mánadagur 25. januar 2016síða 11
‹ fyrra síða allar 47 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
11
Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2
Sosialurin
Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000
Mánadagur 25. januar 2016 · Nr. 10
Uttan útbjóðing, ongin bygging
Gunvá við Keldu
Býráðslimur
Í
aftursvari
til
mína grein um
seinkaðu
skúla-
byggingina sigur
borgarstjórin,
at eg bara royni
at finna okkurt
at seta fingurin á, og at stórar
verkætlanir taka tíð. Tað, sum vit
sum býráðslimir hava at halda
okkum til er, at tá ið ein stór
verkætlan fer í gongd, verður ein
kostnaðarmeting gjørd og ein
tíðarætlan løgd. Tá ið hetta so ikki
heldur, tí enn er byggingin ikki
boðin út, so eiga vit at fáa svar
uppá, hví so er. Tað er júst henda
spurning eg reisti í grein míni. Tað
er tíðum so, at tá ið man ikki hevur
eitt svar, so leypir man bara á.
Sitandi samgonga kann takka
fyri, at seinasta býráð legði so góðar
lunnar undir, bæði í sambandi við
fyrireiking
av
verkætlanunum
av skúlanum og miðbýnum, eins
og vit fíggjarliga arbeiddu so væl,
at vit í dag megna at hava ein so
stóran íløgukarm. Eitt dygdargott
fíggjarligt grundstøði hjá sitandi
samgongu og øllum býráðnum at
arbeiða útfrá. At tíðirnar so eisini
hava verið metgóðar, kunnu vit
takka okkara dugnaliga vinnulívi
og borgarum fyri.
Væl veit eg, at stórar verkætlanir
taka tíð. Tað eru bert knapt 5
ár síðani, at undanfarna býráð
framdi eina stóra og væleydnaða
skúlabygging, sum stóð liðug í
2011. Henda verkætlan helt bæði
kostnaðarmeting og tíðarætlan.
Longu tá varð arbeitt víðari við
útbygging av skúlaøkinum. So ja,
stórar verkætlanir taka tíð. Tá ið
vit fáa eina tíðarætlan festa á blað,
og hon ikki heldur, so er ikki meir
enn natúrligt, at vit spyrja hví.
So, heldur enn at leypa á og
leggja øðrum motivir til, ið ikki
eru verulig, so greið bara okkum,
bæði býráðslimum og øllum borg-
arunum heldur frá, hví tíðar-
ætlanin ikki heldur. Sjálvandi
standa vit saman um hesa stóru
verkætlan, tí er eisini umráðandi
at ferðin verður sett upp.
Skriv til hoyringar í Trivnaðarnevndini
frá foreldrabólkinum í LGBT Føroyum
Vegna foreldrabólkin
hjá LGBT Føroyum
Evald Rasmussen, lærari og
faðir at samkyndum soni
Góðan
dag
øll
somul.
Vegna
foreldrabólkin
fyri foreldur at
LGBT’arum vil eg
fegin siga stóra
takk fyri, at vit
vóru
bjóðaði
til
hoyringar
í
hesum sera týðandi máli, sum
er avgerandi fyri framtíðina hjá
børnum okkara. Vit eru komin her
í dag fyri at geva okkara íkast til
kjakið, ið snýr seg um, hvørt tvey
av sama kyni skulu kunna giftast.
Eftir 36 ára langt hjúnaband
kann eg av sonnum siga, at eg
havi mínar royndir í hjúnabandi.
Stundum er ferðin tung og torfør,
men sanniliga eisini stríðið verd.
Tí pínir tað at síggja, at landsins
leiðsla enn ikki hevur givið soni
mínum, og børnunum at øllum
foreldrunum í bólkinum, eg um-
boði, hendan so grundleggjandi
rætt.
Tit løgtingsfólk, sum eru for-
eldur. Ímyndið tykkum, at børn
tykkara ikki sluppu at giftast, ikki
sluppu at tryggja sín maka, sítt lív
og síni børn, eins og tú og tíni børn
sleppa. Ímyndið tykkum, at børn
tykkara, eins og okkara, manglaðu
hesi grundleggjandi rættindi bara
tí tey, sambært einum minniluta
av føroyingum, ikki skulu hava
somu borgarligu rættindi sum aðrir
føroyingar.
Høvdu tá ikki somu kenslur
barst í tykkum, sum tær gera í
okkum, sum hava eitt barn, ið er
útstoytt úr móðurlandinum, tí
løgtingslimir ikki duga at skúgva
egnu fordómar og fávitsku til viks
fyri grundleggjandi rættindum
LGBT føroyingum. Flestu okkara
eiga
børn,
ið
lesa
á
góðum
universitetum í útlondum ella
longu hava góða útbúgving. Tey
samkyndu hava nógv at bjóða
Føroya landi, men landsins leiðsla
hevur enn ikki givið teimum pláss í
Føroyum, hóast fólkið hevur talað
– heili 68% av føroyingum eru fyri
samkynda hjúnabandinum.
Tá eg rúmi øðrum, rúma onnur
eisini mær, sigur orðatakið. Men á
tingi er hetta ikki galdandi. Argu-
mentini eru heilt burturvið, og
kjakið er ofta ljótt – børn okkara
vera bæði kallaði skeiv, sjúk,
kynsvillingar, og onnur niðrandi
orð. Slíkum orðavali er eingin tign
í, og tað hóskar seg ikki landsins
tingi at leggja pall til slíkt møsn.
