hósdagur 26. mai 2016síða 7

FRÍGGJADAGUR 27. MAI 2016 SOSIALURIN 60 7 út um mark ella at leypa uppum har, sum garðurin er lægstur. Tað ver­ið seg óansæð, um tú tosar um ein lítlan ella ein stóran miðil. Og spyrt tú formannin í Føroysk Miðla­fólk, so er tað júst her, at tað eigur at vera sett inn. – Ein avleiðing av verandi støðu, har alt ov nógv ber til, kann ger­ ast, at virðingin fyri fjølmiðlum sum heild minkar, eins og fólk kunnu fáa eina skeiva mynd av yvir­skipaða leiklutinum hjá fjøl­ miðl­um í einum samfelag, sigur Jón Brian Hvidtfeldt. Alt ov veika fjølmiðlanevnd Undir Føroya Kærustovni er ein nevnd við heitinum Fjøl­ miðla­nevndin. Í henni sita fýra limir við ymiskum førleikum og henn­ara uppgáva er: »Fjølmiðla­ nevndin  viðger kærur um brot á góðan fjølmiðlasið og rættin at svara aftur, undir hesum skyld­una til at almannakunngera eitt aftur­ svar, og spurningum um innihald, snið og staðseting.« Men nýggi formaðurin í Føroysk Miðlafólk heldur, at nevndin eigur at fáa víðkaðar heimildir til eisini at kunna blanda seg í mál av sínum ein­tingum. – Tíverri er ein orsøk til lækkandi gáttina, at vit hava eina alt ov veika fjølmiðlanevnd. Tað tykist sum, at nevndin ikki eingongd hevur orku at fortelja, at hon er til, sigur Jón Brian Hvidtfeldt. Frægast hevði verið, um nevnd­ in við greiðum útsøgnum og av­ gerð­um var við til at leggja eitt ávíst journalistiskt støði. – Hetta skal ikki skiljast sum ein kritikkur av teimum fólkum, sum í dag sita í Fjølmiðlanevndini og bíða eftir teimum kærum, sum at kalla ongantíð koma inn til nevndina. Men hetta er ein eftirlýsing eftir ein­um journalistiskum vita, sum aktivt kann vera við til at hækka støðið á føroyska miðlaheiminum ídag, sigur Jón Brian Hvidtfeldt. Eftir hansara tykki hevði verið ynskiligt, um Fjølmiðlanevndin við­hvørt tók mál upp av sínum ein­tingum. – Ein avleiðing av verandi støðu, har alt ov nógv ber til, kann sum áður nevnt gerast, at virðingin fyri fjøl­miðlum sum heild minkar, sigur Jón Brian Hvidtfeldt. Ávaringarlampurnar lýsa At siga »kreppustøða« er at taka ov rívan til, sigur Jón Brian Hvidtfeldt um støðuna í dag. Men kort­ini eru nakrar hóttanir móti journa­list­iska fakinum at hóma. Eitt er, at fólk ikki longur hava eina greiða fatan av týdninginum og upp­gáv­unum hjá fjølmiðlum. Í einum alt­av­ger­ andi dysti um at fáa lesarar verður gáttin fyri tí, sum miðlarnir borð­ reiða við, alsamt lægri. – Í veruleikanum er støðan tann, at alt ov nógv ber til. Um eing­ in kærur ella rópar varskó, so kanst tú í prinsippinum gera sum tú vil, sigur Jón Brian Hvidtfeldt. Og dømir eru um, at fjøl­miðla­ fólk av ymiskum slag siga júst tað teimum lystir, uttan at tað er púra í tráð við góðan fjølmiðlasið. – Yvirskipað kann man siga tað, at ein og hvør kann hava sín net­ miðil ella sína sending og gera, hvat man hevur hug til í opna rúminum. Og tú sleppur avstað við tí. Men fólk gloyma, at allir fjølmiðlar ar­ beiða undir somu ábyrgd og leið­ regl­um um góðan fjølmiðlasið, sig­ ur Jón Brian Hvidtfeldt. Og ein avleiðing av hesum er longu at hóma. Atfinningarnar móti fjølmiðlunum veksa í vavi og tað er vorðið í lagi at søpla miðlar­ nar niður og norður. – Tað tykist vera eitt rák í løt­uni, har tað í vaksandi mun er í lagi at spilla fjølmiðlarnar út. Rákið móti miðlunum veksur í løtuni. Har haldi eg, at bæði miðlaleiðslurnar og vit journalistar skulu hugsa kon­struktivt og royna at síggja tað sum okkara uppgávu, at upplýsa fólk um tað, sum miðlarnir hava til upp­gávu í samfelagnum, sigur Jón Brian Hvidtfeldt. Kanska tað hevði bøtt um støð­ una, um fólk blivu tilvitað um, hvat tað er miðlarnir gera. Men tú finn­ ur altíð tey, sum halda, at miðlar­nir eiga at koma rennandi púra ókrit­ isk­ir við einari mikrofon, tá ið fólk hava eitt hvørt uppá hjarta. – Og tað er ikki so løgið, at summi halda tað. Tí vit síggja mang­an, at til dømis eitt Facebook sitat verður útlagt á netmiðlarnar sum ein ‘tíðindasøga’, ella at tíðinda­skriv fara púra óviðgjørd út til almenn­ingin. Og tað er jú ein vanda­mikil kós, tí líkamikið, hvør søgan er at fortelja, skal journa­ list­urin hava høvdið við og seta krit­isku spurningarnar, sigur Jón Brian Hvidtfeldt. Hann er sannførdur um, at fólk flest tó heldur vilja hava journa­ listikk enn mikrofonstativ. – Verður journalistiska hand­ verkið gjørt ordiligt, so eri eg sann­ førdur um, at tey flestu í síðsta enda eru glað fyri úrslitið. Fjøl­ miðl­ar hava eina serliga uppgávu í ein­um samfelag, sigur Jón Brian Hvidtfeldt. Hinvegin skulu fjølmiðlarnir eisini virða rættin hjá fólki at finn­ ast at. Og miðlarnir skulu duga at taka ímóti kritikki, tá hann er uppá sítt pláss. – Tað veri seg við at lurta, við at eftirmeta sítt arbeiði, og at halda før­leikarnar hjá sínum journa­list­ um við líka við at rað­festa før­leika­ menning og eftir­út­búgv­ing, sigur Jón Brian Hvidtfeldt »Tey vilja hava at vita, hvat gongur fyri seg, og hvussu tey ráðandi fara við virðunum og samfelagnum. Og tað er júst har, at journalistarnir hava eina týðandi uppgávu« Jón Brian Hvidtfeldt Framhald á næstu síðu