týsdagur 7. september 2004síða 5
‹ fyrra síða allar 19 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
8
Nr. 169 - 7. september 2004
Nr. 169 - 7. september 2004
9
Barometrið fór í topp
í Vatnsoyrum, tá
spurnakappingin var
liðug fríggjadagin, og
greitt var, at Føroya
Gluggi eftir harðan
dyst hevði vunnið
FIRMAKAPPING
Edvard Joensen
Vatnsoyrum:
Føroya
Gluggi vann firmakapping-
ina í Barometrinum, og
kann tískil hetta, til næsta
kapping er endað, kalla seg
Føroya gløggasta fyritøka.
– Vit eru ikki bara tað,
segði
talsmaðurin
hjá
Glugganum, tá úrslitið var
greitt. Vit eru eisini Føroya
Gluggasta fyritøka.
Spenningurin var nógvur
beint undan, at finaluum-
farið byrjaði. Fólk høvdu
fyrireikað seg væl á Vatns-
oyra Snikkaravirki, hagar
manningin
á
føroya
Glugga, ið annars heldur til
í Miðvági, var flutt hendan
dagin. Skyldskapur er mill-
um fyritøkurnar báðar, so
tað varð hildið rímiligt, at
finalan varð avgreidd á
høvuðsstøðini.
Drigið varð fram tilfar av
øllum møguligum slagi,
sum væntast kundi at koma
fyri í slíkari kapping. Fólk
sótu við teldurnar og høvdu
ymsu
leitiskipanirnar
opnar, eins og onnur sótu
við telefonir. Bæði fastar
og fartelefonir og høvdu
samband við onkran, sum
kanska visti okkurt at siga
frá. Umframt alla ta parat-
vitan, fólk hava.
Tað byrjaði væl, og fólk
vistu svarini upp á fleiri av
spurningunum. Lagið batn-
aði, tá mótsøðuliðið norð-
uri í Klaksvík misti eitt
stig, tí teir ikki svaraðu.
Men tað lækkaði nakað
væl aftur, tá Gluggaliðið
eisini svaraði einum spurn-
ingi skeivt, tí ov seint gekk
at finna rætta svarið, sum
tey kortini funnu beint eftir,
at tíðin var farin. Men tá
gjørdist einki.
So komu eykaspurning-
arnir. Tí tveir gjørdust tveir.
Fyri fyrstu ferð nakrantíð.
Sum ein rættilig finala skal
vera, gjørdist hetta minst
líka spennandi, sum minni-
liga hondbóltsfinalan í
kvinnukappingini í Athen.
– Hvussu nógv er áseyða-
talið í Lítlu Dímun?
Hetta fekk, eins og í
sanginum um medistaran í
karry, heilasellurnar upp á
hægsta skala.
Onkur mintist, at gamla
skipanin, sum millum ann-
að Mikkjal á Ryggi veit at
siga frá, var fimmhundrað.
Men tað var gamli seyður-
in, og hann var nógv
smærri, enn seyðurin er í
dag. So vit býta í helvt,
varð hildið. Tíðin gekk
skjótt, og fólk leitaðu
ymsastaðni, men svarast
skuldi, so sagt varð 250. Og
so góðum líkt, fann ein
skrivstovukvinna á inter-
netinum, beint eftir, at tíðin
var farin, eina týska heima-
síðu, sum visti at siga, at
skipanin var 270.
Men her gjørdist ikki
annað enn at bíða eftir
klaksvíkingum og vóna, at
teir ikki fóru at siga 270.
Men teir høvdu ivaleyst
eisini nýtt sama roknistykki
sum vágafólkini, tí haðani
varð svarið eisini 250. Út-
varpsmennirir hvødu lætta
uppgávu, tí bæði liðini vóru
samd, og hvørki var rætt.
Men sambært Útvarpin-
um er skipanin í ár 242
áseyðir, sum tó ikki sam-
svarar við bókina hjá Kára
Thorsteinsson um hagar og
mørk í Føroyum. Har
stendur nevniliga eisini
270.
Men her mátti annar
eykaspurnignur til, og nú
skuldi svarast uppá, hvusus
ofta eitt ávíst lag var
nummar eitt á amerikanska
hitlistanum í 1985.
Her kom misksiljing í, tí
fólk høvdu yvirhoyrt hatta
har við nummar eitt, so
svarað varð 35 ferðir.
