týsdagur 31. august 2004síða 3
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
4
Nr. 164 - 31. august 2004
Nr. 164 - 31. august 2004
5
So stutt kann før-
oyska konsertin
Atlantic Music Event í
Vega leygarkvøldið
lýsast. Føroyskir
tónleikarar komu til
Keypmannahavnar og
smæddust ikki burt-
ur. Ein góð konsert
við Gestum, Makrel
og Eivør og Bill. Og
við fullsettum sali. At
danskir miðlar áðr-
enn konsertina skriv-
aðu rósandi um Eivør
vakti bert størri
áhuga fyri konsertini
TÓNLEIKUR
Dagfinn Olsen
dagfinn@sosialurin.fo
Atlantic Music Event er
samstarv millum Vega í
Keypmannahavn og Norð-
urlandahúsið í Føroyum.
Aðrir stuðlar eru eisini, t.d.
Atlantic Airways, sum til-
takið hevur navn eftir.
Leygarkvøldið var fyrsta
tiltakið av hesum slag og
Eivør Pálsdóttir og Bill
Bourne fóru á pall og
somuleiðis
Makrel
og
Gestir.
Nakað av umtalu og lýs-
ing hevði verið undan kon-
sertini, men ikki var hon
stórt uppsligin í Keyp-
mannahavn. Meira vanligt
lýsingarátak við plakatum
og líknandi. Eitt av donsku
bløðunum hálovaði tó Eivør
í umtalu í døgunum undan
konsertini. Har var.ma.
sagt, at hon hevur dygdir at
gerast eitt heimsnavn. Hetta
hevur óivað økt um áhugan
fyri
konsertini
leygar-
kvøldið.
Flott
Í lítla salinum í Vega – sum
tó helst tekur eini 500 – 600
fólk – savnaðust fólk og har
var fullsett. Stórur partur av
teimum samankomnu vóru
føroyingar, men ikki øll.
Danir taldust eisini í fjøld-
ini.
Makrel løgdu fyri og
teirra rockur fylti salin. Teir
komu væl frá síni fram-
førslu. Teir spældu so sum
vit kenna teir og so spældu
teir fleiri løg av nýggju
fløguni Wonderland. Bólk-
urin er fløgutøkur og slíkur
lýsingarmøguleiki, sum at
spæla í Keypmannahavn,
eigur ikki at gera sølutølini
verri. Ein bólkur, sum við
góðum tónleikarum og við
originaliteti í sangi og
nógvum effektum í guitar-
ljóðinum, skapar flottan
tónleik.
Gestir komu eisini væl
frá framførsluni. Ein kann
eisini her siga, at teir
spældu sum vit kenna teir.
Góður tónleikur við einum
seinum pulsi. At teir av og
á styrktust við góðum
ásláttri gjørdi bert tónleikin
betri.
Eftir ein steðg komu so
Eivør og Bill á pall.
Og tað stóð beinanvegin
greitt, at fjøldin hevði bíðað
og at fjøldin bleiv bergtikin.
Fleiri stóðu púra burtur og
lurtaðu eftir teimum báðum
og teirra tónleiki, sum er
eitt bland. ið kann lýsast
sum countrykendur vísu-
tónleikur.
Tá lagið „Mær leingist”at
enda kom – eisini við ensk-
um teksti – fekk fagnaðurin
ongan enda. Eivør og Bill
høvdu brotið allar møgu-
ligar forðingar og kanska
eisini bygt brýr. Ein dansk-
ur miðlamaður, ið ikki
kendi nakað serligt til Eivør
frammanundan, segði eftir
konsertina, at hann var heilt
hugtikin og bilsin, tí her
vóru veruliga gávur.
Kvøldið í Vega kundi
bara skapa vónir eftir meira
og tað gjørdi tað eisini, tí í
Keypmannahavn
søgdu
fyrireikararnir seg fegnar
taka ímóti líknandi tiltaki
einaferð enn.
Talan var um eitt kvøld,
sum var mega í Vega!
Vit hava størri frásøgn frá
kvøldinum í blaðnum í
morgin.
TÍÐINDASKRIV
„Mellem
middelalder
og modernitet. Omkring
William
Heinesens
prosa” eitur nýggj bók
eftir Jógvan Isaksen.
Sagt verður frá tí høpi
William Heinesen vaks
upp í og hvørja ávirkan
tað fekk á skaldskapin
hjá honum og metingin
av honum millum fólk í
Føroyum. Bókin fer síð-
ani í tíðarrøð ígjøgnum
allan
tann
óbundna
skaldskapin hjá høvund-
inum og ger harumframt
greiði fyri, hvat verður
brúkt av teori og tekur at
enda
samanum
alla
viðgerðina.
Umframt
permuna, sum William
Heinesen hevur klipt, so
er bókin eisini mynd-
prýdd við fitt av vig-
nettum eftir sama lista-
mann.
