hósdagur 5. mai 2016síða 29

FRÍGGJADAGUR 6. MAI 2016 SOSIALURIN 52 29 Songhoy Blues er ein heilt serligur bólkur frá einum parti av heiminum, ið hevur upplivað nógvar ósemjur seinastu mongu árini. Hóast trýst frá islamistum í heimlandinum, eru limirnir avgjørdir at halda tónleikinum í Mali á lívi SIGURJÓN EINARSSON E in av áhugaverdu bólkunum, ið vitjar á G! í ár, er Songhoy Blues. Bólkurin er ein oyði­ markar punk/blues bólkur úr Timbuktu í Mali. Orsaka av borgara­kríggi og álagdari sharia lóg­gávu, flýddu limirnir í bólkinum úr heim­staðnum til Bamako, har bólkur­in varð settur á stovn, stendur m.a. at lesa um bólkin á heima­síðuni hjá G! Á sumri í 2012 tók ein samgonga av jihadistum, saman við limum úr Tuareg-ættarbólkinum, ræði á býum norðaliga í Mali í Vestur­ afrika. Heimurin hugdi at, meðan eitt nú aldargamli Timbuktu – býurin við ríku mentanini – var út fyri grovum puritanskari út­reinsing, har søguligir bygningar og bókasøvn, við nógv­um fornum skriftum, vórðu oyðiløgd. Sharia lóg­ gávan varð sett í gildi, ið m.a. for­bjóðaði framførslum, dansi og tónleiki, sum má tulkast at vera ein sera miskunnarleys av­marking í einum landi, ið er kent í nærumhvørvinum – og eisini restina av heiminum – fyri teirra tónleik. Ein av limunum í Songhoy Blues sigur í samrøðu við Wall Street Journal, at bólkurin varð stovnaður fyri at veita vón fyri mongu flóttafólkini, ið føldu seg noydd at flýggja. Teir kendu seg onkurs­vegna noyddar at veita mót­støðu. Teirra máti var at gera hetta gjøgnum ljóðførini. Henda søgan um bólkin og íblásandi eftirspæli, tá her­deildir reka jihadistarnar burtur úr býunum, verður søgd í heimildar­ filminum »They Will Have to Kill Us First«, ið varð sýndur í Norðurlandahúsinum farna mikukvøld. Heysaveiddir av Damon Albarn Hóast limirnir í Songhoy Blues hava upplivað stríð yvir fleiri ár, megna teir fýra úr Timbuktu enn at spæla við so stórari spæligleði, at ikki gekk rúm tíð, fyrr enn umboðsmaðurin, Marc-Antoine Moreau, fekk eyguni upp fyri bólkinum. Moreau var nógv úti um seg, fyri at finna nýggjar bólkar, ið kundu vera við í tónleikaverkætlanini, Africa Express, saman við Blur-forsangarinum, Damon Albarn, sum var oddamaður fyri verkætlanini. Tá teir hoyrdu Songhoy Blues framføra á einum lokalum spælistað í Mali, vóru teir ikki í iva um, at Songhoy Blues skuldu verða ein partur av tónleikaverkætlanini. Saman við Damon Albarn, spældi Songhoy Blues eitt nú á Roskilde Festivalinum í fjør saman við Africa Express, har teir framførdu í heilar fimm tímar. Langa konsertin endaði við, at fólk komu inn á pallin og bóru Damon Albarn av pallinum, hóast hann ikki hevði skund at enda konsertina fyri tí fagnandi fjøldini av áhoyrarum. Ein funky útgáva av Talking Heads Í februar í fjør lótu Songhoy Blues teirra út­gávu úr hondum, ið kallast Music In Exile, har kenda lagið »Soubour« er frá. Bólkurin hevur eitt heilt serligt ljóð, ið blandar klassiskan americana-ljóð og b l u e s ­ gittar saman við malisk­um rútmum. Blues hev­ur í veru­leikan­um sín uppruna í Vestur­afrika, har tað síðani kom við træl­un­um til USA, ið síðani bleiv til tann blues- tónleikin, sum vit kenna hann í dag (hetta er tann heilt stutta útgávan av søguni). Altjóða tónleikamiðlarnir hava víst hesum bólki stóran ans, ið á serligan hátt blandar ymiskar tónleikastílar. NME og The Guardian hava bæði skýrt útgávuna sum eitt meistaraverk, har Songhoy Blues m.a. verða samanbornir við eina funky útgávu av Talking Heads. FRÁ SAHARA TIL SANDIN Í SYÐRUGØTU TÓNLEIKUR K o m a n d i vikurnar fara vit í Vikuskiftis Sosialinum – við jøvnum millum­ bilum – at varpa ljós á nakrar av tón­leika­ bólkun­um/einstak­ lingun­um, ið vitja á okkara klettum í summar. Ætlandi er at finna onkra áhuga­ verda søgu fram um bólkin/ein­ stakling­in, um­ framt at lýsa tón­leikin. MYNDIR: (G! MYND) @ ÓLAVUR FREDERIKSE: (G! MYND) @ ÓLAVUR FREDERIKSE