Og tað ásannaðu fólk
skjótt, var heilt við síðuna
av, so har reyk hasin sigur-
in.
Men tað vísti seg, at
klaksvíkingar vóru minst
líka ørkymlaðir, ella helst
meira, tí teir søgdu 42.
– Rættað svarið er tríggj-
ar ferðir, segði útvarps-
maðurin.
Og so kann nokk vera, at
tað varð rópt í Vatnsoyrum.
Júst sum tað sømir seg
finaluvinnarun lupu fólk úr
stólunum. Róp og klapp, og
eingin helt seg aftur.
Útvarpsmaðurin,
sum
komin var at halda skil og
og møguliga handa vinn-
ingar, helt seg beinanveg
fram at og fekk orð á tals-
mannin, so vinningarnir
kundu handast rætta við-
komandi.
Skjótt skuldi berast at, tí
reportarin skuldi skunda
sær aftur til Havnar at upp-
liva makkaran live í G-
strongi á rundkoyringini.
Men ymiskt bendi á, at
tað ikki eydnaðist.
Høgur barometurstandur
Spenningurin var óførur, meðan kappingin var fyri. Tað ráddi um at halda tunguna mitt í munninum
Mynd: Edvard Joensen
So er endaliga úrslitið greitt
Mynd: Edvard Joensen
Jens Tummas, útvarpsmaður, hevur júst handað John, talsmanni, steypið
Mynd: Edvard Joensen
Nú skipini hava fing-
ið nýggjar slengri-
kjølar, eru tey vorðin
nógv betri í sjónum. –
Teir mest pessimist-
isku siga, at skipini
eru broytt, meðan teir
mest optimistisku
siga, at tey eru ikki at
kenna aftur, sigur
reiðarin, Ragnar
Olsen
SKIP
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Næstsíðsta sunnudag komu
trolararnir, Bakur og Stelk-
ur, aftur úr Vigo í Spaniu,
har teir hava verið til garan-
tieftirlit.
Samstundis, sum skipini
hava verið til eftirlit, eru
ymiskar broytingar gjørdar
umborð. Haraftrat eru tey
eisini pussaði upp, soleiðis
at tey nú aftur síggja út sum
nýbygningar.
Líka síðan Bakur og
Stelkur komu til landið,
hevur verið havt á munni,
at tey rullaðu alt ov illa.
Skipasmiðjan, sum bygdi
skipini, avgjørdi at leggja
stabiliseringstangarnar nið-
arliga í skipið. Hetta helt
reiðaríið lítið um, men
skipasmiðjan royndi at
sannføra eigararnar um, at
hetta var í lagi. Skjótt vísti
tað seg tó, at loysnin var
vánalig – fyri ikki at siga
ónýtilig. Skipini rullaðu
óvanliga illa og vóru stræv-
in at vera umborð á hjá
manningini, serliga í tí
ringu tíðini av árinum.
Betri skip
Tá ið spanska skipasmiðjan
seinni var í Føroyum og
gjørdi sínar kanningar,
ásannaðu teir, at skipini
rullaðu alt ov illa.
Nú Bakur og Stelkur
hava verið til garantieftirlit,
hevur spanska skipasmiðj-
an sett nýggjar slengri-
kjølar á skipini. Hesum
hevur skipasmiðjan sjálv
borið kostnaðin av. Sam-
stundis eru lensiportrini
broytt, soleiðis at sjógvur
ikki kemur inn ígjøgnum
tey.
Ragnar Olsen, reiðari,
sigur, at manningin sum
heild letur væl at broyting-
ini.
– Teir mest pessimistisku
siga, at skipini eru broytt,
meðan teir optimistisku
siga, at tey eru ikki til at
kenna aftur, sigur hann.
Reiðarin sigur, at meira
verður ikki gjørt við Bak og
Stelk, men hann dugir í
løtuni ikki at siga, hvør
loysn hevði verið vald, um
reiðaríið í framtíðini skuldi
bygt fleiri skip á skipa-
smiðjuni.
– Stabiliseringstangarnir
lógu niðarliga í skipinum,
og haraftrat gingu teir
heldur ikki heilt út í
borðini.
Ragnar sigur, at nógvur
sjógvur kom inn ígjøgnum
gomlu lensiportrini.
– Men nú Bakur og
Stelkur hava fingið nýggj
portur, samstundis sum
skipini rulla minni, verður
dekkið eisini nógv turrari.