Forlagið Amaldus er
sett á stovn at geva út
føroyskar
bøkur
á
donskum. Orsøkin er, at
tað gongur ógvuliga
striltið at fáa forløg í
Danmark at geva ikki
bara føroyskar bøkur,
men
eisini
norður-
lendskar
bøkur
út.
„Mellem
middelalder
og modernitet” er skriv-
að eftir áheitan frá
donskum forlagi, men
av tí at forleggjarin
knappliga doyði í vár,
varð gjørt av at leggja
fyri við hesi bók á
Amaldus. Komandi fer
forlagið at geva aðrar
føroyskar bøkur út í
danskari týðing, t.d.
eftir Oddvør Johansen.
„Mellem middelalder
og modernitet. Omkring
William
Heinesens
prosa”
eftir
Jógvan
Isaksen er 269 síður og
kostar kr. 260.
Nýggj bók
um William
Mega í Vega
Eftir oljustevnuna í
Stavanguri eru útlit-
ini hjá føroyingum at
fáa arbeiði í oljuvinn-
uni betri enn tey hava
verið
OLJUSTEVNA
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
Tað liggur betri fyri nú hjá
føroyskum fyritøkum at
sleppa upp í oljuvinnuna,
enn tað hevur gjørt leingi.
Tað heldur John Eli
Olsen á Skála, nú hann er
afturkomin av stórari olju-
stevnu í norska býnum
Stavanguri.
Stjórin á El- Service
heldur, at á stevnuni vóru
tey ymsu oljufólkini vóru
blíðari og meiri fyrikom-
andi mótvegis føroyskum
fyritøkum enn tey plaga at
vera.
Hann heldur, at ein orsøk
kann vera, at El- Service at
er á stevnu hvørja ferð, so
teir síggja, at tað býr álvari
aftanfyri.
Men ein onnur ørsøk
kann avgjørt vera, at hesu-
ferð hevði fyritøkan sligið
seg saman við trimum øðr-
um fyritøkum í Eysturoy
um eina felags umboðan á
stevnuni í norska olju-
høvuðsstaðnum.
Umframt
El-Service
vóru
Sandblásing,
K.J
Hydraulik
og
Normek
felags um ein bás á olju-
stevnuni.
–Sostatt fóru vit á stevnu
sum ein maður við umleið
100 starvsfólkum í rygg-
inum tilsamans. Og tað
vísti set, at oljufólkini hava
nógv betri hugat tosa við
tey størru samtøkini enn
tey hava at tosa við allar tær
smáu fyritøkurnar, tá ið tær
koma ein og ein og bjóða
seg fram.
Spurningurin er so um
oljustevnan fer at kasta
nakað av sær?
Tað heldur John Eli
Olsen er ógvuliga trupult at
siga.
Men hann hevur góðar
vónir um tað.
– Vit høvdu eisini fingið
samband ílag við ymsar
partar í oljuvinnuni áðrenn
vit fóru á messu og útlit eru
fyri, at okkurt fer at spyrjast
burturúr tí. So samanum-
tikið eru vánirnar fyri at
sleppa upp í oljuvinnuna
betri nú enn tær hava verið,
sigur stjórin á El-Service.
Hann sigur, at higartil
hevur EL service verið
undirveitari til oljuvinnuna,
men tað gevur ikki so
drúgvar sáttmálar, sjálvdan
meiri enn nakrar mánaðir
ísenn.
Tí leggja deir stóran dent
á at brynja virkið til at
verða høvuðsveitari.
– Men setir serlig krøv til
virkið. Eitt týðandi krav er,
at vit hava ein orðaðan
heilsu,
umhvørvis-
og
trygdarpolitikk.
– Tað arbeiða vit vit og
tað verða vit lidnir við í
november.
John Eli Olsen sigur, at
sum høvuðsveitari eru sátt-
málarnir nógv betri, tí tá
ganga sáttmálarnir vanliga
yvir fleiri ár ísenn
– Tað er heilt avgjørt tann
vegin, vit eiga at fara, sigur
stjórin á El-Service
Kostnaðarstøðið
niður
Men so leggur hann afturat,
at kostnaðarstøðið í Før-
oyum er avgjørt ein stórur
trupulleiki í royndunum hjá
føroyskum fyritøkum at
bjóða seg fram í oljuvinn-
uni.
Tó er tað ein heiltstórur
fyrimunur, at Atlantsflog er
farin at flúgva beinleiðis til
Noregs, tí tað sparir teim-
um rættiliga fitt í ferða-
útreiðslum.
– Skulu vit tosa um kapp-
ingarførið hjá føroyskum
fyritøkum, hava vit góðar
møguleikar í Noregi. Í
donsku oljuvinnuni knípur
knípur tað av álvara.Ein
orsøk til tað er, at ferðaút-
reiðslurnar eru so stórar.
