí ber kortini til, við góðari hjálp, at sleppa til út­ oyggjarnar, um ein situr í koyristóli, hóast tað ikki er gjørligt at sigla við strand­faraskipunum. Fast avloysaraskip hevði gjørt mun Jóhan Petur Abrahamsen, rakstrar­ leiðari á Strandferðsluni, greiðir eisini frá, at tá tey hava avloysaraskip inni, meðan okkurt av hinum skipunum er á beding, royna tey sum frægast at gera landgongdir og brúgvar so brúk­ ara­vinarlig sum gjørligt. Tó fáa tey ikki gjørt permanentar broytingar á tey skipini, sum tey leiga inn, og tí kann verða neyðugt at klára seg sum fræg­ast við hjálp frá manningini, meðan avloysaraskip eru inni. – Her hava vit so eina avmarking. Tí hevði tað verið ynskiligt við einum føstum avloysaraskipi, sum vit áttu, og tí eisini kundu gjørt umbyggingar í, soleiðis at fólk, ið bera brek, fingu so góð kor sum gjørligt, sigur Jóhan Petur Abrahamsen. ROGVI@SOSIALURIN.FO Á nøkrum av smærru útoyggjunum er ógvuliga trupult at gera tað høgligari hjá fólkum, ið bera brek, at koma í land. Men á fleiri av strandfaraskipunum eru ábøtur gjørdar, ið lætta munandi um hjá fólkum í koyristóli Bøta um viður­skifti fyri milliónir Kalla ein spaka fyri ein spaka Ein av av stóru avbjóðingunum hjá fólkum í Føroyum, ið bera brek, er at sleppa aftur og fram við almenna ferðasambandinum. Serliga at koyra við Bygdaleiðum er ein stór avbjóðing, tá verandi bussar hjá Bygdaleiðum ikki eru roknaðir til at taka móti fólki í koyristóli. Hetta ásannar samferðsluleiðarin á Strandferðsluni, Jens Petur Brattalíð, er ein trupulleiki. – Trupulleikin er tann, at tá ruturnar hjá Bygdaleiðum vórðu bjóðaðar út seinast, eru ongar treytir settar til veitararnar um, at bussarnir eisini skuldu vera roknaðir til fólk í koyristóli. Hví soleiðis er, veit eg ikki. Men teir bussarnir, sum í dag koyra millum bygdir­nar eru sokallaðir »komfort­ bussar«, og teir eru ikki líka sum nógvir av býarbussunum, har tú kanst sleppa inn í bussin næstan í veghædd, greiðir Jens Petur Bratta­ líð frá. Um onkur, sum situr í koyristóli, skal við Bygdaleiðum, mugu tey tí hjálpast inn og úr bussinum av bussføraranum. Og tað er ein hjálp, tey eisini veita í dag. Jens Petur Brattalíð sigur tó at hetta er eitt krav, ið eigur at vera sett veitarunum, næstu ferð at leiðirnar hjá Bygdaleiðum verða bodnar út. – Hetta eiga vit at hugsa inn í komandi útbjóðingartilfar, sigur samferðsluleiðarin á Strand­ ferðsluni. ROGVI@SOSIALURIN.FO Næstu ferð bussleiðirnar hjá Bygdaleiðum verða bjóðaðar út, eiga krøv verða sett til at teir eisini kunnu taka fólk í koyristóli. – Verandi bussar eru ikki egnaðir til fólk í koyristóli. Har kunnu vit gott bara kalla ein spaka fyri ein spaka, sigur samferðsluleiðarin á Strandferðsluni Bygdaleiðir