Tungur rakstur
Spurdur, um hann væntar,
at skipini fara at fiska bet-
ur, nú tey verða arbeiðs-
ligari hjá manningini, sigur
reiðarin:
– Nei, tað vænti eg ikki,
tí tey hava fiskað so væl, at
sjálvur fiskiskapurin kann
neyvan gerast nógv betri,
sigur Ragnar, sum annars
fegnast um, at tað nú verður
liviligari hjá manningunum
umborð á Baki og Stelki.
Hann sigur, at hóast tað
ikki restar nógv í, at rakst-
urin hjá skipunum hongur
saman, væntar hann kort-
ini, at tey eisini fara at hava
eitt ávíst hall í ár.
– Tað er sum heild tungt
at fáa raksturin hjá par-
trolarunum at hanga saman
við verandi prísum, og nú
skipini hava mist 40 fiski-
dagar í ár, skal seinasti
ársfjórðingur roynast rætti-
liga væl, um raksturin ikki
skal geva eitt lítið hall, tá ið
árið er úti, sigur Ragnar
Olsen, reiðari.
Trolararnir, Bakur
og Stelkur, sum
hava verið úr vinnu
í tilsamans 40
dagar vegna
garantieftirlit og
aðrar broytingar,
gjørdu ein roktúr,
tá ið teir fóru til
fiskiskap aftur. Teir
royndu í 5-6 dagar
og komu aftur við
fullum skipum
FISKIVINNA
Vilmund Jacobsen
vilmund@sosialurin.fo
Eftir at hava verið úr
vinnu í 40 dagar vegna
garantieftirlit og ym-
iskar broytingar, fóru
Bakur og Stelkur nýggj-
an túr aftur týsnáttina í
seinastu viku.
Teir royndu einar 5-6
dagar og lógu í gjára-
morgunin
landingar-
klárir í Saltangará við
um-leið
300.000-
340.000
pundum
av
upsa.
Ragnar Olsen, reiðari,
sigur, at skipini, sum
høvdu roynt eystanfyri,
vóru full undir lúkurnar.
Hann sigur, at upsin er
frægari til støddar nú,
enn hann hevur verið
leingi, og hann vónar, at
hetta í longdini fer at
spyrjast aftur í betri
upsaprísi.
- Tað gongur í hvussu
er rætta vegin við stødd-
ini á upsanum, ásannar
reiðarin.
Ragnar Olsen sigur, at
enn er ov tíðliga at siga,
hvørji onnur skip koma
at landa á Beta hesa vik-
una, men hann væntar,
at Smaragd og Safir
koma aftur av túri,
áðrenn vikan er úti.
- Vit hava eisini onnur
skip, sum javnan leggja
veiðina upp her hjá
okkum, sigur hann.
Skipari á Baki er
Ólavur Samuelsen, og
Kjartan Egholm er skip-
ari á Stelki.
Ein fjórðingur av tí fiski,
vit eta, kemur frá aling
kring um í heiminum. Tí
kundi onkur hildið, at veks-
andi alingin lættir um
trýstið á vanligu fiska-
stovnarnar.
Men so er ikki.
Fyri at ala eitt kilo av
laksi ella sílum, brúka vit
trý kilo av fóðurfiski, t.v.s.
fiski, sum verður veiddur
til fóður fyri, at vit kunnu
fóðra fiskin í aliringunum.
Úti í heimi eru tankar
frammi um, at alifiskur í
framtíðini skal fóðrast við
ymiskari plantuføði, so-
leiðis at eitt nú aldur laksur
og síl gerast vegetatar ella
plantuetarar.
-v.
Roktúr eftir
garantieftirlit
Bakur og Stelkur hava fiskað rættiliga væl, síðan teir
komu til landið. Á Beta í Saltangará vænta teir, at
onnur skip eisini koma inn at landa í vikuni
Mynd: Vilmund Jacobsen
Plantuføði til alifisk
Bakur og Stelkur
ikki at kenna aftur
Ragnar Olsen sigur, at manningin umborð á Baki og Stelki sum heild letur væl at broytingini,
nú skipini hava fingið nýggjar slengrikjølar og nýggj lensiportur
Mynd: Vilmund Jacobsen
Ragnar Olsen, reiðari
Fyri at ala eitt kilo av laksi ella sílum, brúka vit trý kilo av
fóðurfiski, eitt nú svartkjafti, lodnu ella sild
Mynd: Vilmund Jacobsen
C
M
Y
K
9
8