hósdagur 10. mars 2016síða 34

FRÍGGJADAGUR 11. MARS 2016 SOSIALURIN 30 34 Óli Jacobsen MISTI FORELDUR OG SYSTKIN Hervør Djurhuus hevur verið ein býarmynd í Havn í eini 65 ár. Men hon hevur eisini sína serligu søgu. Í ungum árum misti hon foreldrini og síni systkin Hervør Djurhuus: 1. partur H ervør er ættað úr Húsavík, sum er millum tær elstu bygdirnar Føroyum. Hon gjørdist blaðung púra einsamøll uttan foreldur og systkin, men hon fekk eitt gott lív og hevur nú eina stóra familju. Tá ið Hervør var ung var bygdin munandi størri enn hon er nú. Í 1940 búðu umleið 130 fólk í 28 húsum. Nú er fólkatalið lítið meira enn helvtin av hesum. Tað er nokk so nógv skrivað um søguna hjá Húsavík, men tann søgufróða Hervør hevur eisini sítt íkast til hesa søgu. Hervør: Pápi var fiskimaður og røkting­ar­maður Foreldur míni vóru Marin Kristina og Poul Johan Danielsen. Pápi var upprunaliga fiskimaður. Hann sigldi millum annað við »Borglyn«, har Jóan Petur í Toft í Húsavík var skipari og Niels á Hamri í Skálavík var bestimaður. Men pápi hevði áhuga fyri jørð, og hann var eisini røktingarmaður. Nakað av jørð hoyrdi til heimið hjá mær inni á Kepils­ trøðni. Pápi hevði eisini tveir hagapartar at røkta. Annar hagin var í Húsavík. Hin var á Skarvanesi. Pápi gekk øgiliga nógv uppí røktina. Mangan tá hann kom aftur á vetrardegi vóru eygnahárini fryst. Poul Jóhan, sonur mín, hevur hoyrt nógvar menn á Sandi sagt, hvussu serdeilis góður røktingarmaður pápi var. Ein eldri maður segði honum einaferð um pápa, at á Skarvanesi høvdu teir fingið trupulleikar við vargaseyð. Teir bóðu pápa taka sær av trupulleikunum, hann fekk eisini vargin úr seyðinum. Pápi átti hest. Tey seinastu árini sum røktingarmaður, tá hann var tyngdur av sjúku, sat hann á hestbaki og røktaði seyðin. Ein gamal maður heima á Sandi fortaldi um pápa, at einaferð kom ein villur hestur rennandi ávegis oman úr dalinum ímóti bygdini. Pápi visti, at hesturin kundi gera stóran skaða. Hann møtti hestinum og fekk steðga honum. Hetta er eitt dømi, um hvussu bragdligur pápi man hava verið. Pápi  var yngstur av systkjunum. Ein fast­ir mín var Margretha, gift við  Andreas Arge, kallaður Skilling. Tey búðu í Húsavík men fluttu seinni til Havnar. Tey vóru for­eldur kenda myndamanninum Jákup Andrias Arge og Dagfinn Arge, sum  í SMS saman við bróðurdótrini, Heidi, rekur brillu- og urhandilin SKILLING,  sum foreldrini stovnaðu. Teir báðir eru systkinabørn hjá mær. Eg kom nógv inn til Margrethu og Andreas, sum búðu í Willumsgøtu aftanfyri Komm­unuskúlan. Sonur okkara, Poul Jó­ han, hevur eisini sum smádrongur góð minnir hjá teimum. Sunneva var elsta fastur mín, hon bleiv einkja ógvuliga tíðliga. Hon var gift við Hilmar Ole-Jacobsen. Tey komu saman á Stóru Dímun, har Hilmar vaks upp. Sunneva man hava tænt á oynni. Tá ið tey fóru av Dímun bleiv hann seyða­maður í Kirkjubø. Eina ferð hann var á fjalli bleiv hann illa sjúkur av blind­ tarms­bruna. Boð vórðu send til Havnar eftir lækna, sum kom saman við eini sjúkra­systir. Tá tey komu fram var støðan so álvarslig, at Hilmar varð opereraður á borðinum í roykstovuni í Kirkjubø. Tá var blind­tarmurin brostin. Farið varð tá við báti við honum til Havnar, men hann doyði á veg til Havnar. Hilmar varð jarðaður í Kirkjubø. Tá fóru Sunneva og tær báðar døturnar til Húsavíkar at búgva. Hetta var umleið 1920. Ættarfókini Foreldrini hjá pápa vóru Dánjal og Malena á Breyt. Foreldrini hjá mammu vóru Súsanna og Jens Pauli á Bø, eisini í Húsavík. Omma var ættað av Skipagøtu í Skúvoy. Ein mostur, Súsanna Sofía, var gift við kenda sambandsmanninum í Húsavík, Tummas Paula Olsen, sum plagdi at vera valevni hjá sambandsflokkinum. Tað skuldi góður hugur til, tí sambandsflokkurin hevur ongantíð fingið mann valdan í Sandoynni. Tey høvdu fitt av jørð. Tey fingu handil í Húsavík í 1936/37. Mostur gjørdi regluligan túr til Havnar at keypa inn hjá Poul Hansen. Tá hon kom til Havnar búði hon altíð hjá okkum, meðan Tummas Pauli sum oftast búði úti á Argjum hjá Dánjal Petur Dam, pápa Thomas Dam. Teir høvdu nógv at snakka um. Tað var nakað serligt, tá mostur kom síni handilsørindi til Havnar. Hetta minn­ist Poul Jóhan eisini sera væl frá sínum barnaárum. Sofía hevði handilin til hon var 87 ára gomul. Súsanna Sofía og Tummas Pauli Olsen vóru foreldur kenda handilsmannin í Klaksvík, Anthonius Olsen. Umframt eru beiggjarnir Hjørmund og Andru. Vit eru tískil systkinabørn. Jóannes á Breyt minnist eg sera væl. Hann var ein hugnalig og stillfør bygdar­ mynd. Hann var ógiftur og búði einsamallur. Hann kom nógv inn til okkum. Hann var góður við meg og eg var góð við hann. Eg kom nógv inn til hann sum barn. Har var moldgólv og grúgva alt tað eg minnist. Jóannes var føddur í 1875 og doyði í 1966, 91 ára gamal. Tað kallaðist Jógvans Breyt, har hann búði. Misti beiggjan og mammuna um somu tíð Eg minnist, tá ið jarðarmóðurin, Elisabeth, kom til mammu, tá ið beiggin, Vilmund, Siðsøga Hervør Húsavík. Innasta húsið er barnaheimið hjá Hervør