Samkyndleiki er hvørki eitt val ella
ein sjúka, sum óvitandi vilja vera
við.
Hetta lógaruppskot leggur upp
til sátt og semju millum borgarar -
hvørki samkoma, kirkja ella prestur
verða tvungin ar vera við, men enn
billa hesi fólk sær inn, at tey hava
einkarrætt til hjúnabandið og
kunnu fortelja øðrum, hvussu tey
skulu liva sítt lív.
Tveitið átrúnað úr kjakinum, tí
hetta snýr seg um borgarlig rætt-
indi. Hjúnrbandið er ikki Guðsgivið,
men ein samfelagslig, borgarlig
institutión.
Hjúnabandið er heldur ikki
ritað í stein, tí fert tú bara fá ár
aftur í tíðina, kundi myrk ikki gift-
ast hvítum í stórum partum av
heiminum, men tíbetur steðgaði
hesin ørskapur eisini við tíðini.
Tað er eyðsæð, at hjúnabandið
skal dagførast, eins og restin av
samfelagnum, og tí skal føroysk
lóggáva fylgja við. Títt hjúnaband
missir ikki virði bara tí at samkynd
sleppa at giftast.
Vit eiga at fevna okkara sam-
kyndu
tjóðarfelagar
og
bjóða
teimum ágóða av okkara landi – tey
eru ein gáva og soleiðis mennast
vit saman. Tíbetur gongur fólkið
a odda, tá tey ferð eftir ferð vísa
LGBT Føroyum sín stuðul.
Hervið ein innilig áheitan til
løgtingslimir um at stuðla upp-
skotinum um um broyting í hjúna-
bandslógini, so eisini fólk, fødd
samkynd fáa somu borgarligu rætt-
indi sum restin av tjóðini.
Takk fyri!
KJAK
Heldur enn at koma við eini frágreiðing um, hví tíðarætlanin av skúlabyggingini ikki heldur, kemur
borgarstjórin við eini sjóforkláring um stórar verkætlanir og einum álopi um motivir, sum ikki eru verulig
Viðmerkingar til kjakfundin um eldraøkið
Bergun Kass
Í
paneli
vóru
borgarstjórar,
fólk frá komm-
unu
og
lands-
stýrisfólk.
K u n n i n g i n
var sera góð, fólk
vóru jalig og sum áhoyrari hevði
tú eina fatan av einum ávísum
áræði og spenningi um økið, og at
fólk veruliga ynskja, at tað verður
samsvar millum tørv og tilboð.
Avbjóðingarnar
eru,
millum
annað, fíggjarviðurskifti og vaks-
andi tørvur á peningi.
Uppskot til víðari kjak kundi
verið.
Í hvønn mun kann tosast og
kannast
um
meira
sjálvboðið
arbeiði innan eldraøkið?
Hetta eru viðurskifti, ið verða
skipað í londunum rundanum okk-
um.
Tað bleiv tosað um Dis, Nis og
Fas’arar eitt sindur ‘undirforstaðið’,
sum um fólk kendu til skatta-
viðurskifti og avbjóðingar hjá landi
og kommuna í hesum sambandi.
Sum dømi kann eg greiða frá,
at um hava vit ein vágbing, ið er
útisiglari undir einari av hesari
skattaskipan – Dis, Nis ella Fas
(danskt, norskt ella føroyskt), so
fær landskassi og Vágs kommuna
ikki skattainntøkur frá hesum
persóni, sjálvt um hann og familja
hansara býr í Vági.
Hetta ‘rættar landið upp uppá’
við at flyta x antal krónur frá
landi til kommunu, fyri tal av úti-
siglarum.
Onkur vil siga, at tað verða
aðrar landsinntøkur frá hesum
bólki, men tað verða ikki nøktandi
fyritreytir og greiðar linjur at skipa
landshúsarhaldið eftir.
Hvussu skal eldraøkið, og væl-
ferð yvirhøvur, fíggjast, um henda
gongdin heldur fram og talið á teim,
ið gjalda skatt í Føroyum minkar?
Sjálvsagt eiga vit at frøðast
um, at arbeiði er til føroyingar
aðrastaðir, men vit mugu ikki
vera ‘blind’ fyri, at hetta er ein stór
landsfíggjarlig avbjóðing.
Onnur avbjóðing innan eldra-
økið er leiðsla.
Endurgevi borgarstjóran í Havn
soleiðis, “ vit hava góð starvsfólk og
tað haaava vit.”
Sum um starvsfólk til eina og
hvørja tíð bara eru góð.
Haldi tíverri hetta vera flosklar,
sum stjórar og leiðarar halda seg
eiga at siga.
Ikki tí eg meini við nakað ávíst,
men sum heild eigur avvarðandi
myndugleiki alla tíðina at eftir-
meta og tillaga leiðslu og starvs-
fólkaviðurskifti til skiftandi og
nýggjar umstøður.
Rósa Samuelsen og Jóhan
Christiansen kunnaðu um spenn-
andi viðurskifti, nýhugsan og hug-
burðsbroytingar, sum júst eru øki,
ið ‘sortera’ undir leiðslu.
Við vón um, at sjóneykan
verður sett breiðari, tí vit kunnu
heilt einfalt ikki fara til songar við
góðari samvitsku og bjóða okkara
eldru borgarum hesi viðurskifti.
Takk fyri góðan fund!