mánadagur 13. juni 2016síða 35

VIKA 24 • 13. JUNI 2016 11 ÓKEYPIS LÝSINGARBLAÐ TEMA Runavík – Beiggi mín hevði neyvan sagt nei til, at vit fluttu inn til hansara at búgva, men umstøðurnar har eru ikki nóg tryggjar og góðar, tí har kem­ ur nógv fólk á gátt. Fluttu vit inn til hansara at búgva, soleiðis sum um­ støðurnar eru, er vandi fyri, at barna­ verndin hevði komið uppí, og tað gong­ur slett ikki. Hon sigur, at best hevði verið, um hon og genturnar fingu eitt rímiligt leigumál á fastlandinum, tí umframt at genturnar vilja halda fram at ganga í skúla, hevur hon sjálv eisini ætlanir um at gera kokkaskúlan í Klaksvík lidn­an. Haraftrat kemur, at onkur av gent- unum eisini gongur til sálar­frøðing her á fastlandinum. Hugsar um genturnar Orsøkin til, at Arnhild Maria Poulsen fór á kokkaskúla, er, at hon brennur eftir at fáa sær eina útbúgving sum kokkur. – Eftir loknað útbúgving, fari eg at søkja umborð á eitt fiskiskip, soleiðis at eg kann tjena pengar og geva gentunum eitt trygt og gott heim. Tað er mítt fremsta mál í lívinum. Hon sigur, at støðan hjá henni og gentunum als ikki er til at halda út. At tey ikki vita sær tak yvir høvdið, er tað ringasta, og síðan kemur hin fíggjarligi parturin, sum eisini er ein stórur og tyngjandi trupulleiki, tí ringt er at fáa endarnar at røkka. - Tá eg gekk í skúla, noyddist eg at taka lán fyri olju og mat á borðið, og ein av gentunum noyddist at rinda fyri internetið burtur av sínum lítla studningi, tí hon býr heima. Fyri eini tíð síðan fingu hon og gent­urnar eitt leigumál í Sørvági, og tá gjørdi hon av at siga leigumálið á Skipanesi upp. – Vit høvdu rindað fyri leigu, og tá neyðugt var at brúka fimm dagar til at vaska húsini í, varð einki avtalað um nakað depositum. Men, tá vit høvdu verið í húsunum í ein dag, kravdi útleigarin at fáa meira pening. Tað hevði eg ikki ráð til, og vit máttu so nakkalong útaftur. Á veg út úr húsunum aftur, presenteraði eigarin nýggja leigaran fyri okkum. Hetta var eitt stórt bakkast fyri okkum, og vit noyddust tá at blaka alt, vit høvdu havt við okkum, í kjallaran hjá beiggja mínum í Miðvági. Vit fingu ikki alla leig­una aftur, sum vit høvdu goldið. Arnhild Maria Poulsen sigur, at hevði útleigarin, sum eigur húsini á Skipa­nesi, viljað gjørt okkurt við tey og fingið bast blámusoppinum, høvdu tey ivaleyst viljað hildið fram við leigu­m­álinum. – Men, sum er, kunnu vit slett ikki búgva her, tí henda tíðin hevur virkuliga gingið út yvir heilsuna hjá okkum øllum. Vit skulu brúka dagin í dag og morgindagin at vaska húsini í, og síðan skulu vit levera lyklarnar. Tá hetta er gjørt í morgin, standa vit úti á gøtuni við ongum leigumáli og hava bara bilin at fara í, sigur ein hugtung mamma, sum ikki veit síni livandi ráð. Arnhild Maria Poulsen eigur fýra gentur. Hin elsta, sum er 27 ár, og sum ikki áður er nevnd í hesi grein, býr í Suðuroy. Um onkur lesari kundi hugsað sær at hjálpt familjuni við leigumáli, er Arnhild at hitta á tlf. 581338. – Vit hava ongastaðni at fara, og vit hava ongan, sum vit kunnu søkja okkum hjálp hjá. Vit hava bara bilin at fara í, sigur Arnhild Maria Poulsen, sum í morgin stendur úti á gøtuni við trimum gentum