hósdagur 11. februar 2016síða 27
‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
FRÍGGJADAGUR 12. FEBRUAR 2016
SOSIALURIN 18
27
Við tónleikaverkinum At the Heart of a Selkie uppliva vit, at Kópakonan
greiðir frá sínari søgu í tvídrátti millum náttúru og sivilisasjón,
og hvussu tað er at vera fangaður millum tveir heimar
SIGURJÓN EINARSON
V
ið rót í søgnini um Kópa-
konuna tulkar Eivør, ið
hevur skrivað tónleikin,
meðan Marjun Syderbø
Kjelnæs hevur skrivað tekstin
og søgugongdina, DR Big Band,
DR-kórið og tónaskaldið, Peter
Jensen, søgnina um kvinnuna,
sum er í tvídrátti millum náttúru
og sivilisa sjón.
Talan er um eina myrka og
slavna frásøguyrking um sakn
og longsul. Havið og kærleikin, ið
skvatlandi hoyrist í ljóðinum, sum
eru skaptir av Morten Büchert,
trimum Kingo-sálmum – har Niels
Petersen tó hevur skrivað »Når
Jeg Betænker Den Tid Og Stund«,
ið geva afturljóð í bakgrundini
og tekstum frá Marjuni Syderbø
Kjelnæs, sum sera hegnisliga
gevur okkum sjónarhornið frá
Kópakonuni og hvussu hon eisini
upplivir støðuna, hon er komin í.
Soleiðis havi eg ikki hoyrt tað
áður, og tí gerst hetta verkið enn
meira áhugavert, enn ein kanska
leggur merki til í fyrstu atløgu,
tá ið vit eisini hoyra søgnina út
frá Kópakonuni sjálvari – serliga
á lagnum, »Elskaði«, har Kópa-
kon an lýtir út á hav, har alt bíðar
eftir henni enn. Her er talan um
ein sannan sorgarleik, ið hevur
ein serligan undirstreym av hug-
tyngjandi norðurlendskum tónum
yvir sær.
– Inntil næsta sjóvarfall... Ja, í
hesum sanginum hoyrist sanniliga
tætta sambandið, ið Marjun hevur
til Mikladals og til Kópakonuna.
Áhugaverd samstørv
Tað eru Peter Jensen og Eivør, sum
hava skrivað hetta verkið serliga til
DR Big Band og DR-kórið í huga,
og tað hoyrist, at her er talan um
úrvalt norðurlendskt samarbeiði,
ið førir okkum inn í eina føroyska
hellu við bæði ljósi og myrkri.
Eivør og Marjun byrjaðu sam-
starvið við Kópakonuni sum tema
fyri nøkrum árum síðani, ið fyrstu
ferð varð framført á heysti 2014 og
sum nú er útgivið á fløgu, ið Tutl
gevur út. Hetta sama verkið hevur
í hes um døgum verið framført í
Føroyum, Íslandi og Danmark, men
har ætlanin er, at verkið skal verða
framført í øðrum norðurlondum
eisini. Burturúr samstarvinum
millum Eivør og Marjuna komu
eisini tríggir sangir, ið Eivør nýtti
– í øðrvísi útsetingum – á útgávuni
frá í fjør, Slør. Sangirnir eru: »Slør«,
»Verð Mín« og »Salt«.
Her er ein góð blanding av ym-
iskum tónleikastílum, har eisini
føroyska vísusiðurin er tikin við
og er blivin tulkaður av nýggjum.
Hetta kann tykjast óvanligt og
forkunnugt fyri útlendska áhoyr-
aran, men nokk ikki heilt á sama
hátt fyri tann føroyska.
Tað kann eisini tykjast ótolandi
fyri føroyska áhoyraran, at DR-
kórið roynir seg á føroyskum. Hetta
er ikki nakað, ein hoyrir beinleiðis,
men um tað verður lurtað nærri,
hoyrist hvussu roynt verður at
sungið á føroyskum, men har
danska tónalagið stingur seg fram
í støðum. Tað skal tó einki takast
frá tí frálíka kórsangi, ið gevur
einkultu løgunum og modernaða
verkinum eina stórsligna ávirkan
á huglagið.
Fangað í tveimum heimum
Tvídrátturin millum náttúru
og sivilisasjón er bergtakandi í
verk inum. Tað, at vera fangaður
í tveimum heimum, er eitt sera
spenn andi og viðkomandi evni, ið
Marjun Syderbø Kjelnæs lýsir sera
væl í tekstunum til verkið.
Kópakonan roynir at liva sín
ger andisdag so gott sum hon
kann, men hennara hjarta hoyrir
til eitt annað stað og til ein annan.
Men vit føla við Kópakonuni, og
eins og hon, vita vit, hvar hon
veru liga hoyrir heima. Júst hesin
tvídrátturin – og fleiri aðrir eisini
– kunnu avspeglast yvir á okkum,
tá vit kunnu koma út fyri, at vera
fangaður í tveimum heimum á ein
ella annan hátt.
Tað ber heldur ikki til at koma
uttanum samstarvið millum Eivør
og danska tónaskaldið, Peter
Jensen, har tey bæði – á hvør sín
hátt – hava sett síni fingra merkir
á tón leika verk ið.
Peter Jensen tulkar ella ný tulk-
ar føroysku vísu- og sang ment-
anina við blandaðum úrsliti.
Meðan Eivør enn einaferð
prógvar, hvussu dugnalig hon er.
Men eisini hvussu væl hon megnar
at bera verkinum uppi á ein slíkan
hátt, at ein næstan freistast at siga,
at tað er Eivør, ið hevur kastað
hamin, og er komin inn í sivila
heimin eina løtu at undirhalda
okkum við gandasangi, áðrenn
hon aftur tekur hamin á seg og
fer sín veg.
At the Heart of a Selkie fær fýri
stjørnur út av fimm.
TÓNLEIKUR
KÓPAKONAN SLEPPUR
TIL ORÐANNA
+++++ Ummæli
Kristina Joensen eigur báðar myndirnar – @Kristina Joensen)