hósdagur 4. februar 2016síða 14

FRÍGGJADAGUR 5. FEBRUAR 2016 SOSIALURIN 15 14 TEMA Eydna RÓGVI NYBO K irkjan ella samkoman er karmur um lívið og deyða hjá flestu okkara, og nógvar av stóru stund­unum í lívinum henda eisini inn­an kirkjugátt. Prestar hava tískil eitt sera gott innlit í kenslulívið hjá okkum menniskjum, bæði í teim­ um stóru og góðu løtunum, og í teim­um sváru og døpru løtunum. Tað er eisini í hesum løtunum, vit sum menn­iskju av álvara grunda um teir heilt stóru spurningarnar, og hvat veruliga hevur týdning í lív­inum. Og tað er kanska serliga tá ið deyðin stendur fyri durum, at fólk av álvara síggja, hvat hevur størsta týdningin og hvat tað góða lívið í roynd og veru er. Marjun í Kálvalíð er sóknar­ prest­ur í Vestmanna. Í hennara starvi sum prestur kemur hon javn­an í samband við fólk, ið liggja fyri deyðanum ella eru í aðrari kreppu, og tá standa við teimum stóru spurningunum ella bara síggja lívið úr einum heilt øðrvísi sjónar­horni, enn vit vanliga gera. Tryggleikin úr barnaárum – Tá ið man liggur at doyggja, og eg sum prestur komi út til fólk, tá eru tað ofta stórir spurningar, ið fólk liggja inni við. Hvat gongur man inn til. Hvat bíðar mær hinumegin. Er himmalin til. Tað eru nakrir heilt stórir og grundleggjandi spurn­ ingar. Ein partur av mínum starvi er tá at práta við viðkomandi um hesar spurningar, greiðir Marjun í Kálvalíð frá. Tað er eisini vanligt, at fólk, tá tey biðja um at sleppa at tosa við prest, hava okkurt serligt ynski. Og tá vísir tað seg, at nógv venda aftur til tað, tey hevur fingið sum barn. – Tey ynskja kanska at eg skal lesa okkurt fyri teimum, sum er lisið fyri teimum sum barn, ella tey vilja hoyra ein sálm, tey hava hoyrt sum barn. Nógv vilja eisini gjarna signast, tað er nakað, tey ofta ynskja. Hví venda nógv sær aftur til okk­urt, tey hava fingið sum barn? – Tað gera tey ofta, tí at tað gev­ ur tryggleika upp á ein máta. Tú ert sorgleysur, og tú livir lívið tá tú ert barn, sigur Marjun í Kálvalíð, prestur. Tú ert sorgleysur, og tú livir lívið tá tú ert barn« Marjun í Kálvalíð Á EGGINI SÍGGJA VIT LÍVIÐ Familjubandið er tað sterkasta og týdningarmesta í lív­ inum. – Men tað er ofta ikki fyrr enn vit standa á eggini til deyðan, at vit veruliga síggja virðini í tí góða lívinum Marjun í Kálvalíð, sóknarprestur Tað góða lívið Marjun í Kálvalíð, sóknarprestur í Vestmanna