hósdagur 5. mai 2016síða 15

FRÍGGJADAGUR 6. MAI 2016 SOSIALURIN 52 15 uttanfyri, men tá tú gongur í al­ mennum støðum, so sum í Steina­ túni og í miðbýnum, har alt náttar­ lívið fyrigongur, so eru tað almenn støð og har kanst tú vænta at verða filmaður. Víðar heimildir Advokaturin hevur eisini fult álit á, at myndugleikarnir megna at hand­fara slíkt tilfar rætt. – Eg gangi út frá, at løgreglan ikki fer at hyggja eftir tær, tá tú ert í býnum, fyri stuttleikar, men at slíkt tilfar verður brúkt í samband við at okkurt mál skal loysast, sigur advokaturin. Spurdur um tað als ikki skulu vera nakrar forðingar fyri hvat ella hvar eitt slíkt vakmyndatól kann filma í miðbýnum, svarar advokat­ urin, at hann ikki metir, at tað er neyð­ugt við nøkrum forðingum. – Eg haldi ikki, at tað skulu vera nakrar forðingar. Setið vak­mynda­ tól upp ymsastaðni, ið kunnu skjal­ festa hvat hendir. Um so okkurt er áfatt, so kann løgreglan fara eftir tilfarinum. Síðani kunnu tey biðja um loyvi frá rættinum, um tey ynskja at brúka tað í einum ávísum máli, sigur advokaturin at enda. HALLUR AV RANA S einastu hálva árið hava hvørt fall tveir tilburðir av harðskapi verið á Ting­húsvegnum og øk­ inum kring Klubbagarðin, har løg­reglan og ákæruvaldið hava sókn­ast eftir vitnum, ið kundu greiða frá tilburðunum. Í báðum førum eydnaðist tað løgregluni at finna vitnir, og tað eina málið er longu avgreitt í rættar­skipanini. Felags fyri bæði málini er tó, at óvissa hevur verið um júst hvat er hent, tá fólk vórðu rakt av meiningsleysum harð­skapi. Aðrastaðni í blaðnum ber til at lesa samrøðu við Jógvan Páll Lassen, advokat, har hann førir fram, at vakmyndatól kunnu geva myndugleikunum betri fatan av hvat hendir í slík­ um málum. Yvirav Klubbagarðinum ligg­ur Løgtingið, har løgtings­ for­mað­urin Páll á Reynatúgvu hev­ur sína dag­liga gongd. Hann øtast gongd­ina, har neyðugt er við fleiri vak­myndatólum. – Styrkin í føroyska sam­ felag­num hevur verið, at vit eru eitt samfelag, har vit í høvuðs­ heitum byggja okkara sameksi­ stens á álit á hvønn annan. Persón­liga dámar mær ikki eitt sam­felag, har vit skulu hava eftir­lit við hvørjum øðrum, og upp­aftur minni, um vit skulu hava vakmyndatól allastaðni har vit eru. Tað er bæði galdandi á al­ net­inum og í býarlívinum. Eitt sjúkraeyðkenni Um tað er so, at kriminaliteturin er so stórur í føroyska sam­felag­ num, so heldur løgtings­for­mað­ urin, at tað er betur at loysa rót­ ina til trupulleikan, enn at økja um eftirlitið. – Eg loyvi mær at ivast í, um rákið við meira eftirliti ikki er eitt sjúkraeyðkenni í einum sam­ felag, ið ikki virkar nóg væl, og sum grundleggjandi ikki tekur sína sosialu uppalingarábyrgd í nóg stórum álvara. Tað er ein trupul­leiki í einum modernaðum sam­felag, um vit eru komin har til, at vit mugu hava vak­mynda­ tól vend móti gudi og hvørj­um manni á hvørjum staði í land­ inum, sigur Páll á Reyna­túgvu og legg­ur afturat. Um tað er so, at kriminali­ tet­urin er vaksandi, so mugu myndug­leikarnar hyggja eftir rót­ini til tann trupulleikan, og finna eina loysn har, heldur enn at gera seg inn á frælsi hjá borgar­anum til sítt privatlív. – Eg haldi ikki, at svarið upp á brotsverk í samfelagnum er, at vit skulu hava eitt samfelag har vakmyndatól halda eyga við gudi og hvørjum manni, ið liv­ ur í hesum landi. So er betri at styrkja tær sosialu skipanirnar í samfelagnum, so vit fáa góðar og vælvirkandi borgarar, og síðani revsa tey, ið skulu revsast, og stuðla teimum, ið hava brúk fyri stuðli. Loysnin til trupulleikan held­ ur løgtingsformaðurin heldur vera í sjálvi uppalingini. – Um eitt samfelag ikki megn­ar at føra víðari tey góðu menn­iskja­ligi virðini til næsta ættar­lið, so er okkurt galið. Tí tað gevur ikki meining, at eitt sam­felag við 49.000 fólkum skal hava vakmyndatól av hvørjum ein­asta føroyingi. So mugu vit spyrja hvønn annan, hvussu vit skipa upp­alingina av komandi ættar­liði. Óttast gongdina Sum heild, so stúrir Páll á Reyna­ túgvu yvir eina gongd, har eftirlit verður ein alsamt størri partur av samfelagnum, og privatlívið ikki verður virt longur. – Eygleiðingin av okkara lívi er vorðin ov stór. Serliga á netinum, men eisini tað, at um eg sum privat­persónar fari í býin eina ferð um árið, so havi eg ongan áhuga í, at enda á Facebook-síð­ um hjá dansistøðum ella aðra­ staðni. Tvørturímóti haldi eg, at vit mugu fara hinvegin aftur, at fólk kunnu hava tað frælsi at vera tey, ið tey eru. – Hetta er onkursvegna eitt aftur­stig fyri mannaættina. Vit hava roynt at ment okkum sum sam­felag í túsundtals av árum, og skal man koma hartil, at vit í 2020 mugu hvør í sínum lagi seta mynda­tól upp, ið filmar hvønn annan 24 tímar um døgnið, er talan um eitt stórt afturstig fyri okk­um sum samfelag, sigur Páll á Reynatúgvu at enda. HALLUR@SOSIALURIN.FO Tað er onkursvegna eitt afturstig fyri mannaættina. Vit hava roynt at ment okkum sum samfelag í túsundtals av árum, og skal man koma hartil, at vit í 2020 mugu hvør í sínum lagi seta myndatól upp, ið filmar hvønn annan 24 tímar um døgnið, er talan um eitt stórt afturstig fyri okkum sum samfelag. Tað sigur Páll á Reynatúgvu, løgtings­ formaður, ið heldur at eftirlitssamfelagið er vorði ov sterkt Vakmyndatól er eitt sjúkraeyðkenni UM ALLAN BÝIN – Tvørturímóti haldi eg, at vit mugu fara hin­vegin aftur, at fólk kunnu hava tað frælsi at vera tey, ið tey eru, sigur Páll á Reynatúgvu Løgtingsformaður