hósdagur 3. mars 2016síða 33
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
FRÍGGJADAGUR 4. MARS 2016
SOSIALURIN 27
33
Komandi partur
Í komandi trimum pørtum verður frásøgn hjá
Hervør Djurhuus, ættað úr Húsavík. Hon misti
øll síni men fekk kortini eina stóra familju.
væl Sverre Jørgensen, sum var giftur við
Ellu, systir Ingrid. Sverre Jørgensen var
komin til Føroyar áðrenn kríggið at virka
í Frelsunarherinum, og frá hesum virki var
hann væl kendur í Havn. Hann og familjan
fluttu aftur til Noregs aftaná kríggið og
búsettust á Oslo leiðini.
Sverri greiðir frá: »Eg hevði hildið, at
okkurt var millum Karl og Ingrid og ein
dagin kemur Karl til mín og spyr, um eg
kann gera honum eina tænastu. Eg spyrji
sjálvandi, hvat tað var! Jú, um eg vildi vera
vitni, tí nú skuldu tey bæði giftast! Tað
gjørdi eg sjálvsagt gleðiliga«.
Ein triðja systur, Bertha, flutti til Noregs
og giftist eisini við norðmanni.
Karl flutti við familjuni til Noregs eftir
kríggið, og hann fór aftur at fiska við
»Disko«. Eins og aðrir norskir línubátar
fiskaðu teir undir Grønlandi, og teir løgdu
eins og Juvel inn í Føroyum á leiðini til og
frá Grønlandi. Onkuntíð var Ingrid við,
og Karl setti hana av í Føroyum. Og á veg
heimaftur setti hann inn í Føroyum eftir
henni.
Karl royndi seg eisini við nýhugsan á
fiskivinnuøkinum. Hann bygdi sær ein
aluminiumsbát, »Møring« sum hann flutti
til Grønlands við »Disko«, og sum hann nýtti
til at veiða laks við har yviri. Teir vóru tveir
mans við, og tá heystið kom, fóru teir somu
leið heim aftur.
Oddny sigur, at hesin báturin varð seinni
seldur til Føroyar. Tað kundi verið stuttligt
at frætt, um nakar veit um henda bátin at
siga.
Karl gjørdist sjúkligur og doyði í 1970,
einans 60 ára gamal.
Karl Hildremyr tók sær
av ungum norðmanni
Alt sum vit hava frætt so hevur Karl verið
eitt framúr menniskja.
Naena Danielsen í Havn, ættað úr
Syðrugøtu, visti um Karl Hildremyr frá
systir síni Monu, sum giftist við einum av
hesum norðmonnum, Thoralf Gjelstad.
Tey fluttu seinni til Noregs. Hon arbeiddi á
Sjómansheiminum og kom nógv í samband
við teir norðmenn, sum komu hagar. Ein
teirra var Karl Hildremyr .
Mona segði, at hon kendi Karl sum ein
sera hugnaligan og dámligan mann, sum
royndi at hjálpa sínum landsmonnum.
Mona greiddi frá einum norskum
skipi, sum kom higar við 28 monnum,
har hin elsti var 29 ára gamal. Teir høvdu
verið uppi í einum mótstøðuliði, sum
týskararnir høvdu fingið frænir av. Teir
vóru í skundi farnir avstað við hesum
bátinum, og tað eydnaðist teimum at koma
til Føroyar í øllum góðum. Teir gistu allir
á Sjómansheiminum, til tað var klárt hjá
teimum at fara víðari til Onglands fyri at
halda á við teirra bardaga móti týskarum.
Tann morgunin menninir vóru
farnir avstað, fór Mona at taka av
seingjarklæðunum. Hetta var niðri í
»Gamla húsi« tey kallaðu. Har vóru rúmini
so stór, at tað kundu vera nógvar sengur
inni um tað kravdist. Mona varnaðist tá,
at tann eina songin var ikki tóm. Har lá ein
17 ára gamal drongur við høvdinum undir
dýnuni. Hann var, sum vera man, í sera
ringum hýri, tí allir hansara bátsfelagar
vóru farnir avstað. Hann var einsamallur
eftir, tí hann var ov ungur at fara í
hertænastu. Aldursmarkið var nevniliga
18 ár.
Mona uggaði hann sum best, og bað
hann lata seg í klæðini. So skuldi hann
koma við henni at fáa sær at eta og
ein góðan kaffimunn. Tá gjørdist lagið
betri. Fleiri av teimum norsku bátunum
sigldu millum oyggjarnar fyri ensku
hermenninar, og hesin ungi drongurin
slapp umborð á ein av hesum bátunum.
Hendan unga drongin, sum æt Ragnar
Valkyrson, tók Karl Hildremyr sær væl av.
Hann fylgdi annars væl við, hvussu tað
gekst hansara landsmonnum, sum oftast
komu á Sjómansheimið, tá bátarnir komu
inn.
Mona minnist einaferð, at tað var
rættiliga ófantaligt í veðrinum. Hesin
ungi drongurin var umborð á bátinum, ið
lá fyri teymi í Vágsbotni. Karl Hildremyr
fór umborð eftir honum og bað um song til
hansara á Sjómansheiminum. Hann vildi
ikki, at drongurin skuldi liggja umborð og
sova í óveðrinum.
Men tíðin rann, og Ragnar kom eisini
at hava aldur til hertænastu. Hann man
hava havt nógv gott at minnast á Karl
Hildremyr, tí teir høvdu brævasamband
millum sín aftaná hetta. Mona plagdi
eisini at fáa heilsan frá Ragnari, tá hann
skrivaði til Hildremyr. Seinast hon frætti
frá honum var hann farin umborð á ein
norskan kavbát.
Ingrid er deyð fyri fáum árum síðani. Tað
hevur sjálvandi verið gott samband millum
hana og familjuna í Føroyum. Næstu
ættarliðini halda fram við sambandinum.
Tískil er hetta ein av fleiri flóttafólkasøgum,
sum ongan enda fáa!
Børnini hugnaðu sær saman við føroyskum børnum. Tey hjá
Hildremyr eru uttast høgrumegin. Hvørji munnu hini vera?
Mamman gjørdist sjúk og doyði av tuberklum. Her vitja børnini hana uppi á Sanatoriinum.
Brúðarmynd av Ingrid og Karl.
Systkini á Selatrað.
Aftanfyri v.f.
Ingrid, Ella og Bertha. Tær endaðu allar í Noregi
Frammanfyri: Ebba, sum búsettist í Danmark, Lassen
og Lena, sum gjørdist yvir 100 ára gomul.