Og í ensku oljuvinnuni
hava føroyskar fyritøkur als
ongan møguleika, tí har eru
lønirnar so nógv lægri enn í
Føroyum.
Tí tekur John Eli Olsen
fult undir við royndunum
hjá fakfeløgum og arbeiðs-
gevarum at fáa kostnaðar-
støðið at minka við eini
avtalu um lønarsteðg aftur-
fyri at skattir og avgjøld
lækka.
– Hevði tað borið til at
fingið eina slíka avtala ílag,
hevði føroyska samfelagið
vunnið tað fleiri ferðir inn-
aftur upp á stutta tíð, sigur
John Eli Olsen.
– Men tað tykist sum um
at ov nógv hava gloymt, at
skulu vit yvirliva, mugu vit
hava útflutning. Og skulu
vit hava útflutning, mugu
vit vera kappingarfør, legg-
ur hann afturat.
Hesuferð vóru tey
blíðari at tosa við
Tað er lættari at tosa við oljuvinnuna nú, enn tað hevur verið, sigur stjórin á El-Service á
Skála,John Eli Olsen
Tað er neyðygt at allir
partar eru sinnaðir at
ganga nýggjar leiðir
TRÝPARTA-
SAMRÁÐINGAR
Áki Bertholdsen
aki@sosialurin.fo
Í dag verður aftur fundur
ímillum Arbeiðsgevarafel-
agið og arbeiðarafeløgini
um
trýpartasamráðingar
við landsstýrið um kostn-
aðarstøðið í Føroyum.
Tað skrivar vinnuhúsið á
heimasíðu síni.
Har boðar Føroya Ar-
beiðsgevarafelag frá, at tað
er áhugað í trýpartasamráð-
ingum.
Einfundur var ímillum
Arbeiðsgevararnar og ar-
beiðarafeløgini í juni.
Á fundinum varð avtalað,
at arbeiðarafeløgini skuldu
senda arbeiðsgevarafelag-
num uppskot um, hvat
kundi gerast við støðuna.
Og nú verður so fundur
aftur í dag um støðuna og
har fara feløgini at tosa um,
hvat kann gerast.
Á heimasíðuni hjá vinnu-
húsinum sigur formaðurin í
Arbeiðsgevarafelagnum,
Jóhan Páll Joensen, at trí-
partasamráðingar eiga at
vera millum arbeiðsgevara-
feløg, løntakarafeløg og tað
almenna.
– Endamálið má vera at
fáa eina avtalu, sum gevur
serliga láginntøkum ein
skattalætta afturímóti løn-
arafturhaldi.
– Partar av arbeiðs-
marknaðinum hava eisini
ásannað, at skalt tú hava,
eitt nú, fiskaframleiðslu í
Føroyum, kunnu tær lønar-
hækkingar, sum verið hava
seinastu árini, ikki halda
áfram, sigur Johan Páll
Joensen.
Almennu feløgini
mugu vera við
Annars er formaðurin í
Arbeiðsgevarafelagnum
samdur við Bárði Nielsen,
sum í Sosialinum í farnu
viku segði, at tað er neyð-
ugt, at tey almennu fak-
feløgini mugu verða við í
einari slíkari avtalu, skal
hon hava nakran ávirkan.
Hann sigur, at serliga út-
flutningsvinnan hevur tørv
á, at lønargongd seinastu
árini ikki heldur fram.
– Tey almennu fakfeløg-
ini hava ikki sáttmála fyri
arbeiðið í útflutningsvinn-
uni. Tað almenna kann fara
til borgaran eftir peng-
unum, meðan útflutnings-
vinnan missir kappingar-
førið mótvegis útheim-
inum.
Johan Páll Joensen sigur,
at hækkar lønarlagið hjátí
almenna fer tað at hækka
um kostnaðarstøðið í Før-
oyum, og harvið óbeinleið-
is minka um tøka peningin
hjá arbeiðarum. – Tað nytt-
ar heldur ikki, at tey privatu
fakfeløgini vísa afturhald,
meðan tey almennu fak-
feløgini fáa framhaldandi
lønarhækking.
Hann leggur afturat, at
tey alment løntu hava
frammanundan væl betri
sømdir í sáttmálum enn
starvsfólk á tí privata ar-
beiðsmarknaðinum.
– Tí er neyðugt at allir
partar á arbeiðsmarknað-
inum eru við til at ganga
nýggjar leiðir, sigur Johan
Páll Joensen.
Skulu tosa saman aftur í dag
– Tað almenna kann altíð
fara í lumman hjá borgar-
unum eftir pengunum, men
tað kann útflutningsvinnan
ikki, sigur Johan Páll Joensen
C
M
Y
K
5
4